โยบ 3
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1หลังจากนั้น โยบก็เริ่มพูดและสาปแช่งวันที่ตนเกิด
1After this Job opened his mouth, and cursed his day,
2โยบกล่าวว่า
2And he said:
3“ขอให้วันที่ผมเกิดสูญสิ้นไป รวมทั้งคืนที่พูดว่า ‘มีเด็กชายก่อกำเนิดในครรภ์แล้ว’
3Let the day perish wherein I was born, and the night in which it was said: A man child is conceived.
4ขอให้วันนั้นมืดมิด ขอพระเจ้าเบื้องบนอย่าใส่ใจวันนั้น และอย่าให้แสงส่องถึง
4Let that day be turned into darkness, let not God regard it from above, and let not the light shine upon it.
5ขอให้ความมืดและเงาแห่งความตายยึดวันนั้นเป็นของตน ขอให้เมฆปกคลุมวันนั้น ขอให้ทุกสิ่งที่ทำให้กลางวันดำมืดทำให้วันนั้นหวาดกลัว
5Let darkness, and the shadow of death cover it, let a mist overspread it, and let it be wrapped up in bitterness.
6ส่วนคืนนั้น ขอให้ความมืดทึบคว้าตัวมันไว้ อย่าให้มันชื่นชมยินดีร่วมกับวันอื่นๆ ในปี อย่าให้นับคืนนั้นรวมเข้าในเดือนใด
6Let a darksome whirlwind seize upon that night, let it not be counted in the days of the year, nor numbered in the months.
7ขอให้คืนนั้นเป็นหมัน อย่าให้มีเสียงยินดีในคืนนั้น
7Let that night be solitary, and not worthy of praise.
8ขอให้ผู้สาปแช่งวันสาปแช่งมัน ผู้พร้อมจะปลุกเลวีอาธานให้ตื่น
8Let them curse it who curse the day. who are ready to raise up a leviathan:
9ขอให้ดาวยามพลบค่ำของคืนนั้นมืดดับ ขอให้มันรอแสงสว่างโดยไม่มีแสงมา อย่าให้มันเห็นเปลือกตาของรุ่งอรุณ
9Let the stars be darkened with the mist thereof: let it expect light and not see it, nor the rising of the dawning of the day:
10เพราะคืนนั้นไม่ได้ปิดประตูครรภ์แม่ผม ไม่ได้ซ่อนความทุกข์ให้พ้นจากตาผม
10Because it shut not up the doors of the womb that bore me, nor took away evils from my eyes.
11“ทำไมผมไม่ตายตั้งแต่อยู่ในครรภ์? ทำไมไม่สิ้นลมหายใจเมื่อแม่คลอดผม?
11Why did I not die in the womb, why did I not perish when I came out of the belly?
12ทำไมจึงมีตักรองรับตัวผมไว้? ทำไมมีเต้านมให้ผมดูดกิน?
12Why received upon the knees? why suckled at the breasts?
13ถ้าเป็นอย่างนั้น ตอนนี้ผมคงนอนสงบนิ่ง คงหลับและได้พักผ่อน
13For now I should have been asleep and still, and should have rest in my sleep.
14อยู่กับกษัตริย์และที่ปรึกษาแห่งแผ่นดิน ผู้สร้างสถานที่รกร้างขึ้นใหม่เพื่อตนเอง
14With kings and consuls of the earth, who build themselves solitudes:
15หรืออยู่กับเจ้าผู้ครองนครที่มีทองคำ ผู้สะสมเงินไว้เต็มบ้าน
15Or with princes, that possess gold, and All their houses with silver:
16หรือผมคงไม่เคยมีตัวตน เหมือนทารกแท้งที่ซ่อนไว้ เหมือนเด็กที่ไม่เคยเห็นแสง
16Or as a hidden untimely birth I should not be, or as they that being conceived have not seen the light.
17ที่นั่น คนชั่วเลิกก่อความเดือดร้อน ที่นั่น คนเหนื่อยล้าได้พัก
17There the wicked cease from tumult, and there the wearied in strength are at rest.
18ที่นั่น นักโทษอยู่ร่วมกันอย่างสงบ ไม่ได้ยินเสียงผู้บังคับใช้แรงงาน
18And they sometime bound together without disquiet, have not heard the voice of the oppressor.
19ทั้งผู้ต่ำต้อยและผู้ยิ่งใหญ่อยู่ที่นั่น คนรับใช้เป็นอิสระจากนาย
19The small and great are there, and the servant is free from his master.
20“ทำไมจึงให้แสงแก่คนทุกข์ยาก ให้ชีวิตแก่คนที่ขมขื่นในใจ
20Why is light given to him that is in misery, and life to them that are in bitterness of soul?
21ผู้ปรารถนาความตาย แต่ความตายไม่มา ผู้ขุดค้นหามันยิ่งกว่าขุมทรัพย์ที่ซ่อนอยู่
21That look for death, and it cometh not, as they that dig for a treasure:
22ผู้ยินดีเป็นล้นพ้น และดีใจเมื่อพบหลุมศพ?
22And they rejoice exceedingly when they have found the grave.
23ทำไมจึงให้แสงแก่คนที่มองไม่เห็นทางของตน คนที่พระเจ้าล้อมรั้วกักไว้?
23To a man whose way is hidden, and God hath surrounded him with darkness?
24ผมถอนหายใจก่อนกินอาหาร เสียงคร่ำครวญหลั่งไหลเหมือนน้ำ
24Before I eat I sigh: and as overflowing waters, so is my roaring:
25สิ่งที่ผมกลัวเกิดขึ้นกับผมแล้ว สิ่งที่ผมหวาดหวั่นมาถึงแล้ว
25For the fear which I feared hath come upon me: and that which I was afraid of, hath befallen me.
26ผมไม่ได้อยู่สบาย ไม่สงบ ไม่ได้พัก มีแต่ความทุกข์เข้ามา”
26Have I not dissembled? have I not kept silence? have I not been quiet? and indignation is come upon me.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.