Ijob 30
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
World English Bible
1Sed nun ridas pri mi homoj pli junaj ol mi, Kies patrojn mi ne volus starigi kun la hundoj de miaj ŝafaroj;
1“But now those who are younger than I have me in derision, whose fathers I considered unworthy to put with my sheep dogs.
2Kies forto de la manoj estis senbezona por mi, Kaj kiuj ne povis atingi maljunecon;
2Of what use is the strength of their hands to me, men in whom ripe age has perished?
3Kiuj pro malriĉeco kaj malsato solece kuris En la dezerton mizeran kaj senvivan;
3They are gaunt from lack and famine. They gnaw the dry ground, in the gloom of waste and desolation.
4Kiuj elŝiras atriplon apud la arbetaĵoj, Kaj kies pano estas la radiko de genisto.
4They pluck salt herbs by the bushes. The roots of the broom tree are their food.
5El meze de la homoj oni elpelas ilin; Oni krias sur ilin, kiel sur ŝteliston;
5They are driven out from among men. They cry after them as after a thief,
6En terfendoj ĉe la valoj ili loĝas, En truoj de la tero kaj de rokoj;
6so that they live in frightful valleys, and in holes of the earth and of the rocks.
7Inter la arbetaĵoj ili krias, Sub la kardoj ili kolektiĝas;
7They bray among the bushes. They are gathered together under the nettles.
8Kiel infanoj de sentaŭguloj kaj sennomuloj, Ili estas elpelitaj el la lando.
8They are children of fools, yes, children of wicked men. They were flogged out of the land.
9Kaj nun mi fariĝis objekto de ilia mokokanto, Mi fariĝis por ili objekto de babilado.
9“Now I have become their song. Yes, I am a byword to them.
10Ili abomenas min, malproksimiĝas de mi, Ne timas kraĉi sur mian vizaĝon.
10They abhor me, they stand aloof from me, and don’t hesitate to spit in my face.
11Li malligis mian ŝnuron kaj turmentas min, Kaj ili forĵetis antaŭ mi la bridon.
11For he has untied his cord, and afflicted me; and they have thrown off restraint before me.
12Dekstre buboj stariĝis, kaj puŝas miajn piedojn; Ili ebenigis kontraŭ mi siajn pereigajn vojojn;
12On my right hand rise the rabble. They thrust aside my feet. They cast their ways of destruction up against me.
13Ili disfosis mian vojon, facile pereigas min, Ne bezonante helpanton;
13They mar my path. They promote my destruction without anyone’s help.
14Ili venas kiel tra larĝa breĉo, Ĵetas sin tumulte.
14As through a wide breach they come. They roll themselves in amid the ruin.
15Teruroj turnis sin kontraŭ min, Forpelis mian majeston kiel vento; Kiel nubo foriris mia feliĉo.
15Terrors have turned on me. They chase my honor as the wind. My welfare has passed away as a cloud.
16Kaj nun elverŝiĝas mia animo; Kaptis min tagoj de mizero.
16“Now my soul is poured out within me. Days of affliction have taken hold of me.
17En la nokto miaj ostoj traboriĝas en mi, Kaj miaj mordetantoj ne dormas.
17In the night season my bones are pierced in me, and the pains that gnaw me take no rest.
18Kun granda malfacileco demetiĝas mia vesto; Premas min la rando de mia ĉemizo.
18My garment is disfigured by great force. It binds me about as the collar of my tunic.
19Oni komparas min kun koto; Mi similiĝis al polvo kaj cindro.
19He has cast me into the mire. I have become like dust and ashes.
20Mi krias al Vi, sed Vi ne respondas al mi; Mi staras, ke Vi atentu min.
20I cry to you, and you do not answer me. I stand up, and you gaze at me.
21Vi fariĝis kruelulo por mi; Per la forto de Via mano Vi montras al mi Vian malamon.
21You have turned to be cruel to me. With the might of your hand you persecute me.
22Vi levis min en la venton, Lasis min kaj neniigis min en la ventego.
22You lift me up to the wind, and drive me with it. You dissolve me in the storm.
23Mi scias, ke Vi transdonos min al la morto, En la kunvenejon de ĉio vivanta.
23For I know that you will bring me to death, to the house appointed for all living.
24Sed ĉu oni povas ne deziri eltiri manon, Kaj krii en sia malfeliĉo?
24“However doesn’t one stretch out a hand in his fall? Or in his calamity therefore cry for help?
25Ĉu mi ne ploris pri tiu, kiu havis malfeliĉan tempon? Ĉu mia animo ne afliktiĝis pri malriĉulo?
25Didn’t I weep for him who was in trouble? Wasn’t my soul grieved for the needy?
26Mi atendis bonon, sed venis malbono; Mi esperis lumon, sed venis mallumo.
26When I looked for good, then evil came. When I waited for light, darkness came.
27Miaj internaĵoj bolas kaj ne ĉesas; Atakis min tempo de mizero.
27My heart is troubled, and doesn’t rest. Days of affliction have come on me.
28Mi estas nigra, sed ne de la suno; Mi leviĝas en la komunumo kaj krias.
28I go mourning without the sun. I stand up in the assembly, and cry for help.
29Mi fariĝis frato al la ŝakaloj Kaj kamarado al la strutoj.
29I am a brother to jackals, and a companion to ostriches.
30Mia haŭto nigriĝis sur mi, Kaj miaj ostoj sekiĝis de varmego.
30My skin grows black and peels from me. My bones are burned with heat.
31Mia harpo fariĝis plendilo, Kaj mia fluto fariĝis voĉo de plorantoj.
31Therefore my harp has turned to mourning, and my pipe into the voice of those who weep.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.