Йов 9
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Йов а луат кувынтул ши а зис:
1Então Jó respondeu:
2„Штиу бине кэ есте аша. Ши кум ар путя омул сэ-шь скоатэ дрептате ынаинтя луй Думнезеу?
2“Verdadeiramente eu sei que é assim, mas como pode o homem ser justo diante de Deus?
3Дакэ ар вои сэ се черте ку Ел, дин о мие де лукрурь н-ар путя сэ рэспундэ ла унул сингур.
3Se ele quiser contender com ele, não poderá responder-lhe uma vez em mil.
4Але Луй сунт ынцелепчуня ши атотпутерничия: чине И с-ар путя ымпотриви фэрэ сэ фие педепсит?
4Deus é sábio de coração e poderoso em força. Quem se endureceu contra ele e prosperou?
5Ел мутэ деодатэ мунций ши-й рэстоарнэ ын мыния Са.
5Ele remove os montes, e eles não sabem disso, quando os transtorna em sua ira.
6Згудуе пэмынтул дин темелия луй, де и се клатинэ стылпий.
6Ele sacode a terra do seu lugar. Suas colunas tremem.
7Порунчеште соарелуй, ши соареле ну май рэсаре; ши цине стелеле суб печетя Луй.
7Ele dá ordens ao sol, e ele não nasce; e sela as estrelas.
8Нумай Ел ынтинде черуриле ши умблэ пе ынэлцимиле мэрий.
8Ele sozinho estende os céus, e pisa sobre as ondas do mar.
9Ел а фэкут Урса-Маре, Лучяфэрул де сярэ ши Ралицеле ши стелеле дин цинутуриле де мязэзи.
9Ele faz a Ursa, o Órion e as Plêiades, e as recâmaras do sul.
10Ел фаче лукрурь марь ши непэтрунсе, минунь фэрэ нумэр.
10Ele faz coisas grandes e insondáveis; sim, coisas maravilhosas sem número.
11Ятэ, Ел трече пе лынгэ мине, ши ну-Л вэд, Се дуче, ши ну-Л зэреск.
11Eis que ele passa por mim, e eu não o vejo. Ele também segue adiante, mas eu não o percebo.
12Дакэ апукэ Ел, чине-Л ва опри? Чине-Й ва зиче: ‘Че фачь?’
12Eis que ele arrebata. Quem pode impedi-lo? Quem lhe perguntará: 'O que você está fazendo?'
13Думнезеу ну-Шь ынтоарче мыния; суб Ел се плякэ тоць сприжиниторий мындрией.
13“Deus não retirará a sua ira. Os ajudantes de Raabe se curvam debaixo dele.
14Ши еу кум сэ-Й рэспунд? Че кувинте сэ алег?
14Quanto menos eu lhe responderei, e escolherei minhas palavras para argumentar com ele?
15Кяр дакэ аш авя дрептате, ну Й-аш рэспунде. Ну пот декыт сэ мэ рог жудекэторулуй.
15Ainda que eu fosse justo, não lhe responderia. Eu faria súplicas ao meu juiz.
16Ши кяр дакэ м-ар аскулта кынд Ыл кем, тот н-аш путя креде кэ мь-а аскултат гласул –
16Se eu tivesse clamado, e ele me tivesse respondido, ainda assim eu não acreditaria que ele deu ouvidos à minha voz.
17Ел, каре мэ избеште ка ынтр-о фуртунэ, каре ымь ынмулцеште фэрэ причинэ рэниле,
17Pois ele me esmaga com uma tempestade, e multiplica as minhas feridas sem causa.
18каре ну мэ ласэ сэ рэсуфлу, мэ сатурэ де амэрэчуне.
18Ele não me permite recuperar o fôlego, mas me enche de amargura.
19Сэ алерг ла путере? Ел есте атотпутерник. Ла дрептате? Чине мэ ва апэра?
19Se é uma questão de força, eis que ele é poderoso! Se é de justiça, 'Quem', diz ele, 'me intimará?'
20Орькытэ дрептате аш авя, гура мя мэ ва осынди ши орькыт де невиноват аш фи, Ел мэ ва арэта ка виноват.
20Ainda que eu seja justo, minha própria boca me condenará. Ainda que eu seja irrepreensível, ela me provará perverso.
21Невиноват! Сунт, дар ну цин ла вяцэ, ымь диспрецуеск вяца.
21Eu sou irrepreensível. Não me importo comigo mesmo. Eu desprezo a minha vida.
22Че-мь пасэ ла урма урмей? Кэч ындрэзнеск с-о спун: Ел нимичеште пе чел невиноват ка ши пе чел виноват.
22“É tudo a mesma coisa. Por isso eu digo que ele destrói o irrepreensível e o ímpio.
23Ши дакэ бичул ар причинуи мэкар ындатэ моартя…! Дар Ел рыде де ынчеркэриле челуй невиноват.
23Se o flagelo mata de repente, ele zombará da provação dos inocentes.
24Пэмынтул есте дат пе мыниле челуй нелеӂюит; Ел акоперэ окий жудекэторилор – де ну Ел, апой чине алтул?
24A terra é entregue nas mãos dos ímpios. Ele cobre o rosto dos seus juízes. Se não é ele, então quem é?
25Зилеле меле аляргэ май юць декыт ун алергэтор; фуг фэрэ сэ фи вэзут феричиря;
25“Agora os meus dias são mais velozes do que um corredor. Eles fogem. Eles não veem o bem.
26трек ка ши корэбииле челе юць, ка вултурул каре се репеде асупра прэзий.
26Eles se foram como os navios velozes, como a águia que mergulha sobre a presa.
27Дакэ зик: ‘Вряу сэ-мь уйт суферинцеле, сэ-мь лас ынтристаря ши сэ фиу войос’,
27Se eu disser: 'Esquecerei a minha queixa, deixarei o meu rosto triste e me alegrarei',
28сунт ынгрозит де тоате дурериле меле. Штиу кэ ну мэ вей скоате невиноват.
28tenho medo de todas as minhas dores. Eu sei que você não me considerará inocente.
29Ши дакэ вой фи жудекат виноват, пентру че сэ мэ май трудеск деӂяба?
29Eu serei condenado. Por que então eu trabalho em vão?
30Кяр дакэ м-аш спэла ку зэпадэ, кяр дакэ мь-аш курэци мыниле ку лешие,
30Se eu me lavar com neve, e purificar as minhas mãos com sabão,
31Ту тот м-ай куфунда ын мочирлэ, де с-ар скырби пынэ ши хайнеле де мине!
31ainda assim você me mergulhará no fosso. Minhas próprias roupas me abominarão.
32Кэч Ел ну есте ун ом ка мине, ка сэ-Й пот рэспунде ши сэ мерӂем ымпреунэ ла жудекатэ.
32Pois ele não é homem, como eu sou, para que eu lhe responda, para que compareçamos juntos em juízo.
33Нич ну есте вреун мижлочитор ынтре ной, каре сэ-шь пунэ мына песте ной амындой.
33Não há árbitro entre nós, que possa colocar a sua mão sobre nós dois.
34Сэ-Шь трагэ ынсэ варга де дясупра мя ши сэ ну мэ май тулбуре спайма Луй.
34Que ele tire a sua vara de sobre mim. Que o seu terror não me assuste;
35Атунч вой ворби ши ну мэ вой теме де Ел. Алтфел, ну сунт стэпын пе мине.
35então eu falaria, e não o temeria, pois não sou assim em mim mesmo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.