โยบ 30
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1“แต่ตอนนี้ คนอายุน้อยกว่ากลับเยาะเย้ยผม คนที่ผมเห็นว่าพ่อของพวกเขาไม่คู่ควรแม้จะอยู่กับสุนัขเฝ้าแกะของผม
1But now the younger in time scorn me, whose fathers I would not have set with the dogs of my flock:
2กำลังมือของพวกเขาจะมีประโยชน์อะไรแก่ผม ในเมื่อความแข็งแรงของวัยผู้ใหญ่หมดไปแล้ว?
2The strength of whose hands was to me as nothing, and they were thought unworthy of life itself.
3พวกเขาซูบผอมเพราะขาดแคลนและอดอยาก กัดแทะพื้นแห้งในความมืดมัวของที่ร้างและว่างเปล่า
3Barren with want and hunger, who gnawed in the wilderness, disfigured with calamity and misery.
4พวกเขาเก็บพืชรสเค็มตามพุ่มไม้ กินรากต้นบรูมเป็นอาหาร
4And they ate grass, and barks of trees, and the root of junipers was their food.
5พวกเขาถูกขับจากหมู่ผู้คน ผู้คนร้องไล่เหมือนไล่โจร
5Who snatched up these things out of the valleys, and when they had found any of them, they ran to them with a cry.
6จึงต้องอยู่ในหุบเขาน่ากลัว ในรูดินและรูหิน
6They dwelt in the desert places of torrents, and in caves of earth, or upon the gravel.
7พวกเขาร้องเหมือนลาท่ามกลางพุ่มไม้ รวมตัวกันใต้ต้นตำแย
7They pleased themselves among these kind of things, and counted it delightful to be under the briers.
8พวกเขาเป็นลูกของคนโง่ เป็นลูกของคนชั่ว ถูกเฆี่ยนไล่ออกจากแผ่นดิน
8The children of foolish and base men, and not appearing at all upon the earth.
9“ตอนนี้ผมกลายเป็นเพลงของพวกเขา เป็นขี้ปากของพวกเขา
9Now I am turned into their song, and am become their byword.
10พวกเขารังเกียจและอยู่ห่างผม ไม่ลังเลที่จะถ่มน้ำลายใส่หน้า
10They abhor me, and flee far from me, and are not afraid to spit in my face.
11เพราะเขาคลายสายของตนและทำให้ผมทุกข์ พวกเขาจึงทิ้งความยับยั้งชั่งใจต่อหน้าผม
11For he hath opened his quiver, and hath afflicted me, and hath put a bridle into my mouth.
12พวกอันธพาลลุกขึ้นทางขวามือ ผลักเท้าผมออกไป ก่อทางแห่งความพินาศมาต่อสู้ผม
12At the right hand of my rising, my calamities forthwith arose: they have overthrown my feet, and have overwhelmed me with their paths as with waves.
13พวกเขาทำลายทางผม เร่งความพินาศของผม โดยไม่มีใครช่วย
13They have destroyed my ways, they have lain in wait against me, and they have prevailed, and there was none to help.
14พวกเขาเข้ามาเหมือนผ่านช่องกำแพงใหญ่ที่แตก กลิ้งเข้ามาท่ามกลางซากพัง
14They have rushed in upon me, as when a wall is broken, and a gate opened, and have rolled themselves down to my miseries.
15ความน่าสะพรึงกลัวหันมาเล่นงานผม ไล่เกียรติผมไปเหมือนลม ความผาสุกผ่านไปเหมือนเมฆ
15I am brought to nothing: as a wind thou hast taken away my desire: and my prosperity hath passed away like a cloud.
16“ตอนนี้ใจผมหลั่งไหลอยู่ภายใน วันแห่งความทุกข์คว้าผมไว้
16And now my soul fadeth within myself, and the days of affliction possess me.
17กลางคืน กระดูกผมถูกแทงภายใน ความปวดที่กัดแทะไม่หยุดพัก
17In the night my bone is pierced with sorrows: and they that feed upon me, do not sleep.
18แรงมหาศาลทำให้เสื้อผ้าผมเสียรูป เสื้อผ้านั้นรัดรอบตัวผมเหมือนคอเสื้อของผม
18With the multitude of them my garment is consumed, and they have girded me about, as with the collar of my coat.
19พระองค์โยนผมลงในเลน ผมกลายเป็นเหมือนฝุ่นและขี้เถ้า
19I am compared to dirt, and am likened to embers and ashes.
20ข้าพเจ้าร้องต่อพระองค์ แต่พระองค์ไม่ตอบ ข้าพเจ้ายืนขึ้น พระองค์ก็มองอยู่
20I cry to thee, and thou hearest me not: I stand up, and thou dost not regard me.
21พระองค์เปลี่ยนมาโหดร้ายต่อข้าพเจ้า ไล่ทำร้ายด้วยกำลังจากมือพระองค์
21Thou art changed to be cruel toward me, and in the hardness of thy hand thou art against me.
22พระองค์ยกข้าพเจ้าขึ้นให้ลมพัดไป ทำให้ข้าพเจ้าสลายในพายุ
22Thou hast lifted me up, and set me as it were upon the wind, and thou hast mightily dashed me.
23ข้าพเจ้ารู้ว่าพระองค์จะนำข้าพเจ้าไปสู่ความตาย สู่บ้านที่กำหนดไว้ให้ทุกชีวิต
23I know that thou wilt deliver me to death, where a house is appointed for every one that liveth.
24“คนที่ล้มไม่ยื่นมือออกมาหรือ? เมื่อพบภัยพิบัติ ไม่ร้องขอความช่วยเหลือหรือ?
24But yet thou stretchest not forth thy hand to their consumption: and if they shall fall down thou wilt save.
25ผมไม่ได้ร้องไห้เพื่อคนทุกข์ยากหรือ? ใจผมไม่ได้เศร้าเพื่อคนขัดสนหรือ?
25I wept heretofore for him that was afflicted, and my soul had compassion on the poor.
26เมื่อผมหวังสิ่งดี สิ่งร้ายกลับมา เมื่อรอแสง ความมืดกลับมา
26I expected good things, and evils are come upon me: I waited for light, and darkness broke out.
27ใจผมวุ่นวาย ไม่ได้พัก วันแห่งความทุกข์มาถึงผม
27My inner parts have boiled without any rest, the days of affliction have prevented me.
28ผมเดินโศกเศร้าโดยไร้ดวงอาทิตย์ ลุกขึ้นในที่ประชุมและร้องขอความช่วยเหลือ
28I went mourning without indignation; I rose up, and cried in the crowd.
29ผมเป็นพี่น้องกับหมาจิ้งจอก เป็นเพื่อนกับนกกระจอกเทศ
29I was the brother of dragons, and companion of ostriches.
30ผิวผมดำและลอกหลุด กระดูกถูกเผาด้วยความร้อน
30My skin is become black upon me, and my bones are dried up with heat.
31พิณผมจึงเปลี่ยนเป็นความโศกเศร้า ปี่กลายเป็นเสียงคนร้องไห้
31My harp is turned to mourning, and my organ into the voice of those that weep.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.