โยบ 14
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1“มนุษย์ที่เกิดจากผู้หญิง มีชีวิตสั้นและเต็มไปด้วยความทุกข์
1Man that is born of a woman is of few days, and full of trouble.
2เขางอกงามเหมือนดอกไม้ แล้วถูกตัด ผ่านไปเหมือนเงา ไม่ยั่งยืน
2He cometh forth like a flower, and withereth; he fleeth also as a shadow, and continueth not.
3พระองค์ยังจะจับตาดูคนอย่างนี้ นำข้าพเจ้าเข้าสู่การตัดสินกับพระองค์หรือ?
3And dost Thou open Thine eyes upon such a one, and bringest me into judgment with Thee?
4ใครจะทำให้สิ่งสะอาดออกมาจากสิ่งไม่สะอาดได้? ไม่มีใครเลย
4Who can bring a clean thing out of an unclean? not one.
5ในเมื่อวันของเขาถูกกำหนดแล้ว จำนวนเดือนของเขาอยู่กับพระองค์ พระองค์กำหนดเขตที่เขาข้ามไม่ได้
5Seeing his days are determined, the number of his months is with Thee, and Thou hast appointed his bounds that he cannot pass;
6ขอหันสายตาไปจากเขา ให้เขาได้พัก จนทำงานในวันของตนเสร็จเหมือนลูกจ้าง
6Look away from him, that he may rest, till he shall accomplish, as a hireling, his day.
7“ต้นไม้ยังมีความหวัง แม้ถูกตัด ก็จะแตกหน่ออีก กิ่งอ่อนจะงอกไม่หยุด
7For there is hope of a tree, if it be cut down, that it will sprout again, and that the tender branch thereof will not cease.
8แม้รากของมันแก่ในดิน ตอตายในพื้นดิน
8Though the root thereof wax old in the earth, and the stock thereof die in the ground;
9พอได้กลิ่นน้ำก็จะแตกตา แตกกิ่งเหมือนต้นอ่อน
9Yet through the scent of water it will bud, and put forth boughs like a plant.
10แต่มนุษย์ตายและล้มลง เมื่อคนสิ้นลมหายใจ เขาอยู่ที่ไหน?
10But man dieth, and lieth low; yea, man perisheth, and where is he?
11น้ำเหือดจากทะเล แม่น้ำแห้งขอดไปฉันใด
11As the waters fail from the sea, and the river is drained dry;
12มนุษย์ก็นอนลงและไม่ลุกฉันนั้น จนกว่าฟ้าสวรรค์จะไม่มีอีก พวกเขาจะไม่ตื่น ไม่มีใครปลุกให้ตื่นจากหลับ
12So man lieth down and riseth not; till the heavens be no more, they shall not awake, nor be roused out of their sleep.
13“ขอพระองค์ซ่อนข้าพเจ้าไว้ในเชโอล เก็บข้าพเจ้าไว้ลับๆ จนความโกรธของพระองค์ผ่านไป กำหนดเวลาให้ข้าพเจ้า แล้วระลึกถึงข้าพเจ้า!
13Oh that Thou wouldest hide me in the nether-world, that Thou wouldest keep me secret, until Thy wrath be past, that Thou wouldest appoint me a set time, and remember me! —
14ถ้ามนุษย์ตาย จะมีชีวิตอีกหรือ? ข้าพเจ้าจะคอยตลอดวันแห่งการต่อสู้ จนถึงเวลาที่ได้รับการปล่อยตัว
14If a man die, may he live again? All the days of my service would I wait, till my relief should come —
15พระองค์จะเรียก แล้วข้าพเจ้าจะตอบ พระองค์จะปรารถนาผลงานจากมือพระองค์
15Thou wouldest call, and I would answer Thee; Thou wouldest have a desire to the work of Thy hands.
16แต่ตอนนี้พระองค์นับก้าวข้าพเจ้า พระองค์ไม่ได้เฝ้าดูบาปข้าพเจ้าหรือ?
16But now Thou numberest my steps, Thou dost not even wait for my sin;
17การฝ่าฝืนของข้าพเจ้าถูกผนึกไว้ในถุง พระองค์มัดความผิดข้าพเจ้าไว้แน่น
17My transgression is sealed up in a bag, and Thou heapest up mine iniquity.
18“ภูเขาที่พังลงย่อมสูญสลาย ก้อนหินถูกเคลื่อนจากที่
18And surely the mountain falling crumbleth away, and the rock is removed out of its place;
19น้ำกัดกร่อนหิน กระแสน้ำชะฝุ่นดินไป พระองค์ก็ทำลายความหวังมนุษย์เช่นนั้น
19The waters wear the stones; the overflowings thereof wash away the dust of the earth; so Thou destroyest the hope of man.
20พระองค์ชนะเขาตลอดไป แล้วเขาก็จากไป พระองค์เปลี่ยนใบหน้าเขาและส่งเขาจากไป
20Thou prevailest for ever against him, and he passeth; Thou changest his countenance, and sendest him away.
21ลูกชายของเขามีเกียรติ เขาก็ไม่รู้ พวกเขาตกต่ำ เขาก็ไม่รับรู้
21His sons come to honour, and he knoweth it not; and they are brought low, but he regardeth them not.
22แต่เนื้อของเขาเจ็บปวด ใจภายในโศกเศร้า”
22But his flesh grieveth for him, and his soul mourneth over him.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.