โยบ 3
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Berean Standard Bible
1หลังจากนั้น โยบก็เริ่มพูดและสาปแช่งวันที่ตนเกิด
1After this, Job opened his mouth and cursed the day of his birth.
2โยบกล่าวว่า
2And this is what he said:
3“ขอให้วันที่ผมเกิดสูญสิ้นไป รวมทั้งคืนที่พูดว่า ‘มีเด็กชายก่อกำเนิดในครรภ์แล้ว’
3“May the day of my birth perish, and the night it was said, ‘A boy is conceived.’
4ขอให้วันนั้นมืดมิด ขอพระเจ้าเบื้องบนอย่าใส่ใจวันนั้น และอย่าให้แสงส่องถึง
4If only that day had turned to darkness! May God above disregard it; may no light shine upon it.
5ขอให้ความมืดและเงาแห่งความตายยึดวันนั้นเป็นของตน ขอให้เมฆปกคลุมวันนั้น ขอให้ทุกสิ่งที่ทำให้กลางวันดำมืดทำให้วันนั้นหวาดกลัว
5May darkness and gloom reclaim it, and a cloud settle over it; may the blackness of the day overwhelm it.
6ส่วนคืนนั้น ขอให้ความมืดทึบคว้าตัวมันไว้ อย่าให้มันชื่นชมยินดีร่วมกับวันอื่นๆ ในปี อย่าให้นับคืนนั้นรวมเข้าในเดือนใด
6If only darkness had taken that night away! May it not appear among the days of the year; may it never be entered in any of the months.
7ขอให้คืนนั้นเป็นหมัน อย่าให้มีเสียงยินดีในคืนนั้น
7Behold, may that night be barren; may no joyful voice come into it.
8ขอให้ผู้สาปแช่งวันสาปแช่งมัน ผู้พร้อมจะปลุกเลวีอาธานให้ตื่น
8May it be cursed by those who curse the day — those prepared to rouse Leviathan.
9ขอให้ดาวยามพลบค่ำของคืนนั้นมืดดับ ขอให้มันรอแสงสว่างโดยไม่มีแสงมา อย่าให้มันเห็นเปลือกตาของรุ่งอรุณ
9May its morning stars grow dark; may it wait in vain for daylight; may it not see the breaking of dawn.
10เพราะคืนนั้นไม่ได้ปิดประตูครรภ์แม่ผม ไม่ได้ซ่อนความทุกข์ให้พ้นจากตาผม
10For that night did not shut the doors of the womb to hide the sorrow from my eyes.
11“ทำไมผมไม่ตายตั้งแต่อยู่ในครรภ์? ทำไมไม่สิ้นลมหายใจเมื่อแม่คลอดผม?
11Why did I not perish at birth; why did I not die as I came from the womb?
12ทำไมจึงมีตักรองรับตัวผมไว้? ทำไมมีเต้านมให้ผมดูดกิน?
12Why were there knees to receive me, and breasts that I should be nursed?
13ถ้าเป็นอย่างนั้น ตอนนี้ผมคงนอนสงบนิ่ง คงหลับและได้พักผ่อน
13For now I would be lying down in peace; I would be asleep and at rest
14อยู่กับกษัตริย์และที่ปรึกษาแห่งแผ่นดิน ผู้สร้างสถานที่รกร้างขึ้นใหม่เพื่อตนเอง
14with kings and counselors of the earth, who built for themselves cities now in ruins,
15หรืออยู่กับเจ้าผู้ครองนครที่มีทองคำ ผู้สะสมเงินไว้เต็มบ้าน
15or with princes who had gold, who filled their houses with silver.
16หรือผมคงไม่เคยมีตัวตน เหมือนทารกแท้งที่ซ่อนไว้ เหมือนเด็กที่ไม่เคยเห็นแสง
16Or why was I not hidden like a stillborn child, like an infant who never sees daylight?
17ที่นั่น คนชั่วเลิกก่อความเดือดร้อน ที่นั่น คนเหนื่อยล้าได้พัก
17There the wicked cease from raging, and there the weary find rest.
18ที่นั่น นักโทษอยู่ร่วมกันอย่างสงบ ไม่ได้ยินเสียงผู้บังคับใช้แรงงาน
18The captives enjoy their ease; they do not hear the voice of the oppressor.
19ทั้งผู้ต่ำต้อยและผู้ยิ่งใหญ่อยู่ที่นั่น คนรับใช้เป็นอิสระจากนาย
19Both small and great are there, and the slave is freed from his master.
20“ทำไมจึงให้แสงแก่คนทุกข์ยาก ให้ชีวิตแก่คนที่ขมขื่นในใจ
20Why is light given to the miserable, and life to the bitter of soul,
21ผู้ปรารถนาความตาย แต่ความตายไม่มา ผู้ขุดค้นหามันยิ่งกว่าขุมทรัพย์ที่ซ่อนอยู่
21who long for death that does not come, and search for it like hidden treasure,
22ผู้ยินดีเป็นล้นพ้น และดีใจเมื่อพบหลุมศพ?
22who rejoice and greatly exult when they can find the grave?
23ทำไมจึงให้แสงแก่คนที่มองไม่เห็นทางของตน คนที่พระเจ้าล้อมรั้วกักไว้?
23Why is life given to a man whose way is hidden, whom God has hedged in?
24ผมถอนหายใจก่อนกินอาหาร เสียงคร่ำครวญหลั่งไหลเหมือนน้ำ
24I sigh when food is put before me, and my groans pour out like water.
25สิ่งที่ผมกลัวเกิดขึ้นกับผมแล้ว สิ่งที่ผมหวาดหวั่นมาถึงแล้ว
25For the thing I feared has overtaken me, and what I dreaded has befallen me.
26ผมไม่ได้อยู่สบาย ไม่สงบ ไม่ได้พัก มีแต่ความทุกข์เข้ามา”
26I am not at ease or quiet; I have no rest, for trouble has come.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.