โยบ 9
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1โยบจึงตอบว่า
1And Job answered, and said:
2“ผมรู้ดีว่าเป็นอย่างนั้น แต่มนุษย์จะเป็นฝ่ายถูกต่อหน้าพระเจ้าได้อย่างไร?
2Indeed I know it is so, and that man cannot be justified compared with God.
3ถ้าเขาคิดจะต่อสู้คดีกับพระองค์ ในคำถามพันข้อ เขาตอบไม่ได้แม้แต่ข้อเดียว
3If he will contend with him, he cannot answer him one for a thousand.
4พระเจ้ามีใจที่เปี่ยมปัญญา และมีกำลังมหาศาล ใครเคยแข็งขืนต่อพระองค์แล้วยังรุ่งเรือง?
4He is wise in heart, and mighty in strength: who hath resisted him, and hath had peace?
5พระองค์ย้ายภูเขาโดยที่ภูเขาเหล่านั้นไม่รู้ตัว พลิกมันคว่ำด้วยความโกรธ
5Who hath removed mountains, and they whom he overthrew in his wrath, knew it not.
6พระองค์เขย่าแผ่นดินให้เคลื่อนจากที่ เสาของมันสั่นสะท้าน
6Who shaketh the earth out of her place, and the pillars thereof tremble.
7พระองค์สั่งดวงอาทิตย์แล้วมันไม่ขึ้น ปิดผนึกดวงดาวไว้
7Who commandeth tile sun and it riseth not: and shutteth up the stars as it were under a seal:
8พระองค์ผู้เดียวคลี่ฟ้าสวรรค์ออก และย่ำบนคลื่นทะเล
8Who alone spreadeth out the heavens, and walketh upon the waves of the sea.
9พระองค์สร้างกลุ่มดาวหมี กลุ่มดาวนายพราน กลุ่มดาวลูกไก่ และห้องต่างๆ ทางทิศใต้
9Who maketh Arcturus, and Orion, and Hyades, and the inner parts of the south.
10พระองค์ทำสิ่งยิ่งใหญ่ที่ค้นไม่ถึง ทำสิ่งอัศจรรย์เหลือคณานับ
10Who doth things great and incomprehensible, and wonderful, of which there is no number.
11พระองค์ผ่านข้างผม แต่ผมมองไม่เห็น พระองค์ผ่านไป แต่ผมไม่รับรู้
11If he come to me, I shall not see him: if he depart I shall not understand.
12เมื่อพระองค์ฉวยเอาไป ใครจะห้ามได้? ใครจะถามพระองค์ว่า ‘กำลังทำอะไร?’
12If he examine on a sudden, who shall answer him? or who can say: Why dost thou so?
13“พระเจ้าจะไม่ระงับความโกรธ ผู้ช่วยของราฮับยังต้องหมอบลงใต้พระองค์
13God, whose wrath no mall can resist, and under whom they stoop that bear up the world.
14แล้วผมจะยิ่งตอบพระองค์ได้อย่างไร จะเลือกคำมาต่อสู้คดีกับพระองค์ได้อย่างไร?
14What am I then, that I should answer him, and have words with him?
15แม้ผมเที่ยงธรรม ผมก็คงไม่ตอบโต้ ได้แต่วิงวอนผู้ตัดสินผม
15I, who although I should have any just thing, would not answer, but would make supplication to my judge.
16ถ้าผมเรียกแล้วพระองค์ตอบ ผมก็ยังไม่เชื่อว่าพระองค์ฟังเสียงผม
16And if he should hear me when I call, I should not believe that he had heard my voice.
17เพราะพระองค์บดขยี้ผมด้วยพายุ เพิ่มบาดแผลให้ผมโดยไม่มีเหตุ
17For he shall crush me in a whirlwind, and multiply my wounds even without cause.
18ไม่ยอมให้ผมได้พักหายใจ กลับเติมความขมขื่นให้เต็ม
18He alloweth not my spirit to rest, and he filleth me with bitterness.
