บทคร่ำครวญ 1
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
World English Bible
1อนิจจา เมืองที่เคยเต็มไปด้วยผู้คน กลับอยู่เดียวดายเสียแล้ว! นางกลายเป็นหญิงม่าย ทั้งที่เคยยิ่งใหญ่ท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย! นางผู้เคยเป็นเจ้าหญิงท่ามกลางแคว้นต่าง ๆ กลับตกเป็นทาส!
1How the city sits solitary, that was full of people! She has become as a widow, who was great among the nations! She who was a princess among the provinces has become a slave!
2นางร้องไห้อย่างขมขื่นในยามค่ำคืน น้ำตานองแก้ม ในบรรดาคนรักทั้งปวง ไม่มีใครปลอบนาง เพื่อนทุกคนทรยศนาง กลับกลายเป็นศัตรู
2She weeps bitterly in the night. Her tears are on her cheeks. Among all her lovers she has no one to comfort her. All her friends have dealt treacherously with her. They have become her enemies.
3ยูดาห์ไปเป็นเชลยเพราะถูกข่มเหง และถูกใช้งานอย่างหนัก นางอาศัยท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย ไม่พบที่พัก ผู้ข่มเหงทุกคนตามนางทันในยามคับขัน
3Judah has gone into captivity because of affliction and because of great servitude. She dwells among the nations. She finds no rest. All her persecutors overtook her in her distress.
4ถนนสู่ศิโยนโศกเศร้า เพราะไม่มีใครมาร่วมพิธีชุมนุมอันศักดิ์สิทธิ์ ประตูเมืองทุกแห่งร้างไร้ผู้คน ปุโรหิตของนางถอนใจ สาวพรหมจารีของนางทุกข์ยาก นางเองขมขื่นใจ
4The roads to Zion mourn, because no one comes to the solemn assembly. All her gates are desolate. Her priests sigh. Her virgins are afflicted, and she herself is in bitterness.
5คู่อริของนางขึ้นเป็นใหญ่ ศัตรูของนางรุ่งเรือง เพราะพระยาห์เวห์ ทำให้นางทุกข์ยาก เพราะนางฝ่าฝืนครั้งแล้วครั้งเล่า ลูกเล็ก ๆ ของนางถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยต่อหน้าศัตรู
5Her adversaries have become the head. Her enemies prosper; for the LORD has afflicted her for the multitude of her transgressions. Her young children have gone into captivity before the adversary.
6ความสง่างามทั้งสิ้นสูญไปจากศิโยนแล้ว ขุนนางของนางเหมือนกวางที่หาทุ่งหญ้าไม่พบ พวกเขาหนีไปอย่างไร้เรี่ยวแรงต่อหน้าผู้ไล่ตาม
6All majesty has departed from the daughter of Zion. Her princes have become like deer that find no pasture. They have gone without strength before the pursuer.
7ในวันทุกข์ยากและลำเค็ญ เยรูซาเล็มหวนคิดถึงอดีต ถึงของล้ำค่าทั้งปวงที่นางเคยมี เมื่อประชาชนของนางตกอยู่ในมือศัตรู ไม่มีใครช่วยนาง ศัตรูมองดูนาง และเยาะเย้ยความรกร้างของเมือง
7Jerusalem remembers in the days of her affliction and of her miseries all her pleasant things that were from the days of old; when her people fell into the hand of the adversary, and no one helped her. The adversaries saw her. They mocked at her desolations.
8เยรูซาเล็มทำบาปอย่างหนัก นางจึงเป็นมลทิน ทุกคนที่เคยให้เกียรตินาง กลับดูหมิ่นนาง เพราะเห็นนางเปลือยเปล่า นางถอนใจและถอยกลับ
8Jerusalem has grievously sinned. Therefore she has become unclean. All who honored her despise her, because they have seen her nakedness. Yes, she sighs and turns backward.
9คราบมลทินแปดเปื้อนชายผ้านุ่งของนาง นางไม่ได้คำนึงถึงบั้นปลายของตน จึงตกต่ำจนน่าตกใจ ไม่มีใครปลอบนาง “พระยาห์เวห์ โปรดมองดูความทุกข์ยากของฉัน เพราะศัตรูยกตนขึ้นใหญ่โต”
9Her filthiness was in her skirts. She didn’t remember her latter end. Therefore she has come down astoundingly. She has no comforter. “See, LORD, my affliction; for the enemy has magnified himself.”
10ศัตรูยื่นมือยึดของล้ำค่าทั้งปวงของนาง นางเห็นชนชาติทั้งหลายบุกเข้ามาในสถานบริสุทธิ์ของนาง ชนชาติเหล่านั้นที่พระองค์สั่งห้ามเข้ามาในที่ชุมนุมของพระองค์
10The adversary has spread out his hand on all her pleasant things; for she has seen that the nations have entered into her sanctuary, concerning whom you commanded that they should not enter into your assembly.
11ประชาชนของนางต่างถอนใจ แสวงหาขนมปัง นำของล้ำค่าไปแลกอาหารเพื่อประทังชีวิต “พระยาห์เวห์ โปรดมองดูเถิด ฉันกลายเป็นที่ดูหมิ่นแล้ว”
11All her people sigh. They seek bread. They have given their pleasant things for food to refresh their soul. “Look, LORD, and see, for I have become despised.”
