โยบ 13
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1“ตาผมเห็นทั้งหมดนี้ หูผมได้ยินและเข้าใจ
1Behold my eye hath seen all these things, and my ear hath heard them, and I have understood them all.
2สิ่งที่พวกคุณรู้ ผมก็รู้ ผมไม่ได้ด้อยกว่าพวกคุณ
2According to your knowledge I also know: neither am I inferior to you.
3“ผมอยากพูดกับพระผู้ทรงฤทธิ์ อยากโต้แย้งเหตุผลกับพระเจ้า
3But yet I will speak to the Almighty, and I desire to reason with God.
4แต่พวกคุณแต่งเรื่องโกหก เป็นหมอที่ไร้ประโยชน์ทุกคน
4Having first shewn that you are forgers of lies, and maintainers of perverse opinions.
5ถ้าพวกคุณเงียบเสียให้สนิทก็คงดี! นั่นแหละจะเป็นปัญญาของพวกคุณ
5And I wish you would hold your peace, that you might be thought to be wise men.
6ฟังเหตุผลของผม ฟังคำแก้ต่างจากปากผม
6Hear ye therefore my reproof, and attend to the judgment of my lips.
7พวกคุณจะพูดอย่างไม่เที่ยงธรรมเพื่อพระเจ้าหรือ จะพูดหลอกลวงเพื่อพระองค์หรือ?
7Hath God any need of your lie, that you should speak deceitfully for him?
8พวกคุณจะลำเอียงเข้าข้างพระองค์หรือ? จะต่อสู้คดีแทนพระเจ้าหรือ?
8Do you accept his person, and do you endeavour to judge for God?
9ถ้าพระองค์ตรวจสอบพวกคุณ จะดีหรือ? พวกคุณจะหลอกพระองค์เหมือนหลอกมนุษย์หรือ?
9Or shall it please him, from whom nothing can be concealed? or shall he be deceived as a man, with your deceitful dealings?
10พระองค์จะตำหนิพวกคุณแน่ ถ้าพวกคุณแอบลำเอียง
10He shall reprove you, because in secret you accept his person.
11ความยิ่งใหญ่ของพระองค์จะไม่ทำให้พวกคุณกลัวหรือ ความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์จะไม่ตกลงบนพวกคุณหรือ?
11As soon as he shall move himself, he shall trouble you: and his dread shall fall upon you.
12คำคมอันน่าจดจำของพวกคุณเป็นเพียงสุภาษิตที่เหมือนขี้เถ้า ข้อแก้ต่างของพวกคุณเป็นเหมือนดินเหนียว
12Your remembrance shall be compared to ashes, and your necks shall be brought to clay.
13“เงียบเถอะ! ปล่อยให้ผมพูด อะไรจะเกิดก็ให้เกิด
13Hold your peace a little while, that I may speak whatsoever my mind shall suggest to me.
14ทำไมผมจึงต้องคาบเนื้อของตัวเองไว้ระหว่างฟัน และถือชีวิตไว้ในมือ?
14Why do I tear my flesh with my teeth, and carry my soul in my hands?
15ดูสิ พระองค์จะฆ่าผม ผมไม่มีความหวัง แต่ผมก็จะยืนยันทางของผมต่อหน้าพระองค์
15Although he should bill me, I will trust in him: but yet I will reprove my ways in his sight.
16สิ่งนี้จะเป็นทางรอดของผมด้วย เพราะคนไม่ยำเกรงพระเจ้าจะไม่มาอยู่ต่อหน้าพระองค์
16And he shall be my saviour: for no hypocrite shall come before his presence.
17ตั้งใจฟังคำพูดผม ให้คำแถลงของผมเข้าหูพวกคุณ
17Hear ye my speech, and receive with Sour ears hidden truths.
18ดูสิ ผมเตรียมคดีไว้พร้อมแล้ว รู้ว่าผมเป็นฝ่ายถูก
18If I shall be judged, I know that I shall be found just.
19ใครจะต่อสู้คดีกับผม? ถ้ามี ผมก็จะเงียบและสิ้นลมหายใจ
19Who is he that will plead against me? let him come: why am I consumed holding my peace?
20“ขอพระองค์อย่าทำสองสิ่งนี้แก่ข้าพเจ้า แล้วข้าพเจ้าจะไม่หลบหน้าพระองค์
20Two things only do not to me, and then from thy face I shall not be hid:
21ขอถอนมือไปให้ไกลจากข้าพเจ้า อย่าให้ความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์ทำให้ข้าพเจ้าหวาดกลัว
21Withdraw thy hand far from me, and let not thy dread terrify me.
22แล้วพระองค์เรียกมา ข้าพเจ้าจะตอบ หรือให้ข้าพเจ้าพูด แล้วพระองค์ตอบ
22Call me, and I will answer thee: or else I will speak, and do thou answer me.
23ข้าพเจ้ามีความผิดและบาปมากเท่าไร? โปรดให้ข้าพเจ้ารู้การฝ่าฝืนและบาปของตน
23How many are my iniquities and sins? make me know my crimes and offences.
24ทำไมพระองค์ซ่อนหน้า และถือว่าข้าพเจ้าเป็นศัตรู?
24Why hidest thou thy face, and thinkest me thy enemy?
25พระองค์จะรังควานใบไม้ที่ลมพัดไปหรือ? จะไล่ตามฟางแห้งหรือ?
25Against a leaf, that is carried away with the wind, thou shewest thy power, and thou pursuest a dry straw.
26พระองค์เขียนเรื่องขมขื่นไว้ปรักปรำข้าพเจ้า ให้ข้าพเจ้ารับความผิดในวัยหนุ่มเป็นมรดก
26For thou writest bitter things against me, and wilt consume me for the sins of my youth.
27พระองค์ใส่เท้าข้าพเจ้าไว้ในขื่อจองจำ จับตาดูทุกทางที่ข้าพเจ้าไป กำหนดเขตให้ฝ่าเท้าข้าพเจ้า
27Thou hast put my feet in the stocks, and hast observed all my paths, and hast considered the steps of my feet:
28ทั้งที่ข้าพเจ้ากำลังผุพังเหมือนของเน่า เหมือนเสื้อผ้าที่มอดกิน
28Who am to be consumed as rottenness, and as a garment that is moth-eaten.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.