โยบ 29
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1โยบกล่าวถ้อยคำเชิงอุปมาต่อไปว่า
1Job also added, taking up his parable, and said:
2“ถ้าผมกลับไปเป็นเหมือนเดือนก่อนๆ ได้ก็คงดี เหมือนวันที่พระเจ้าดูแลผม
2Who will grant me, that I might be according to the months past, according to the days in which God kept me?
3เมื่อตะเกียงพระองค์ส่องเหนือศีรษะ ผมเดินผ่านความมืดได้ด้วยแสงของพระองค์
3When his lamp shined over my head, and I walked by his light in darkness?
4เหมือนเมื่อผมอยู่ในวัยรุ่งเรือง เมื่อมิตรภาพของพระเจ้าอยู่ในเต็นท์ผม
4As I was in the days of my youth, when God was secretly in my tabernacle?
5เมื่อพระผู้ทรงฤทธิ์ยังอยู่กับผม ลูกๆ อยู่รอบตัว
5When the Almighty was with me: and my servants round about me?
6เมื่อย่างก้าวของผมอาบชุ่มด้วยเนย หินเทลำธารน้ำมันให้ผม
6When I washed my feet with butter, and the rock poured me out rivers of oil?
7เมื่อผมออกไปที่ประตูเมือง จัดที่นั่งไว้ตามถนน
7When I went out to the gate of the city, and in the street they prepared me a chair?
8คนหนุ่มเห็นผมแล้วหลบตัว คนชราลุกขึ้นยืน
8The young men saw me, and hid themselves: and the old men rose up and stood.
9เจ้าผู้ครองนครหยุดพูด เอามือปิดปาก
9The princes ceased to speak, and laid the finger on their mouth.
10เสียงของขุนนางเงียบลง ลิ้นติดเพดานปาก
10The rulers held their peace, and their tongue cleaved to their throat.
11หูที่ได้ยินผมอวยพรผม ตาที่เห็นผมยกย่องผม
11The ear that heard me blessed me, and the eye that saw me gave witness to me:
12เพราะผมช่วยคนยากจนที่ร้องขอ ช่วยเด็กกำพร้าพ่อที่ไม่มีใครช่วย
12Because I had delivered the poor man that cried out; and the fatherless that had no helper.
13คำอวยพรของคนใกล้พินาศมาถึงผม ผมทำให้ใจหญิงม่ายร้องเพลงด้วยความยินดี
13The blessing of him that was ready to perish came upon me, and I comforted the heart of the widow.
14ผมสวมความเที่ยงธรรม มันเป็นเสื้อผ้าของผม ความยุติธรรมเป็นเหมือนเสื้อคลุมและมงกุฎ
14I was clad with justice: and I clothed myself with my judgment, as with a robe and a diadem.
15ผมเป็นตาให้คนตาบอด เป็นเท้าให้คนขาเสีย
15I was an eye to the blind, and a foot to the lame.
16ผมเป็นพ่อให้คนขัดสน สืบคดีให้คนที่ผมไม่รู้จัก
16I was the father of the poor: and the cause which I knew not, I searched out most diligently.
17ผมหักขากรรไกรคนไม่เที่ยงธรรม ดึงเหยื่อออกจากฟันเขา
17I broke the jaws of the wicked man, and out of his teeth I took away the prey.
18ผมคิดว่า ‘จะตายในบ้านของตัวเอง วันเวลาของผมจะมากเหมือนทราย
18And I said: I shall die in my nest, and as a palm tree shall multiply my days.
19รากผมแผ่ไปถึงน้ำ น้ำค้างอยู่บนกิ่งตลอดคืน
19My root is opened beside the waters, and dew shall continue in my harvest.
20เกียรติยศผมยังสดใหม่ คันธนูในมือแข็งแรงขึ้นใหม่’
20My glory shall always be renewed, and my bow in my hand shall be repaired.
21“ผู้คนฟังผมและรอคอย เงียบเพื่อฟังคำแนะนำ
21They that heard me, waited for my sentence, and being attentive held their peace at my counsel.
22เมื่อผมพูดจบ พวกเขาไม่พูดต่อ ถ้อยคำผมตกลงบนพวกเขา
22To my words they durst add nothing, and my speech dropped upon them.
23พวกเขารอผมเหมือนรอฝน ปากดื่มเหมือนรับฝนฤดูใบไม้ผลิ
23They waited for me as for rain, and they opened their mouth as for a latter shower.
24ผมยิ้มให้เมื่อพวกเขาขาดความมั่นใจ พวกเขาไม่ปฏิเสธแสงจากใบหน้าผม
24If at any time I laughed on them, they believed not, and the light of my countenance fell not on earth.
25ผมเลือกทางให้พวกเขา และนั่งเป็นหัวหน้า อยู่เหมือนกษัตริย์กลางกองทัพ เหมือนคนปลอบผู้โศกเศร้า
25If I had a mind to go to them, I sat first, and when I sat as a king, with his army standing about him, yet I was a comforter of them that mourned.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.