12“พวกท่านทุกคนที่ผ่านไป ไม่สนใจเลยหรือ? จงมองดู มีความเศร้าใดเทียบได้กับความเศร้าของฉัน ความเศร้าที่ถาโถมเข้ามา เมื่อพระยาห์เวห์ทำให้ฉันทุกข์ยากในวันแห่งความโกรธเกรี้ยวของพระองค์
12“Is it nothing to you, all you who pass by? Look, and see if there is any sorrow like my sorrow, which is brought on me, with which the LORD has afflicted me in the day of his fierce anger.
13พระองค์ส่งไฟจากเบื้องบนลงถึงกระดูกของฉัน ไฟโหมเผาผลาญกระดูกเหล่านั้น พระองค์กางตาข่ายดักเท้าฉัน ทำให้ฉันต้องถอยกลับ ทำให้ฉันอ้างว้างและอ่อนแรงตลอดวัน
13“From on high has he sent fire into my bones, and it prevails against them. He has spread a net for my feet. He has turned me back. He has made me desolate and I faint all day long.
14มือของพระองค์ผูกความผิดของฉันไว้เป็นแอก มัดความผิดเหล่านั้นเข้าด้วยกัน วางลงบนคอฉัน จนกำลังของฉันหมดสิ้น พระผู้เป็นเจ้า มอบฉันไว้ในมือศัตรู ที่ฉันต้านทานไม่ไหว
14“The yoke of my transgressions is bound by his hand. They are knit together. They have come up on my neck. He made my strength fail. The Lord has delivered me into their hands, against whom I am not able to stand.
15พระผู้เป็นเจ้าถือว่านักรบผู้เก่งกล้าทั้งปวงในเมืองของฉันไร้ค่า พระองค์เรียกชุมนุมอันศักดิ์สิทธิ์ขึ้นเพื่อเล่นงานฉันและบดขยี้ชายหนุ่มของฉัน พระผู้เป็นเจ้าย่ำยูดาห์ผู้เป็นดั่งสาวพรหมจารี เหมือนคนย่ำองุ่นในบ่อ
15“The Lord has set at nothing all my mighty men within me. He has called a solemn assembly against me to crush my young men. The Lord has trodden the virgin daughter of Judah as in a wine press.
16ฉันร้องไห้เพราะสิ่งเหล่านี้ ตาของฉัน ตาของฉัน หลั่งน้ำตาเป็นสาย ไม่มีผู้ปลอบโยนอยู่ใกล้ให้ใจฉันชื่นขึ้น ลูก ๆ ของฉันอ้างว้าง เพราะศัตรูมีชัยแล้ว”
16“For these things I weep. My eye, my eye runs down with water, because the comforter who should refresh my soul is far from me. My children are desolate, because the enemy has prevailed.”
17ศิโยนกางมือออก ไม่มีใครปลอบนาง พระยาห์เวห์สั่งเกี่ยวกับยาโคบ ให้ผู้คนรอบเขาเป็นศัตรูของเขา เยรูซาเล็มอยู่ท่ามกลางพวกเขาเหมือนของที่เป็นมลทิน
17Zion spreads out her hands. There is no one to comfort her. The LORD has commanded concerning Jacob, that those who are around him should be his adversaries. Jerusalem is among them as an unclean thing.
18“พระยาห์เวห์เที่ยงธรรม เพราะฉันกบฏต่อคำสั่งของพระองค์ ชนชาติทั้งหลาย โปรดฟัง มองดูความเศร้าของฉัน สาวพรหมจารีและชายหนุ่มของฉันถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยแล้ว
18“The LORD is righteous, for I have rebelled against his commandment. Please hear all you peoples, and see my sorrow. My virgins and my young men have gone into captivity.
19ฉันเรียกหาคนรัก แต่พวกเขาหลอกฉัน ปุโรหิตและผู้อาวุโสของฉันสิ้นใจในเมือง ขณะหาอาหารเพื่อประทังชีวิตตนเอง
19“I called for my lovers, but they deceived me. My priests and my elders gave up the spirit in the city, while they sought food for themselves to refresh their souls.
20พระยาห์เวห์ โปรดมองดู ฉันเดือดร้อนเหลือเกิน ใจฉันปั่นป่วน หัวใจฉันเหมือนพลิกคว่ำ เพราะฉันกบฏอย่างหนัก นอกบ้าน ดาบพรากคนที่รักไป ในบ้านก็เหมือนตกอยู่ในความตาย
20“Look, LORD; for I am in distress. My heart is troubled. My heart turns over within me, for I have grievously rebelled. Abroad, the sword bereaves. At home, it is like death.
21พวกเขาได้ยินฉันถอนใจ ไม่มีใครปลอบฉัน ศัตรูทั้งปวงได้ยินความทุกข์ของฉัน ต่างยินดีที่พระองค์ทำเช่นนี้ พระองค์จะให้วันที่ประกาศไว้มาถึง แล้วพวกเขาจะตกอยู่ในสภาพเดียวกับฉัน
21“They have heard that I sigh. There is no one to comfort me. All my enemies have heard of my trouble. They are glad that you have done it. You will bring the day that you have proclaimed, and they will be like me.
22ขอให้ความชั่วร้ายทั้งปวงของพวกเขาปรากฏต่อหน้าพระองค์ โปรดทำกับพวกเขาอย่างที่ทำกับฉัน เพราะการฝ่าฝืนทั้งปวงของฉัน ฉันถอนใจครั้งแล้วครั้งเล่า และใจฉันอ่อนแรง”
22“Let all their wickedness come before you. Do to them as you have done to me for all my transgressions. For my sighs are many, and my heart is faint.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.