โยบ 30
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
World English Bible
1“แต่ตอนนี้ คนอายุน้อยกว่ากลับเยาะเย้ยผม คนที่ผมเห็นว่าพ่อของพวกเขาไม่คู่ควรแม้จะอยู่กับสุนัขเฝ้าแกะของผม
1“But now those who are younger than I have me in derision, whose fathers I considered unworthy to put with my sheep dogs.
2กำลังมือของพวกเขาจะมีประโยชน์อะไรแก่ผม ในเมื่อความแข็งแรงของวัยผู้ใหญ่หมดไปแล้ว?
2Of what use is the strength of their hands to me, men in whom ripe age has perished?
3พวกเขาซูบผอมเพราะขาดแคลนและอดอยาก กัดแทะพื้นแห้งในความมืดมัวของที่ร้างและว่างเปล่า
3They are gaunt from lack and famine. They gnaw the dry ground, in the gloom of waste and desolation.
4พวกเขาเก็บพืชรสเค็มตามพุ่มไม้ กินรากต้นบรูมเป็นอาหาร
4They pluck salt herbs by the bushes. The roots of the broom tree are their food.
5พวกเขาถูกขับจากหมู่ผู้คน ผู้คนร้องไล่เหมือนไล่โจร
5They are driven out from among men. They cry after them as after a thief,
6จึงต้องอยู่ในหุบเขาน่ากลัว ในรูดินและรูหิน
6so that they live in frightful valleys, and in holes of the earth and of the rocks.
7พวกเขาร้องเหมือนลาท่ามกลางพุ่มไม้ รวมตัวกันใต้ต้นตำแย
7They bray among the bushes. They are gathered together under the nettles.
8พวกเขาเป็นลูกของคนโง่ เป็นลูกของคนชั่ว ถูกเฆี่ยนไล่ออกจากแผ่นดิน
8They are children of fools, yes, children of wicked men. They were flogged out of the land.
9“ตอนนี้ผมกลายเป็นเพลงของพวกเขา เป็นขี้ปากของพวกเขา
9“Now I have become their song. Yes, I am a byword to them.
10พวกเขารังเกียจและอยู่ห่างผม ไม่ลังเลที่จะถ่มน้ำลายใส่หน้า
10They abhor me, they stand aloof from me, and don’t hesitate to spit in my face.
11เพราะเขาคลายสายของตนและทำให้ผมทุกข์ พวกเขาจึงทิ้งความยับยั้งชั่งใจต่อหน้าผม
11For he has untied his cord, and afflicted me; and they have thrown off restraint before me.
12พวกอันธพาลลุกขึ้นทางขวามือ ผลักเท้าผมออกไป ก่อทางแห่งความพินาศมาต่อสู้ผม
12On my right hand rise the rabble. They thrust aside my feet. They cast their ways of destruction up against me.
13พวกเขาทำลายทางผม เร่งความพินาศของผม โดยไม่มีใครช่วย
13They mar my path. They promote my destruction without anyone’s help.
14พวกเขาเข้ามาเหมือนผ่านช่องกำแพงใหญ่ที่แตก กลิ้งเข้ามาท่ามกลางซากพัง
14As through a wide breach they come. They roll themselves in amid the ruin.
15ความน่าสะพรึงกลัวหันมาเล่นงานผม ไล่เกียรติผมไปเหมือนลม ความผาสุกผ่านไปเหมือนเมฆ
15Terrors have turned on me. They chase my honor as the wind. My welfare has passed away as a cloud.
16“ตอนนี้ใจผมหลั่งไหลอยู่ภายใน วันแห่งความทุกข์คว้าผมไว้
16“Now my soul is poured out within me. Days of affliction have taken hold of me.
17กลางคืน กระดูกผมถูกแทงภายใน ความปวดที่กัดแทะไม่หยุดพัก
17In the night season my bones are pierced in me, and the pains that gnaw me take no rest.
18แรงมหาศาลทำให้เสื้อผ้าผมเสียรูป เสื้อผ้านั้นรัดรอบตัวผมเหมือนคอเสื้อของผม
18My garment is disfigured by great force. It binds me about as the collar of my tunic.
19พระองค์โยนผมลงในเลน ผมกลายเป็นเหมือนฝุ่นและขี้เถ้า
19He has cast me into the mire. I have become like dust and ashes.
20ข้าพเจ้าร้องต่อพระองค์ แต่พระองค์ไม่ตอบ ข้าพเจ้ายืนขึ้น พระองค์ก็มองอยู่
20I cry to you, and you do not answer me. I stand up, and you gaze at me.
21พระองค์เปลี่ยนมาโหดร้ายต่อข้าพเจ้า ไล่ทำร้ายด้วยกำลังจากมือพระองค์
21You have turned to be cruel to me. With the might of your hand you persecute me.
22พระองค์ยกข้าพเจ้าขึ้นให้ลมพัดไป ทำให้ข้าพเจ้าสลายในพายุ
22You lift me up to the wind, and drive me with it. You dissolve me in the storm.
23ข้าพเจ้ารู้ว่าพระองค์จะนำข้าพเจ้าไปสู่ความตาย สู่บ้านที่กำหนดไว้ให้ทุกชีวิต
23For I know that you will bring me to death, to the house appointed for all living.
24“คนที่ล้มไม่ยื่นมือออกมาหรือ? เมื่อพบภัยพิบัติ ไม่ร้องขอความช่วยเหลือหรือ?
24“However doesn’t one stretch out a hand in his fall? Or in his calamity therefore cry for help?
25ผมไม่ได้ร้องไห้เพื่อคนทุกข์ยากหรือ? ใจผมไม่ได้เศร้าเพื่อคนขัดสนหรือ?
25Didn’t I weep for him who was in trouble? Wasn’t my soul grieved for the needy?
26เมื่อผมหวังสิ่งดี สิ่งร้ายกลับมา เมื่อรอแสง ความมืดกลับมา
26When I looked for good, then evil came. When I waited for light, darkness came.
27ใจผมวุ่นวาย ไม่ได้พัก วันแห่งความทุกข์มาถึงผม
27My heart is troubled, and doesn’t rest. Days of affliction have come on me.
28ผมเดินโศกเศร้าโดยไร้ดวงอาทิตย์ ลุกขึ้นในที่ประชุมและร้องขอความช่วยเหลือ
28I go mourning without the sun. I stand up in the assembly, and cry for help.
29ผมเป็นพี่น้องกับหมาจิ้งจอก เป็นเพื่อนกับนกกระจอกเทศ
29I am a brother to jackals, and a companion to ostriches.
30ผิวผมดำและลอกหลุด กระดูกถูกเผาด้วยความร้อน
30My skin grows black and peels from me. My bones are burned with heat.
31พิณผมจึงเปลี่ยนเป็นความโศกเศร้า ปี่กลายเป็นเสียงคนร้องไห้
31Therefore my harp has turned to mourning, and my pipe into the voice of those who weep.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.