บทคร่ำครวญ 4
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
World English Bible
1อนิจจา ทองคำหมองลงเสียแล้ว! แม้ทองบริสุทธิ์ที่สุดก็เปลี่ยนไป! ก้อนหินแห่งสถานบริสุทธิ์กระจัดกระจาย ตรงหัวถนนทุกสาย
1How the gold has become dim! The most pure gold has changed! The stones of the sanctuary are poured out at the head of every street.
2บุตรล้ำค่าของศิโยน ที่เทียบได้กับทองเนื้อดี กลับถูกมองเป็นเพียงเหยือกดินเผา ผลงานจากมือช่างปั้นหม้อ!
2The precious sons of Zion, comparable to fine gold, how they are esteemed as earthen pitchers, the work of the hands of the potter!
3แม้หมาจิ้งจอกยังให้ลูกกินนม เลี้ยงลูกของตน แต่ชนชาติของข้าพเจ้ากลับโหดร้าย เหมือนนกกระจอกเทศในถิ่นทุรกันดาร
3Even the jackals offer their breast. They nurse their young ones. But the daughter of my people has become cruel, like the ostriches in the wilderness.
4ลิ้นทารกที่ยังกินนมติดเพดานปากเพราะกระหาย เด็กเล็กขอขนมปัง ไม่มีใครแบ่งให้พวกเขา
4The tongue of the nursing child clings to the roof of his mouth for thirst. The young children ask for bread, and no one breaks it for them.
5คนที่เคยกินอาหารเลิศรส กลับอ้างว้างตามถนน คนที่เติบโตมากับผ้าหรูสีม่วง กลับต้องซุกตัวอยู่กับกองมูลสัตว์
5Those who ate delicacies are desolate in the streets. Those who were brought up in purple embrace dunghills.
6ความผิดของชนชาติข้าพเจ้าร้ายแรงกว่าบาปของโสโดม เมืองที่พังพินาศในพริบตา โดยไม่มีมือใดแตะต้อง
6For the iniquity of the daughter of my people is greater than the sin of Sodom, which was overthrown as in a moment. No hands were laid on her.
7ขุนนางของเมืองเคยผุดผ่องกว่าหิมะ ขาวกว่าน้ำนม ร่างกายแดงเรื่อกว่าทับทิม เงางามเหมือนไพลิน
7Her nobles were purer than snow. They were whiter than milk. They were more ruddy in body than rubies. Their polishing was like sapphire.
8หน้าตาของพวกเขาดำกว่าถ่าน เดินตามถนนก็ไม่มีใครจำได้ เหลือแต่หนังหุ้มกระดูก เหี่ยวแห้ง แห้งกรังเหมือนไม้
8Their appearance is blacker than a coal. They are not known in the streets. Their skin clings to their bones. It is withered. It has become like wood.
9คนที่ถูกฆ่าด้วยดาบยังดีกว่าคนที่ตายเพราะหิว คนอดอยากค่อย ๆ ซูบผอมจนสิ้นใจ เพราะไร้ผลผลิตจากทุ่งนา
9Those who are killed with the sword are better than those who are killed with hunger; for these pine away, stricken through, for lack of the fruits of the field.
10ผู้หญิงที่มีใจเมตตาใช้มือต้มลูกของตนเอง ลูกกลายเป็นอาหารของพวกนาง เมื่อชนชาติของข้าพเจ้าพินาศ
10The hands of the pitiful women have boiled their own children. They were their food in the destruction of the daughter of my people.
11พระยาห์เวห์ระบายความโกรธจนถึงที่สุด พระองค์เทความโกรธเกรี้ยวออก จุดไฟในศิโยน ไฟเผาผลาญรากฐานของเมือง
11The LORD has accomplished his wrath. He has poured out his fierce anger. He has kindled a fire in Zion, which has devoured its foundations.
12กษัตริย์ทั้งหลายในโลกไม่เชื่อ ผู้คนทั่วโลกก็ไม่เชื่อ ว่าคู่อริและศัตรูจะเข้าประตูเมืองเยรูซาเล็ม
12The kings of the earth didn’t believe, neither did all the inhabitants of the world, that the adversary and the enemy would enter into the gates of Jerusalem.
