โยบ 14
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1“มนุษย์ที่เกิดจากผู้หญิง มีชีวิตสั้นและเต็มไปด้วยความทุกข์
1Homo, naskita de virino, Havas mallongan vivon kaj abundon da afliktoj.
2เขางอกงามเหมือนดอกไม้ แล้วถูกตัด ผ่านไปเหมือนเงา ไม่ยั่งยืน
2Kiel floro li elkreskas kaj velkas; Li forkuras kiel ombro kaj ne restas.
3พระองค์ยังจะจับตาดูคนอย่างนี้ นำข้าพเจ้าเข้าสู่การตัดสินกับพระองค์หรือ?
3Kaj kontraŭ tia Vi malfermas Viajn okulojn, Kaj min Vi vokas al juĝo kun Vi!
4ใครจะทำให้สิ่งสะอาดออกมาจากสิ่งไม่สะอาดได้? ไม่มีใครเลย
4Ĉu povas purulo deveni de malpurulo? Neniu.
5ในเมื่อวันของเขาถูกกำหนดแล้ว จำนวนเดือนของเขาอยู่กับพระองค์ พระองค์กำหนดเขตที่เขาข้ามไม่ได้
5Se liaj tagoj estas difinitaj, la nombro de liaj monatoj estas ĉe Vi; Vi difinis lian limon, kiun li ne transpasos.
6ขอหันสายตาไปจากเขา ให้เขาได้พัก จนทำงานในวันของตนเสร็จเหมือนลูกจ้าง
6Deturnu do Vin de li, ke li estu trankvila, Ĝis venos lia tempo, kiun li sopiras kiel dungito.
7“ต้นไม้ยังมีความหวัง แม้ถูกตัด ก็จะแตกหน่ออีก กิ่งอ่อนจะงอกไม่หยุด
7Arbo havas esperon, se ĝi estas dehakita, ke ĝi denove ŝanĝiĝos, Kaj ĝi ne ĉesos kreskigi branĉojn.
8แม้รากของมันแก่ในดิน ตอตายในพื้นดิน
8Se ĝia radiko maljuniĝis en la tero, Kaj ĝia trunko mortas en polvo,
9พอได้กลิ่นน้ำก็จะแตกตา แตกกิ่งเหมือนต้นอ่อน
9Tamen, eksentinte la odoron de akvo, ĝi denove verdiĝas, Kaj kreskas plue, kvazaŭ ĵus plantita.
10แต่มนุษย์ตายและล้มลง เมื่อคนสิ้นลมหายใจ เขาอยู่ที่ไหน?
10Sed homo mortas kaj malaperas; Kiam la homo finiĝis, kie li estas?
11น้ำเหือดจากทะเล แม่น้ำแห้งขอดไปฉันใด
11Forfluas la akvo el lago, Kaj rivero elĉerpiĝas kaj elsekiĝas:
12มนุษย์ก็นอนลงและไม่ลุกฉันนั้น จนกว่าฟ้าสวรรค์จะไม่มีอีก พวกเขาจะไม่ตื่น ไม่มีใครปลุกให้ตื่นจากหลับ
12Tiel homo kuŝiĝas, kaj ne plu leviĝas; Tiel longe, kiel la ĉielo ekzistas, ili ne plu vekiĝos, Nek revigliĝos el sia dormado.
13“ขอพระองค์ซ่อนข้าพเจ้าไว้ในเชโอล เก็บข้าพเจ้าไว้ลับๆ จนความโกรธของพระองค์ผ่านไป กำหนดเวลาให้ข้าพเจ้า แล้วระลึกถึงข้าพเจ้า!
13Ho, se Vi kaŝus min en Ŝeol, Se Vi kaŝus min ĝis la momento, kiam pasos Via kolero, Se Vi difinus por mi templimon kaj poste rememorus min!
14ถ้ามนุษย์ตาย จะมีชีวิตอีกหรือ? ข้าพเจ้าจะคอยตลอดวันแห่งการต่อสู้ จนถึงเวลาที่ได้รับการปล่อยตัว
14Kiam homo mortas, ĉu li poste povas reviviĝi? Dum la tuta tempo de mia batalado mi atendus, Ĝi venos mia forŝanĝo.
15พระองค์จะเรียก แล้วข้าพเจ้าจะตอบ พระองค์จะปรารถนาผลงานจากมือพระองค์
15Vi vokus, kaj mi respondus al Vi; Vi ekdezirus la faritaĵon de Viaj manoj.
16แต่ตอนนี้พระองค์นับก้าวข้าพเจ้า พระองค์ไม่ได้เฝ้าดูบาปข้าพเจ้าหรือ?
16Nun Vi kalkulas miajn paŝojn; Ne konservu mian pekon;
17การฝ่าฝืนของข้าพเจ้าถูกผนึกไว้ในถุง พระองค์มัดความผิดข้าพเจ้าไว้แน่น
17Sigelu en paketo miajn malbonagojn, Kaj kovru mian kulpon.
18“ภูเขาที่พังลงย่อมสูญสลาย ก้อนหินถูกเคลื่อนจากที่
18Sed monto, kiu falas, malaperas; Kaj roko forŝoviĝas de sia loko;
19น้ำกัดกร่อนหิน กระแสน้ำชะฝุ่นดินไป พระองค์ก็ทำลายความหวังมนุษย์เช่นนั้น
19Ŝtonojn forlavas la akvo, Kaj ĝia disverŝiĝo fordronigas la polvon de la tero: Tiel Vi pereigas la esperon de homo.
20พระองค์ชนะเขาตลอดไป แล้วเขาก็จากไป พระองค์เปลี่ยนใบหน้าเขาและส่งเขาจากไป
20Vi premas lin ĝis fino, kaj li foriras; Li ŝanĝas sian vizaĝon, kaj Vi forigas lin.
21ลูกชายของเขามีเกียรติ เขาก็ไม่รู้ พวกเขาตกต่ำ เขาก็ไม่รับรู้
21Se liaj infanoj estas honorataj, li tion ne scias; Se ili estas humiligataj, li tion ne rimarkas.
22แต่เนื้อของเขาเจ็บปวด ใจภายในโศกเศร้า”
22Nur lia propra korpo lin doloras, Nur pri sia propra animo li suferas.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.