Ijob 30
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Sed nun ridas pri mi homoj pli junaj ol mi, Kies patrojn mi ne volus starigi kun la hundoj de miaj ŝafaroj;
1But now the younger in time scorn me, whose fathers I would not have set with the dogs of my flock:
2Kies forto de la manoj estis senbezona por mi, Kaj kiuj ne povis atingi maljunecon;
2The strength of whose hands was to me as nothing, and they were thought unworthy of life itself.
3Kiuj pro malriĉeco kaj malsato solece kuris En la dezerton mizeran kaj senvivan;
3Barren with want and hunger, who gnawed in the wilderness, disfigured with calamity and misery.
4Kiuj elŝiras atriplon apud la arbetaĵoj, Kaj kies pano estas la radiko de genisto.
4And they ate grass, and barks of trees, and the root of junipers was their food.
5El meze de la homoj oni elpelas ilin; Oni krias sur ilin, kiel sur ŝteliston;
5Who snatched up these things out of the valleys, and when they had found any of them, they ran to them with a cry.
6En terfendoj ĉe la valoj ili loĝas, En truoj de la tero kaj de rokoj;
6They dwelt in the desert places of torrents, and in caves of earth, or upon the gravel.
7Inter la arbetaĵoj ili krias, Sub la kardoj ili kolektiĝas;
7They pleased themselves among these kind of things, and counted it delightful to be under the briers.
8Kiel infanoj de sentaŭguloj kaj sennomuloj, Ili estas elpelitaj el la lando.
8The children of foolish and base men, and not appearing at all upon the earth.
9Kaj nun mi fariĝis objekto de ilia mokokanto, Mi fariĝis por ili objekto de babilado.
9Now I am turned into their song, and am become their byword.
10Ili abomenas min, malproksimiĝas de mi, Ne timas kraĉi sur mian vizaĝon.
10They abhor me, and flee far from me, and are not afraid to spit in my face.
11Li malligis mian ŝnuron kaj turmentas min, Kaj ili forĵetis antaŭ mi la bridon.
11For he hath opened his quiver, and hath afflicted me, and hath put a bridle into my mouth.
12Dekstre buboj stariĝis, kaj puŝas miajn piedojn; Ili ebenigis kontraŭ mi siajn pereigajn vojojn;
12At the right hand of my rising, my calamities forthwith arose: they have overthrown my feet, and have overwhelmed me with their paths as with waves.
13Ili disfosis mian vojon, facile pereigas min, Ne bezonante helpanton;
13They have destroyed my ways, they have lain in wait against me, and they have prevailed, and there was none to help.
14Ili venas kiel tra larĝa breĉo, Ĵetas sin tumulte.
14They have rushed in upon me, as when a wall is broken, and a gate opened, and have rolled themselves down to my miseries.
15Teruroj turnis sin kontraŭ min, Forpelis mian majeston kiel vento; Kiel nubo foriris mia feliĉo.
15I am brought to nothing: as a wind thou hast taken away my desire: and my prosperity hath passed away like a cloud.
16Kaj nun elverŝiĝas mia animo; Kaptis min tagoj de mizero.
16And now my soul fadeth within myself, and the days of affliction possess me.
17En la nokto miaj ostoj traboriĝas en mi, Kaj miaj mordetantoj ne dormas.
17In the night my bone is pierced with sorrows: and they that feed upon me, do not sleep.
18Kun granda malfacileco demetiĝas mia vesto; Premas min la rando de mia ĉemizo.
18With the multitude of them my garment is consumed, and they have girded me about, as with the collar of my coat.
19Oni komparas min kun koto; Mi similiĝis al polvo kaj cindro.
19I am compared to dirt, and am likened to embers and ashes.
20Mi krias al Vi, sed Vi ne respondas al mi; Mi staras, ke Vi atentu min.
20I cry to thee, and thou hearest me not: I stand up, and thou dost not regard me.
21Vi fariĝis kruelulo por mi; Per la forto de Via mano Vi montras al mi Vian malamon.
21Thou art changed to be cruel toward me, and in the hardness of thy hand thou art against me.
22Vi levis min en la venton, Lasis min kaj neniigis min en la ventego.
22Thou hast lifted me up, and set me as it were upon the wind, and thou hast mightily dashed me.
23Mi scias, ke Vi transdonos min al la morto, En la kunvenejon de ĉio vivanta.
23I know that thou wilt deliver me to death, where a house is appointed for every one that liveth.
24Sed ĉu oni povas ne deziri eltiri manon, Kaj krii en sia malfeliĉo?
24But yet thou stretchest not forth thy hand to their consumption: and if they shall fall down thou wilt save.
25Ĉu mi ne ploris pri tiu, kiu havis malfeliĉan tempon? Ĉu mia animo ne afliktiĝis pri malriĉulo?
25I wept heretofore for him that was afflicted, and my soul had compassion on the poor.
26Mi atendis bonon, sed venis malbono; Mi esperis lumon, sed venis mallumo.
26I expected good things, and evils are come upon me: I waited for light, and darkness broke out.
27Miaj internaĵoj bolas kaj ne ĉesas; Atakis min tempo de mizero.
27My inner parts have boiled without any rest, the days of affliction have prevented me.
28Mi estas nigra, sed ne de la suno; Mi leviĝas en la komunumo kaj krias.
28I went mourning without indignation; I rose up, and cried in the crowd.
29Mi fariĝis frato al la ŝakaloj Kaj kamarado al la strutoj.
29I was the brother of dragons, and companion of ostriches.
30Mia haŭto nigriĝis sur mi, Kaj miaj ostoj sekiĝis de varmego.
30My skin is become black upon me, and my bones are dried up with heat.
31Mia harpo fariĝis plendilo, Kaj mia fluto fariĝis voĉo de plorantoj.
31My harp is turned to mourning, and my organ into the voice of those that weep.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.