19ถ้าพูดถึงกำลัง พระองค์แข็งแกร่งนัก! ถ้าพูดถึงความยุติธรรม พระองค์ถามว่า ‘ใครจะเรียกเราเข้าสู้คดี?’
19If strength be demanded, he is most strong: if equity of judgment, no man dare bear witness for me.
20แม้ผมเที่ยงธรรม ปากผมเองก็จะตัดสินว่าผมผิด แม้ผมไร้ข้อตำหนิ มันก็จะพิสูจน์ว่าผมคดโกง
20If I would justify myself, my own mouth shall condemn me: if I would shew myself innocent, he shall prove me wicked.
21ผมไร้ข้อตำหนิ ผมไม่นับถือตัวเอง ผมดูหมิ่นชีวิตของผม
21Although I should be simple, even this my soul shall be ignorant of, and I shall be weary of my life.
22“ไม่ต่างกันเลย ผมจึงบอกว่าพระองค์ทำลายทั้งคนไร้ข้อตำหนิและคนชั่ว
22One thing there is that I have spoken, both the innocent and the wicked he consumeth.
23ถ้าแส้ฆ่าคนในทันที พระองค์ก็จะหัวเราะเยาะความทุกข์ของคนบริสุทธิ์
23If he scourge, let him kill at once, and not laugh at the pains of the innocent.
24แผ่นดินถูกมอบไว้ในมือคนชั่ว พระองค์ปิดหน้าผู้ตัดสินของแผ่นดิน ถ้าไม่ใช่พระองค์ แล้วเป็นใคร?
24The earth is given into the hand of the wicked, he covereth the face of the judges thereof: and if it be not he, who is it then?
25“วันเวลาของผมเร็วกว่านักวิ่ง มันหนีไปโดยไม่พบสิ่งดี
25My days have been swifter than a post: they have fled away and have not seen good.
26มันผ่านไปเหมือนเรือที่แล่นเร็ว เหมือนนกอินทรีที่โฉบลงจับเหยื่อ
26They have passed by as ships carrying fruits, as an eagle flying to the prey.
27ถ้าข้าพเจ้าพูดว่า ‘จะลืมคำร้องทุกข์ จะเลิกทำหน้าเศร้าและร่าเริงขึ้น’
27If I say: I will not speak so: I change my face, and am tormented with sorrow.
28ข้าพเจ้าก็ยังกลัวความเจ็บปวดทั้งหมด รู้ว่าพระองค์จะไม่ถือว่าข้าพเจ้าไม่มีความผิด
28I feared all my works, knowing that thou didst not spare the offender.
29ข้าพเจ้าจะถูกตัดสินว่าผิด แล้วจะเหนื่อยเปล่าไปทำไม?
29But if so also I am wicked, why have I laboured in vain?
30แม้ข้าพเจ้าชำระตัวด้วยหิมะ ล้างมือด้วยน้ำยาด่าง
30If I be washed as it were with snow waters, and my hands shall shine ever so clean:
31พระองค์ก็จะจุ่มข้าพเจ้าลงในคู แม้แต่เสื้อผ้าของข้าพเจ้าก็จะรังเกียจข้าพเจ้า
31Yet thou shalt plunge me in filth, and my garments shall abhor me,
32พระองค์ไม่ใช่มนุษย์เหมือนผม ที่ผมจะตอบโต้ได้ หรือเข้าสู่การตัดสินด้วยกัน
32For I shall not answer a man that is like myself: nor one that may be heard with me equally in judgment.
33ไม่มีคนกลางระหว่างเรา ผู้จะวางมือบนเราทั้งสองฝ่ายได้
33There is none that may be able to reprove both, and to put his hand between both.
34ขอให้พระองค์เอาไม้เรียวออกไปจากผม อย่าให้ความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์ทำให้ผมหวาดกลัว
34Let him take his rod away from me, and let not his fear terrify me.
35แล้วผมจะพูดโดยไม่กลัวพระองค์ เพราะตัวผมเองไม่ได้เป็นอย่างนั้น
35I will speak, and will not fear him: for I cannot answer while I am in fear.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.