Йов 30
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ши акум!… Ам ажунс де рысул челор май тинерь декыт мине, пе ай кэрор пэринць ну-й сокотям вредничь сэ-й пун принтре кыний турмей меле.
1“Mas agora os que são mais jovens do que eu zombam de mim, cujos pais eu considerava indignos de colocar com os cães do meu rebanho.
2Дар ла че мь-ар фи фолосит путеря мынилор лор, кынд ей ну ерау ын старе сэ ажунгэ ла бэтрынеце?
2De que me serve a força das suas mãos, homens em quem o vigor da idade pereceu?
3Сфрижиць де сэрэчие ши фоаме, фуг ын локурь ускате, де мултэ време пэрэсите ши пустий.
3Eles estão abatidos pela miséria e pela fome. Eles roem a terra seca, na escuridão da ruína e da desolação.
4Смулг ербуриле сэлбатиче де лынгэ копэчей ши н-ау ка пыне декыт рэдэчина де буксэу.
4Eles colhem ervas salgadas junto aos arbustos. As raízes da giesta são a sua comida.
5Сунт изгониць дин мижлокул оаменилор, стригэ лумя дупэ ей ка дупэ ниште хоць.
5Eles são expulsos do meio dos homens. Gritam atrás deles como atrás de um ladrão,
6Локуеск ын вэй ынгрозитоаре, ын пештериле пэмынтулуй ши ын стынчь.
6de modo que vivem em vales assustadores, e em buracos da terra e das rochas.
7Урлэ принтре туфишурь ши се адунэ суб мэрэчинь.
7Eles zurram entre os arbustos. Eles se reúnem debaixo das urtigas.
8Фиинце мыршаве ши диспрецуите, сунт изгониць дин царэ.
8Eles são filhos de insensatos, sim, filhos de homens perversos. Eles foram expulsos da terra a chicotadas.
9Ши акум, астфел де оамень мэ пун ын кынтечеле лор, ам ажунс де батжокура лор.
9“Agora eu me tornei a canção deles. Sim, sou um provérbio para eles.
10Мэ урэск, мэ околеск, мэ скуйпэ ын фацэ.
10Eles me abominam, mantêm-se afastados de mim, e não hesitam em cuspir no meu rosto.
11Ну се май сфиеск ши мэ ынжосеск, ну май ау ничун фрыу ынаинтя мя.
11Pois ele desatou a sua corda, e me afligiu; e eles lançaram fora o freio diante de mim.
12Тикэлоший ачештя се скоалэ ла дряпта мя ши ымь ымпинг пичоареле ши ышь кроеск кэрэрь ымпотрива мя, ка сэ мэ пярдэ.
12À minha direita levanta-se a ralé. Eles empurram os meus pés. Eles constroem seus caminhos de destruição contra mim.
13Ымь нимическ кэраря ши лукрязэ ка сэ мэ прэпэдяскэ, ей, кэрора нимень ну ле-ар вени ын ажутор.
13Eles arruínam o meu caminho. Eles promovem a minha destruição sem a ajuda de ninguém.
14Ка принтр-о ларгэ спэртурэ стрэбат спре мине, се нэпустеск суб покнетул дэрымэтурилор.
14Como por uma larga brecha eles vêm. Eles rolam para dentro em meio à ruína.
15Мэ апукэ гроаза. Слава ымь есте спулбератэ ка де вынт, ка ун нор а трекут феричиря мя.
15Terrores se voltaram contra mim. Eles perseguem a minha honra como o vento. O meu bem-estar passou como uma nuvem.
16Ши акум, ми се топеште суфлетул ын мине ши м-ау апукат зилеле суферинцей.
16“Agora a minha alma se derrama dentro de mim. Dias de aflição se apoderaram de mim.
17Ноаптя мэ пэтрунде ши-мь смулӂе оаселе, дуреря каре мэ роаде ну ынчетязэ.
17Durante a noite os meus ossos são perfurados em mim, e as dores que me roem não descansam.
18Де тэрия суферинцей, хайна ышь перде фаца, ми се липеште де труп ка о кэмашэ.
18A minha roupa está desfigurada por grande força. Ela me aperta como a gola da minha túnica.
19Думнезеу м-а арункат ын норой ши ам ажунс ка цэрына ши ченуша.
19Ele me lançou na lama. Eu me tornei como pó e cinza.
20Стриг кэтре Тине ши ну-мь рэспунзь; стау ын пичоаре ши ну мэ везь.
20Eu clamo a ti, e tu não me respondes. Eu me levanto, e tu ficas olhando para mim.
21Ешть фэрэ милэ ымпотрива мя, лупць ымпотрива мя ку тэрия мыний Тале.
21Tu te tornaste cruel para comigo. Com a força da tua mão tu me persegues.
22Мэ ридичь, ымь дай друмул пе вынт ши мэ нимичешть ку суфларя фуртуний.
22Tu me levantas ao vento, e me arrastas com ele. Tu me dissolves na tempestade.
23Кэч штиу кэ мэ дучь ла моарте, ын локул унде се ынтылнеск тоць чей вий.
23Pois eu sei que tu me levarás à morte, à casa destinada a todos os viventes.
24Дар чел че се прэбушеште ну-шь ынтинде мыниле? Чел ын ненорочире ну чере ажутор?
24“Contudo, não estende a mão aquele que está caindo? Ou na sua calamidade não clama por socorro?
25Ну плынӂям еу пе чел амэрыт? Н-авя инима мя милэ де чел липсит?
25Não chorei eu por aquele que estava em apuros? Não se entristeceu a minha alma pelo necessitado?
26Мэ аштептам ла феричире, ши, кынд коло, ненорочиря а венит песте мине; трэӂям нэдежде де луминэ, ши, кынд коло, а венит ынтунерикул.
26Quando eu esperava o bem, então veio o mal. Quando eu aguardava a luz, veio a escuridão.
27Ымь ферб мэрунтаеле фэрэ ынчетаре, м-ау апукат зилеле де дурере.
27O meu coração está perturbado, e não descansa. Dias de aflição vieram sobre mim.
28Умблу ыннегрит, дар ну де соаре. Мэ скол ын плинэ адунаре ши стриг дупэ ажутор.
28Eu ando de luto, sem o sol. Eu me levanto na congregação, e clamo por socorro.
29Ам ажунс фрате ку шакалий, товарэш ку струций.
29Eu sou irmão dos chacais, e companheiro dos avestruzes.
30Пеля ми се ыннегреште ши каде, яр оаселе ымь ард ши се усукэ.
30A minha pele escurece e cai de mim. Os meus ossos estão queimados pelo calor.
31Харпа мя с-а префэкут ын инструмент де жале ши кавалул меу скоате сунете плынгэтоаре.
31Por isso a minha harpa se tornou em lamento, e a minha flauta na voz dos que choram.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.