โยบ 30
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1“แต่ตอนนี้ คนอายุน้อยกว่ากลับเยาะเย้ยผม คนที่ผมเห็นว่าพ่อของพวกเขาไม่คู่ควรแม้จะอยู่กับสุนัขเฝ้าแกะของผม
1“Mas agora os que são mais jovens do que eu zombam de mim, cujos pais eu considerava indignos de colocar com os cães do meu rebanho.
2กำลังมือของพวกเขาจะมีประโยชน์อะไรแก่ผม ในเมื่อความแข็งแรงของวัยผู้ใหญ่หมดไปแล้ว?
2De que me serve a força das suas mãos, homens em quem o vigor da idade pereceu?
3พวกเขาซูบผอมเพราะขาดแคลนและอดอยาก กัดแทะพื้นแห้งในความมืดมัวของที่ร้างและว่างเปล่า
3Eles estão abatidos pela miséria e pela fome. Eles roem a terra seca, na escuridão da ruína e da desolação.
4พวกเขาเก็บพืชรสเค็มตามพุ่มไม้ กินรากต้นบรูมเป็นอาหาร
4Eles colhem ervas salgadas junto aos arbustos. As raízes da giesta são a sua comida.
5พวกเขาถูกขับจากหมู่ผู้คน ผู้คนร้องไล่เหมือนไล่โจร
5Eles são expulsos do meio dos homens. Gritam atrás deles como atrás de um ladrão,
6จึงต้องอยู่ในหุบเขาน่ากลัว ในรูดินและรูหิน
6de modo que vivem em vales assustadores, e em buracos da terra e das rochas.
7พวกเขาร้องเหมือนลาท่ามกลางพุ่มไม้ รวมตัวกันใต้ต้นตำแย
7Eles zurram entre os arbustos. Eles se reúnem debaixo das urtigas.
8พวกเขาเป็นลูกของคนโง่ เป็นลูกของคนชั่ว ถูกเฆี่ยนไล่ออกจากแผ่นดิน
8Eles são filhos de insensatos, sim, filhos de homens perversos. Eles foram expulsos da terra a chicotadas.
9“ตอนนี้ผมกลายเป็นเพลงของพวกเขา เป็นขี้ปากของพวกเขา
9“Agora eu me tornei a canção deles. Sim, sou um provérbio para eles.
10พวกเขารังเกียจและอยู่ห่างผม ไม่ลังเลที่จะถ่มน้ำลายใส่หน้า
10Eles me abominam, mantêm-se afastados de mim, e não hesitam em cuspir no meu rosto.
11เพราะเขาคลายสายของตนและทำให้ผมทุกข์ พวกเขาจึงทิ้งความยับยั้งชั่งใจต่อหน้าผม
11Pois ele desatou a sua corda, e me afligiu; e eles lançaram fora o freio diante de mim.
12พวกอันธพาลลุกขึ้นทางขวามือ ผลักเท้าผมออกไป ก่อทางแห่งความพินาศมาต่อสู้ผม
12À minha direita levanta-se a ralé. Eles empurram os meus pés. Eles constroem seus caminhos de destruição contra mim.
13พวกเขาทำลายทางผม เร่งความพินาศของผม โดยไม่มีใครช่วย
13Eles arruínam o meu caminho. Eles promovem a minha destruição sem a ajuda de ninguém.
14พวกเขาเข้ามาเหมือนผ่านช่องกำแพงใหญ่ที่แตก กลิ้งเข้ามาท่ามกลางซากพัง
14Como por uma larga brecha eles vêm. Eles rolam para dentro em meio à ruína.
15ความน่าสะพรึงกลัวหันมาเล่นงานผม ไล่เกียรติผมไปเหมือนลม ความผาสุกผ่านไปเหมือนเมฆ
15Terrores se voltaram contra mim. Eles perseguem a minha honra como o vento. O meu bem-estar passou como uma nuvem.
16“ตอนนี้ใจผมหลั่งไหลอยู่ภายใน วันแห่งความทุกข์คว้าผมไว้
16“Agora a minha alma se derrama dentro de mim. Dias de aflição se apoderaram de mim.
17กลางคืน กระดูกผมถูกแทงภายใน ความปวดที่กัดแทะไม่หยุดพัก
17Durante a noite os meus ossos são perfurados em mim, e as dores que me roem não descansam.
18แรงมหาศาลทำให้เสื้อผ้าผมเสียรูป เสื้อผ้านั้นรัดรอบตัวผมเหมือนคอเสื้อของผม
18A minha roupa está desfigurada por grande força. Ela me aperta como a gola da minha túnica.
19พระองค์โยนผมลงในเลน ผมกลายเป็นเหมือนฝุ่นและขี้เถ้า
19Ele me lançou na lama. Eu me tornei como pó e cinza.
20ข้าพเจ้าร้องต่อพระองค์ แต่พระองค์ไม่ตอบ ข้าพเจ้ายืนขึ้น พระองค์ก็มองอยู่
20Eu clamo a ti, e tu não me respondes. Eu me levanto, e tu ficas olhando para mim.
21พระองค์เปลี่ยนมาโหดร้ายต่อข้าพเจ้า ไล่ทำร้ายด้วยกำลังจากมือพระองค์
21Tu te tornaste cruel para comigo. Com a força da tua mão tu me persegues.
22พระองค์ยกข้าพเจ้าขึ้นให้ลมพัดไป ทำให้ข้าพเจ้าสลายในพายุ
22Tu me levantas ao vento, e me arrastas com ele. Tu me dissolves na tempestade.
23ข้าพเจ้ารู้ว่าพระองค์จะนำข้าพเจ้าไปสู่ความตาย สู่บ้านที่กำหนดไว้ให้ทุกชีวิต
23Pois eu sei que tu me levarás à morte, à casa destinada a todos os viventes.
24“คนที่ล้มไม่ยื่นมือออกมาหรือ? เมื่อพบภัยพิบัติ ไม่ร้องขอความช่วยเหลือหรือ?
24“Contudo, não estende a mão aquele que está caindo? Ou na sua calamidade não clama por socorro?
25ผมไม่ได้ร้องไห้เพื่อคนทุกข์ยากหรือ? ใจผมไม่ได้เศร้าเพื่อคนขัดสนหรือ?
25Não chorei eu por aquele que estava em apuros? Não se entristeceu a minha alma pelo necessitado?
26เมื่อผมหวังสิ่งดี สิ่งร้ายกลับมา เมื่อรอแสง ความมืดกลับมา
26Quando eu esperava o bem, então veio o mal. Quando eu aguardava a luz, veio a escuridão.
27ใจผมวุ่นวาย ไม่ได้พัก วันแห่งความทุกข์มาถึงผม
27O meu coração está perturbado, e não descansa. Dias de aflição vieram sobre mim.
28ผมเดินโศกเศร้าโดยไร้ดวงอาทิตย์ ลุกขึ้นในที่ประชุมและร้องขอความช่วยเหลือ
28Eu ando de luto, sem o sol. Eu me levanto na congregação, e clamo por socorro.
29ผมเป็นพี่น้องกับหมาจิ้งจอก เป็นเพื่อนกับนกกระจอกเทศ
29Eu sou irmão dos chacais, e companheiro dos avestruzes.
30ผิวผมดำและลอกหลุด กระดูกถูกเผาด้วยความร้อน
30A minha pele escurece e cai de mim. Os meus ossos estão queimados pelo calor.
31พิณผมจึงเปลี่ยนเป็นความโศกเศร้า ปี่กลายเป็นเสียงคนร้องไห้
31Por isso a minha harpa se tornou em lamento, e a minha flauta na voz dos que choram.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.