โยบ 3
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
World English Bible
1หลังจากนั้น โยบก็เริ่มพูดและสาปแช่งวันที่ตนเกิด
1After this Job opened his mouth, and cursed the day of his birth.
2โยบกล่าวว่า
2Job answered:
3“ขอให้วันที่ผมเกิดสูญสิ้นไป รวมทั้งคืนที่พูดว่า ‘มีเด็กชายก่อกำเนิดในครรภ์แล้ว’
3“Let the day perish in which I was born, the night which said, ‘There is a boy conceived.’
4ขอให้วันนั้นมืดมิด ขอพระเจ้าเบื้องบนอย่าใส่ใจวันนั้น และอย่าให้แสงส่องถึง
4Let that day be darkness. Don’t let God from above seek for it, neither let the light shine on it.
5ขอให้ความมืดและเงาแห่งความตายยึดวันนั้นเป็นของตน ขอให้เมฆปกคลุมวันนั้น ขอให้ทุกสิ่งที่ทำให้กลางวันดำมืดทำให้วันนั้นหวาดกลัว
5Let darkness and the shadow of death claim it for their own. Let a cloud dwell on it. Let all that makes the day black terrify it.
6ส่วนคืนนั้น ขอให้ความมืดทึบคว้าตัวมันไว้ อย่าให้มันชื่นชมยินดีร่วมกับวันอื่นๆ ในปี อย่าให้นับคืนนั้นรวมเข้าในเดือนใด
6As for that night, let thick darkness seize on it. Let it not rejoice among the days of the year. Let it not come into the number of the months.
7ขอให้คืนนั้นเป็นหมัน อย่าให้มีเสียงยินดีในคืนนั้น
7Behold, let that night be barren. Let no joyful voice come therein.
8ขอให้ผู้สาปแช่งวันสาปแช่งมัน ผู้พร้อมจะปลุกเลวีอาธานให้ตื่น
8Let them curse it who curse the day, who are ready to rouse up leviathan.
9ขอให้ดาวยามพลบค่ำของคืนนั้นมืดดับ ขอให้มันรอแสงสว่างโดยไม่มีแสงมา อย่าให้มันเห็นเปลือกตาของรุ่งอรุณ
9Let the stars of its twilight be dark. Let it look for light, but have none, neither let it see the eyelids of the morning,
10เพราะคืนนั้นไม่ได้ปิดประตูครรภ์แม่ผม ไม่ได้ซ่อนความทุกข์ให้พ้นจากตาผม
10because it didn’t shut up the doors of my mother’s womb, nor did it hide trouble from my eyes.
11“ทำไมผมไม่ตายตั้งแต่อยู่ในครรภ์? ทำไมไม่สิ้นลมหายใจเมื่อแม่คลอดผม?
11“Why didn’t I die from the womb? Why didn’t I give up the spirit when my mother bore me?
12ทำไมจึงมีตักรองรับตัวผมไว้? ทำไมมีเต้านมให้ผมดูดกิน?
12Why did the knees receive me? Or why the breast, that I should nurse?
13ถ้าเป็นอย่างนั้น ตอนนี้ผมคงนอนสงบนิ่ง คงหลับและได้พักผ่อน
13For now I should have lain down and been quiet. I should have slept, then I would have been at rest,
14อยู่กับกษัตริย์และที่ปรึกษาแห่งแผ่นดิน ผู้สร้างสถานที่รกร้างขึ้นใหม่เพื่อตนเอง
14with kings and counselors of the earth, who built up waste places for themselves;
15หรืออยู่กับเจ้าผู้ครองนครที่มีทองคำ ผู้สะสมเงินไว้เต็มบ้าน
15or with princes who had gold, who filled their houses with silver;
16หรือผมคงไม่เคยมีตัวตน เหมือนทารกแท้งที่ซ่อนไว้ เหมือนเด็กที่ไม่เคยเห็นแสง
16or as a hidden untimely birth I had not been, as infants who never saw light.
17ที่นั่น คนชั่วเลิกก่อความเดือดร้อน ที่นั่น คนเหนื่อยล้าได้พัก
17There the wicked cease from troubling. There the weary are at rest.
18ที่นั่น นักโทษอยู่ร่วมกันอย่างสงบ ไม่ได้ยินเสียงผู้บังคับใช้แรงงาน
18There the prisoners are at ease together. They don’t hear the voice of the taskmaster.
19ทั้งผู้ต่ำต้อยและผู้ยิ่งใหญ่อยู่ที่นั่น คนรับใช้เป็นอิสระจากนาย
19The small and the great are there. The servant is free from his master.
20“ทำไมจึงให้แสงแก่คนทุกข์ยาก ให้ชีวิตแก่คนที่ขมขื่นในใจ
20“Why is light given to him who is in misery, life to the bitter in soul,
21ผู้ปรารถนาความตาย แต่ความตายไม่มา ผู้ขุดค้นหามันยิ่งกว่าขุมทรัพย์ที่ซ่อนอยู่
21who long for death, but it doesn’t come; and dig for it more than for hidden treasures,
22ผู้ยินดีเป็นล้นพ้น และดีใจเมื่อพบหลุมศพ?
22who rejoice exceedingly, and are glad, when they can find the grave?
23ทำไมจึงให้แสงแก่คนที่มองไม่เห็นทางของตน คนที่พระเจ้าล้อมรั้วกักไว้?
23Why is light given to a man whose way is hidden, whom God has hedged in?
24ผมถอนหายใจก่อนกินอาหาร เสียงคร่ำครวญหลั่งไหลเหมือนน้ำ
24For my sighing comes before I eat. My groanings are poured out like water.
25สิ่งที่ผมกลัวเกิดขึ้นกับผมแล้ว สิ่งที่ผมหวาดหวั่นมาถึงแล้ว
25For the thing which I fear comes on me, that which I am afraid of comes to me.
26ผมไม่ได้อยู่สบาย ไม่สงบ ไม่ได้พัก มีแต่ความทุกข์เข้ามา”
26I am not at ease, neither am I quiet, neither do I have rest; but trouble comes.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.