โยบ 14
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1“มนุษย์ที่เกิดจากผู้หญิง มีชีวิตสั้นและเต็มไปด้วยความทุกข์
1Man born of a woman, living for a short time, is filled with many miseries.
2เขางอกงามเหมือนดอกไม้ แล้วถูกตัด ผ่านไปเหมือนเงา ไม่ยั่งยืน
2Who cometh forth like a flower, and is destroyed, and fleeth as a shadow, and never continueth in the same state.
3พระองค์ยังจะจับตาดูคนอย่างนี้ นำข้าพเจ้าเข้าสู่การตัดสินกับพระองค์หรือ?
3And dost thou think it meet to open thy eyes upon such an one, and to bring him into judgment with thee?
4ใครจะทำให้สิ่งสะอาดออกมาจากสิ่งไม่สะอาดได้? ไม่มีใครเลย
4Who can make him clean that is conceived of unclean seed? is it not thou who only art?
5ในเมื่อวันของเขาถูกกำหนดแล้ว จำนวนเดือนของเขาอยู่กับพระองค์ พระองค์กำหนดเขตที่เขาข้ามไม่ได้
5The days of man are short, and the number of his months is with thee: thou hast appointed his bounds which cannot be passed.
6ขอหันสายตาไปจากเขา ให้เขาได้พัก จนทำงานในวันของตนเสร็จเหมือนลูกจ้าง
6Depart a little from him, that he may rest, until his wished for day come, as that of the hireling.
7“ต้นไม้ยังมีความหวัง แม้ถูกตัด ก็จะแตกหน่ออีก กิ่งอ่อนจะงอกไม่หยุด
7A tree hath hope: if it be cut, it groweth green again, and the boughs thereof sprout.
8แม้รากของมันแก่ในดิน ตอตายในพื้นดิน
8If its root be old in the earth, and its stock be dead in the dust:
9พอได้กลิ่นน้ำก็จะแตกตา แตกกิ่งเหมือนต้นอ่อน
9At the scent of water, it shall spring, and bring forth leaves, as when it was first planted.
10แต่มนุษย์ตายและล้มลง เมื่อคนสิ้นลมหายใจ เขาอยู่ที่ไหน?
10But man when he shall be dead, and stripped and consumed, I pray you where is he?
11น้ำเหือดจากทะเล แม่น้ำแห้งขอดไปฉันใด
11As if the waters should depart out of the sea, and an emptied river should be dried up:
12มนุษย์ก็นอนลงและไม่ลุกฉันนั้น จนกว่าฟ้าสวรรค์จะไม่มีอีก พวกเขาจะไม่ตื่น ไม่มีใครปลุกให้ตื่นจากหลับ
12So man when he is fallen asleep shall not rise again; till the heavens be broken, he shall not awake, nor rise up out of his sleep.
13“ขอพระองค์ซ่อนข้าพเจ้าไว้ในเชโอล เก็บข้าพเจ้าไว้ลับๆ จนความโกรธของพระองค์ผ่านไป กำหนดเวลาให้ข้าพเจ้า แล้วระลึกถึงข้าพเจ้า!
13Who will grant me this, that thou mayst protect me in hell, and hide me till thy wrath pass, and appoint me a. time when thou wilt remember me?
14ถ้ามนุษย์ตาย จะมีชีวิตอีกหรือ? ข้าพเจ้าจะคอยตลอดวันแห่งการต่อสู้ จนถึงเวลาที่ได้รับการปล่อยตัว
14Shall man that is dead, thinkest thou, live again? all the days in which I am now in warfare, I expect until my change come.
15พระองค์จะเรียก แล้วข้าพเจ้าจะตอบ พระองค์จะปรารถนาผลงานจากมือพระองค์
15Thou shalt call me, and I will answer thee: to the work of thy hands thou shalt reach out thy right hand.
16แต่ตอนนี้พระองค์นับก้าวข้าพเจ้า พระองค์ไม่ได้เฝ้าดูบาปข้าพเจ้าหรือ?
16Thou indeed hast numbered my steps, but spare my sins.
17การฝ่าฝืนของข้าพเจ้าถูกผนึกไว้ในถุง พระองค์มัดความผิดข้าพเจ้าไว้แน่น
17Thou hast sealed up my offences as it were in a bag, but hast cured my iniquity.
18“ภูเขาที่พังลงย่อมสูญสลาย ก้อนหินถูกเคลื่อนจากที่
18A mountain falling cometh to nought, and a rock is removed out of its place.
19น้ำกัดกร่อนหิน กระแสน้ำชะฝุ่นดินไป พระองค์ก็ทำลายความหวังมนุษย์เช่นนั้น
19Waters wear away the stones, and with inundation the ground by little and little is washed away: so in like manner thou shalt destroy man.
20พระองค์ชนะเขาตลอดไป แล้วเขาก็จากไป พระองค์เปลี่ยนใบหน้าเขาและส่งเขาจากไป
20Thou hast strengthened him for a little while, that he may pass away for ever: thou shalt change his face, and shalt send him away.
21ลูกชายของเขามีเกียรติ เขาก็ไม่รู้ พวกเขาตกต่ำ เขาก็ไม่รับรู้
21Whether his children come to honour or dishonour, he shall not understand.
22แต่เนื้อของเขาเจ็บปวด ใจภายในโศกเศร้า”
22But yet his flesh, while he shall live, shall have pain, and his soul shall mourn over him.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.