13นี่เป็นเพราะบาปของผู้พยากรณ์ของนาง และความผิดของปุโรหิตของนาง ที่หลั่งเลือดคนเที่ยงธรรมกลางเมือง
13It is because of the sins of her prophets and the iniquities of her priests, that have shed the blood of the just in the middle of her.
14พวกเขาเร่ร่อนเหมือนคนตาบอดตามถนน เปื้อนเลือดเป็นมลทิน จนผู้คนแตะเสื้อของพวกเขาไม่ได้
14They wander as blind men in the streets. They are polluted with blood, So that men can’t touch their garments.
15“ไปให้พ้น!” ผู้คนร้องใส่พวกเขา “เป็นมลทิน! ไปให้พ้น! ไปให้พ้น! อย่าแตะต้อง!” เมื่อพวกเขาหนีและเร่ร่อน ผู้คนในชนชาติต่าง ๆ พูดว่า “พวกเขาอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้”
15“Go away!” they cried to them. “Unclean! Go away! Go away! Don’t touch! When they fled away and wandered, men said among the nations, “They can’t live here any more.”
16ความโกรธของพระยาห์เวห์ทำให้พวกเขากระจัดกระจาย พระองค์จะไม่เอาใจใส่พวกเขาอีก ปุโรหิตไม่ได้รับความเคารพ ผู้อาวุโสไม่ได้รับความโปรดปราน
16The LORD’s anger has scattered them. He will not pay attention to them any more. They didn’t respect the persons of the priests. They didn’t favor the elders.
17พวกเรามองจนตาอ่อนล้า เฝ้าหาความช่วยเหลืออย่างไร้ผล เฝ้ารอชนชาติที่ช่วยกู้พวกเราไม่ได้
17Our eyes still fail, looking in vain for our help. In our watching we have watched for a nation that could not save.
18พวกเขาตามล่าพวกเราทุกย่างก้าว จนพวกเราเดินตามถนนของตนไม่ได้ จุดจบของพวกเราใกล้แล้ว วันเวลาของพวกเราหมดลงแล้ว เพราะจุดจบมาถึงแล้ว
18They hunt our steps, so that we can’t go in our streets. Our end is near. Our days are fulfilled, for our end has come.
19ผู้ไล่ตามพวกเราเร็วกว่านกอินทรีในท้องฟ้า ไล่พวกเราบนภูเขา ซุ่มโจมตีพวกเราในถิ่นทุรกันดาร
19Our pursuers were swifter than the eagles of the sky. They chased us on the mountains. They set an ambush for us in the wilderness.
20ผู้เป็นดั่งลมหายใจของพวกเรา ผู้ที่พระยาห์เวห์เจิมไว้ ถูกจับในหลุมของศัตรู พวกเราเคยพูดถึงเขาว่า “พวกเราจะอาศัยท่ามกลางชนชาติทั้งหลายใต้ร่มเงาของเขา”
20The breath of our nostrils, the anointed of the LORD, was taken in their pits; of whom we said, under his shadow we will live among the nations.
21เอโดมเอ๋ย จงชื่นชมและยินดีเถิด เจ้าผู้อาศัยในดินแดนอูส ถ้วยแห่งการลงโทษจะเวียนมาถึงเจ้าเช่นกัน เจ้าจะเมา และเปลื้องผ้าตนเอง
21Rejoice and be glad, daughter of Edom, who dwells in the land of Uz. The cup will pass through to you also. You will be drunken, and will make yourself naked.
22ศิโยนเอ๋ย การลงโทษความผิดของเจ้าสิ้นสุดแล้ว พระองค์จะไม่นำเจ้าไปเป็นเชลยอีก เอโดมเอ๋ย พระองค์จะมาลงโทษความผิดของเจ้า จะเปิดเผยบาปของเจ้า
22The punishment of your iniquity is accomplished, daughter of Zion. He will no more carry you away into captivity. He will visit your iniquity, daughter of Edom. He will uncover your sins.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.