Ijob 14
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Homo, naskita de virino, Havas mallongan vivon kaj abundon da afliktoj.
1Man born of a woman, living for a short time, is filled with many miseries.
2Kiel floro li elkreskas kaj velkas; Li forkuras kiel ombro kaj ne restas.
2Who cometh forth like a flower, and is destroyed, and fleeth as a shadow, and never continueth in the same state.
3Kaj kontraŭ tia Vi malfermas Viajn okulojn, Kaj min Vi vokas al juĝo kun Vi!
3And dost thou think it meet to open thy eyes upon such an one, and to bring him into judgment with thee?
4Ĉu povas purulo deveni de malpurulo? Neniu.
4Who can make him clean that is conceived of unclean seed? is it not thou who only art?
5Se liaj tagoj estas difinitaj, la nombro de liaj monatoj estas ĉe Vi; Vi difinis lian limon, kiun li ne transpasos.
5The days of man are short, and the number of his months is with thee: thou hast appointed his bounds which cannot be passed.
6Deturnu do Vin de li, ke li estu trankvila, Ĝis venos lia tempo, kiun li sopiras kiel dungito.
6Depart a little from him, that he may rest, until his wished for day come, as that of the hireling.
7Arbo havas esperon, se ĝi estas dehakita, ke ĝi denove ŝanĝiĝos, Kaj ĝi ne ĉesos kreskigi branĉojn.
7A tree hath hope: if it be cut, it groweth green again, and the boughs thereof sprout.
8Se ĝia radiko maljuniĝis en la tero, Kaj ĝia trunko mortas en polvo,
8If its root be old in the earth, and its stock be dead in the dust:
9Tamen, eksentinte la odoron de akvo, ĝi denove verdiĝas, Kaj kreskas plue, kvazaŭ ĵus plantita.
9At the scent of water, it shall spring, and bring forth leaves, as when it was first planted.
10Sed homo mortas kaj malaperas; Kiam la homo finiĝis, kie li estas?
10But man when he shall be dead, and stripped and consumed, I pray you where is he?
11Forfluas la akvo el lago, Kaj rivero elĉerpiĝas kaj elsekiĝas:
11As if the waters should depart out of the sea, and an emptied river should be dried up:
12Tiel homo kuŝiĝas, kaj ne plu leviĝas; Tiel longe, kiel la ĉielo ekzistas, ili ne plu vekiĝos, Nek revigliĝos el sia dormado.
12So man when he is fallen asleep shall not rise again; till the heavens be broken, he shall not awake, nor rise up out of his sleep.
13Ho, se Vi kaŝus min en Ŝeol, Se Vi kaŝus min ĝis la momento, kiam pasos Via kolero, Se Vi difinus por mi templimon kaj poste rememorus min!
13Who will grant me this, that thou mayst protect me in hell, and hide me till thy wrath pass, and appoint me a. time when thou wilt remember me?
14Kiam homo mortas, ĉu li poste povas reviviĝi? Dum la tuta tempo de mia batalado mi atendus, Ĝi venos mia forŝanĝo.
14Shall man that is dead, thinkest thou, live again? all the days in which I am now in warfare, I expect until my change come.
15Vi vokus, kaj mi respondus al Vi; Vi ekdezirus la faritaĵon de Viaj manoj.
15Thou shalt call me, and I will answer thee: to the work of thy hands thou shalt reach out thy right hand.
16Nun Vi kalkulas miajn paŝojn; Ne konservu mian pekon;
16Thou indeed hast numbered my steps, but spare my sins.
17Sigelu en paketo miajn malbonagojn, Kaj kovru mian kulpon.
17Thou hast sealed up my offences as it were in a bag, but hast cured my iniquity.
18Sed monto, kiu falas, malaperas; Kaj roko forŝoviĝas de sia loko;
18A mountain falling cometh to nought, and a rock is removed out of its place.
19Ŝtonojn forlavas la akvo, Kaj ĝia disverŝiĝo fordronigas la polvon de la tero: Tiel Vi pereigas la esperon de homo.
19Waters wear away the stones, and with inundation the ground by little and little is washed away: so in like manner thou shalt destroy man.
20Vi premas lin ĝis fino, kaj li foriras; Li ŝanĝas sian vizaĝon, kaj Vi forigas lin.
20Thou hast strengthened him for a little while, that he may pass away for ever: thou shalt change his face, and shalt send him away.
21Se liaj infanoj estas honorataj, li tion ne scias; Se ili estas humiligataj, li tion ne rimarkas.
21Whether his children come to honour or dishonour, he shall not understand.
22Nur lia propra korpo lin doloras, Nur pri sia propra animo li suferas.
22But yet his flesh, while he shall live, shall have pain, and his soul shall mourn over him.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.