Ijob 3
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Poste Ijob malfermis sian buŝon, kaj malbenis sian tagon.
1After this Job opened his mouth, and cursed his day,
2Kaj Ijob ekparolis, kaj diris:
2And he said:
3Pereu la tago, en kiu mi naskiĝis, Kaj la nokto, kiu diris: Embriiĝis homo.
3Let the day perish wherein I was born, and the night in which it was said: A man child is conceived.
4Tiu tago estu malluma; Dio de supre ne rigardu ĝin, Neniu lumo ekbrilu super ĝi.
4Let that day be turned into darkness, let not God regard it from above, and let not the light shine upon it.
5Mallumo kaj tomba ombro ekposedu ĝin; Nubo ĝin kovru; Eklipsoj de tago faru ĝin terura.
5Let darkness, and the shadow of death cover it, let a mist overspread it, and let it be wrapped up in bitterness.
6Tiun nokton prenu mallumego; Ĝi ne alkalkuliĝu al la tagoj de la jaro, Ĝi ne eniru en la kalkulon de la monatoj.
6Let a darksome whirlwind seize upon that night, let it not be counted in the days of the year, nor numbered in the months.
7Ho, tiu nokto estu soleca; Neniu ĝojkrio aŭdiĝu en ĝi.
7Let that night be solitary, and not worthy of praise.
8Malbenu ĝin la malbenantoj de la tago, Tiuj, kiuj estas pretaj eksciti levjatanon.
8Let them curse it who curse the day. who are ready to raise up a leviathan:
9Mallumiĝu la steloj de ĝia krepusko; Ĝi atendu lumon, kaj ĉi tiu ne aperu; Kaj la palpebrojn de matenruĝo ĝi ne ekvidu;
9Let the stars be darkened with the mist thereof: let it expect light and not see it, nor the rising of the dawning of the day:
10Pro tio, ke ĝi ne fermis la pordon de la utero de mia patrino Kaj ne kaŝis per tio la malfeliĉon antaŭ miaj okuloj.
10Because it shut not up the doors of the womb that bore me, nor took away evils from my eyes.
11Kial mi ne mortis tuj el la utero, Ne senviviĝis post la eliro el la ventro?
11Why did I not die in the womb, why did I not perish when I came out of the belly?
12Kial akceptis min la genuoj? Por kio estis la mamoj, ke mi suĉu?
12Why received upon the knees? why suckled at the breasts?
13Mi nun kuŝus kaj estus trankvila; Mi dormus kaj havus ripozon,
13For now I should have been asleep and still, and should have rest in my sleep.
14Kune kun la reĝoj kaj la konsilistoj sur la tero, Kiuj konstruas al si izolejojn,
14With kings and consuls of the earth, who build themselves solitudes:
15Aŭ kun la potenculoj, kiuj havas oron, Kiuj plenigas siajn domojn per arĝento;
15Or with princes, that possess gold, and All their houses with silver:
16Aŭ kiel abortitaĵo kaŝita mi ne ekzistus, Simile al la infanoj, kiuj ne vidis lumon.
16Or as a hidden untimely birth I should not be, or as they that being conceived have not seen the light.
17Tie la malpiuloj ĉesas tumulti; Kaj tie ripozas tiuj, kies fortoj konsumiĝis.
17There the wicked cease from tumult, and there the wearied in strength are at rest.
18Tie la malliberuloj kune havas ripozon; Ili ne aŭdas la voĉon de premanto.
18And they sometime bound together without disquiet, have not heard the voice of the oppressor.
19Malgranduloj kaj granduloj, tie ili estas; Kaj sklavo estas libera de sia sinjoro.
19The small and great are there, and the servant is free from his master.
20Por kio al suferanto estas donita la lumo, Kaj la vivo al tiuj, kiuj havas maldolĉan animon,
20Why is light given to him that is in misery, and life to them that are in bitterness of soul?
21Kiuj atendas la morton, kaj ĝi ne aperas, Kiuj elfosus ĝin pli volonte ol trezorojn,
21That look for death, and it cometh not, as they that dig for a treasure:
22Kiuj ekĝojus kaj estus ravitaj, Se ili trovus tombon?
22And they rejoice exceedingly when they have found the grave.
23Al la homo, kies vojo estas kaŝita, Kaj antaŭ kiu Dio starigis barilon?
23To a man whose way is hidden, and God hath surrounded him with darkness?
24Antaŭ ol mi ekmanĝas panon, mi devas ĝemi, Kaj mia plorkriado verŝiĝas kiel akvo;
24Before I eat I sigh: and as overflowing waters, so is my roaring:
25Ĉar teruraĵo, kiun mi timis, trafis min, Kaj tio, pri kio mi estis maltrankvila, venis al mi.
25For the fear which I feared hath come upon me: and that which I was afraid of, hath befallen me.
26Mi ne havas trankvilon, mi ne havas kvieton, mi ne havas ripozon; Trafis min kolero.
26Have I not dissembled? have I not kept silence? have I not been quiet? and indignation is come upon me.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.