โยบ 29
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
World English Bible
1โยบกล่าวถ้อยคำเชิงอุปมาต่อไปว่า
1Job again took up his parable, and said,
2“ถ้าผมกลับไปเป็นเหมือนเดือนก่อนๆ ได้ก็คงดี เหมือนวันที่พระเจ้าดูแลผม
2“Oh that I were as in the months of old, as in the days when God watched over me;
3เมื่อตะเกียงพระองค์ส่องเหนือศีรษะ ผมเดินผ่านความมืดได้ด้วยแสงของพระองค์
3when his lamp shone on my head, and by his light I walked through darkness,
4เหมือนเมื่อผมอยู่ในวัยรุ่งเรือง เมื่อมิตรภาพของพระเจ้าอยู่ในเต็นท์ผม
4as I was in my prime, when the friendship of God was in my tent,
5เมื่อพระผู้ทรงฤทธิ์ยังอยู่กับผม ลูกๆ อยู่รอบตัว
5when the Almighty was yet with me, and my children were around me,
6เมื่อย่างก้าวของผมอาบชุ่มด้วยเนย หินเทลำธารน้ำมันให้ผม
6when my steps were washed with butter, and the rock poured out streams of oil for me,
7เมื่อผมออกไปที่ประตูเมือง จัดที่นั่งไว้ตามถนน
7when I went out to the city gate, when I prepared my seat in the street.
8คนหนุ่มเห็นผมแล้วหลบตัว คนชราลุกขึ้นยืน
8The young men saw me and hid themselves. The aged rose up and stood.
9เจ้าผู้ครองนครหยุดพูด เอามือปิดปาก
9The princes refrained from talking, and laid their hand on their mouth.
10เสียงของขุนนางเงียบลง ลิ้นติดเพดานปาก
10The voice of the nobles was hushed, and their tongue stuck to the roof of their mouth.
11หูที่ได้ยินผมอวยพรผม ตาที่เห็นผมยกย่องผม
11For when the ear heard me, then it blessed me, and when the eye saw me, it commended me,
12เพราะผมช่วยคนยากจนที่ร้องขอ ช่วยเด็กกำพร้าพ่อที่ไม่มีใครช่วย
12because I delivered the poor who cried, and the fatherless also, who had no one to help him,
13คำอวยพรของคนใกล้พินาศมาถึงผม ผมทำให้ใจหญิงม่ายร้องเพลงด้วยความยินดี
13the blessing of him who was ready to perish came on me, and I caused the widow’s heart to sing for joy.
14ผมสวมความเที่ยงธรรม มันเป็นเสื้อผ้าของผม ความยุติธรรมเป็นเหมือนเสื้อคลุมและมงกุฎ
14I put on righteousness, and it clothed me. My justice was as a robe and a diadem.
15ผมเป็นตาให้คนตาบอด เป็นเท้าให้คนขาเสีย
15I was eyes to the blind, and feet to the lame.
16ผมเป็นพ่อให้คนขัดสน สืบคดีให้คนที่ผมไม่รู้จัก
16I was a father to the needy. I researched the cause of him whom I didn’t know.
17ผมหักขากรรไกรคนไม่เที่ยงธรรม ดึงเหยื่อออกจากฟันเขา
17I broke the jaws of the unrighteous and plucked the prey out of his teeth.
18ผมคิดว่า ‘จะตายในบ้านของตัวเอง วันเวลาของผมจะมากเหมือนทราย
18Then I said, ‘I will die in my own house, I will count my days as the sand.
19รากผมแผ่ไปถึงน้ำ น้ำค้างอยู่บนกิ่งตลอดคืน
19My root is spread out to the waters. The dew lies all night on my branch.
20เกียรติยศผมยังสดใหม่ คันธนูในมือแข็งแรงขึ้นใหม่’
20My glory is fresh in me. My bow is renewed in my hand.’
21“ผู้คนฟังผมและรอคอย เงียบเพื่อฟังคำแนะนำ
21“Men listened to me, waited, and kept silence for my counsel.
22เมื่อผมพูดจบ พวกเขาไม่พูดต่อ ถ้อยคำผมตกลงบนพวกเขา
22After my words they didn’t speak again. My speech fell on them.
23พวกเขารอผมเหมือนรอฝน ปากดื่มเหมือนรับฝนฤดูใบไม้ผลิ
23They waited for me as for the rain. Their mouths drank as with the spring rain.
24ผมยิ้มให้เมื่อพวกเขาขาดความมั่นใจ พวกเขาไม่ปฏิเสธแสงจากใบหน้าผม
24I smiled on them when they had no confidence. They didn’t reject the light of my face.
25ผมเลือกทางให้พวกเขา และนั่งเป็นหัวหน้า อยู่เหมือนกษัตริย์กลางกองทัพ เหมือนคนปลอบผู้โศกเศร้า
25I chose out their way, and sat as chief. I lived as a king in the army, as one who comforts the mourners.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.