Йов 9
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Йов а луат кувынтул ши а зис:
1E GIOBBE rispose e disse:
2„Штиу бине кэ есте аша. Ши кум ар путя омул сэ-шь скоатэ дрептате ынаинтя луй Думнезеу?
2Veramente io so ch' egli è così; E come si giustificherebbe l'uomo appo Iddio?
3Дакэ ар вои сэ се черте ку Ел, дин о мие де лукрурь н-ар путя сэ рэспундэ ла унул сингур.
3Se Iddio vuol litigar con lui, Egli non gli potrà rispondere d'infra mille articoli ad un solo.
4Але Луй сунт ынцелепчуня ши атотпутерничия: чине И с-ар путя ымпотриви фэрэ сэ фие педепсит?
4Egli è savio di cuore, e potente di forza; Chi si è mai indurato contro a lui, ed è prosperato?
5Ел мутэ деодатэ мунций ши-й рэстоарнэ ын мыния Са.
5Contro a lui , che spianta i monti, Senza che si possa sapere come egli li abbia rivolti sottosopra nella sua ira;
6Згудуе пэмынтул дин темелия луй, де и се клатинэ стылпий.
6Che crolla la terra, e la smuove dal luogo suo; E da cui le colonne di essa sono scosse;
7Порунчеште соарелуй, ши соареле ну май рэсаре; ши цине стелеле суб печетя Луй.
7Che parla al sole, ed esso non si leva; Che tiene suggellate le stelle;
8Нумай Ел ынтинде черуриле ши умблэ пе ынэлцимиле мэрий.
8Che distende tutto solo i cieli, E calca le sommità del mare;
9Ел а фэкут Урса-Маре, Лучяфэрул де сярэ ши Ралицеле ши стелеле дин цинутуриле де мязэзи.
9Che ha fatto i segni del Carro, dell'Orione, delle Gallinelle, E quelli che sono in fondo all'Austro;
10Ел фаче лукрурь марь ши непэтрунсе, минунь фэрэ нумэр.
10Che fa cose tanto grandi, che non si possono investigare; E tante cose maravigliose che non si possono annoverare.
11Ятэ, Ел трече пе лынгэ мине, ши ну-Л вэд, Се дуче, ши ну-Л зэреск.
11Ecco, egli passerà davanti a me, ed io nol vedrò; Ripasserà, ed io non lo scorgerò.
12Дакэ апукэ Ел, чине-Л ва опри? Чине-Й ва зиче: ‘Че фачь?’
12Ecco, egli rapirà, e chi gli farà far restituzione? Chi gli dirà: Che fai?
13Думнезеу ну-Шь ынтоарче мыния; суб Ел се плякэ тоць сприжиниторий мындрией.
13Iddio non raffrena l'ira sua; Sotto lui sono atterrati i bravi campioni.
14Ши еу кум сэ-Й рэспунд? Че кувинте сэ алег?
14Quanto meno gli risponderei io, Ed userei parole scelte contro a lui?
15Кяр дакэ аш авя дрептате, ну Й-аш рэспунде. Ну пот декыт сэ мэ рог жудекэторулуй.
15Io, che quantunque fossi giusto, non risponderei, Anzi chiederei grazia al mio Giudice.
16Ши кяр дакэ м-ар аскулта кынд Ыл кем, тот н-аш путя креде кэ мь-а аскултат гласул –
16Se io grido, ed egli mi risponde, Pur non potrò credere ch'egli abbia ascoltata la mia voce;
17Ел, каре мэ избеште ка ынтр-о фуртунэ, каре ымь ынмулцеште фэрэ причинэ рэниле,
17Conciossiachè egli mi abbia conquiso con un turbo, E mi abbia date di molte battiture senza cagione.
18каре ну мэ ласэ сэ рэсуфлу, мэ сатурэ де амэрэчуне.
18Egli non mi permette pur di respirare; Perciocchè egli mi sazia di amaritudini.
19Сэ алерг ла путере? Ел есте атотпутерник. Ла дрептате? Чине мэ ва апэра?
19Se si tratta di forza, ecco, egli è potente; Se di giudicio, chi mi citerà?
20Орькытэ дрептате аш авя, гура мя мэ ва осынди ши орькыт де невиноват аш фи, Ел мэ ва арэта ка виноват.
20Benchè io sia giusto, la mia bocca mi condannerà; Quantunque io sia intiero, ella mi dichiarerà perverso.
21Невиноват! Сунт, дар ну цин ла вяцэ, ымь диспрецуеск вяца.
21Benchè io sia intiero, io non riconoscerò me stesso; Io avrò a sdegno la vita mia.
22Че-мь пасэ ла урма урмей? Кэч ындрэзнеск с-о спун: Ел нимичеште пе чел невиноват ка ши пе чел виноват.
22Egli è tutt'uno; perciò ho detto: Egli distrugge ugualmente l' uomo intiero e l'empio.
23Ши дакэ бичул ар причинуи мэкар ындатэ моартя…! Дар Ел рыде де ынчеркэриле челуй невиноват.
23Se è un flagello, egli uccide in un momento; Ma egli si beffa della prova degl'innocenti.
24Пэмынтул есте дат пе мыниле челуй нелеӂюит; Ел акоперэ окий жудекэторилор – де ну Ел, апой чине алтул?
24La terra è data in mano all'empio, Il qual copre la faccia de' giudici di essa. Ora, se Iddio non fa questo , chi è egli dunque?
25Зилеле меле аляргэ май юць декыт ун алергэтор; фуг фэрэ сэ фи вэзут феричиря;
25Ma i miei giorni sono stati più leggieri che un corriero; Son fuggiti via, non hanno goduto il bene;
26трек ка ши корэбииле челе юць, ка вултурул каре се репеде асупра прэзий.
26Son trascorsi come saette, Come un'aquila che vola frettolosa al pasto.
27Дакэ зик: ‘Вряу сэ-мь уйт суферинцеле, сэ-мь лас ынтристаря ши сэ фиу войос’,
27Se io dico: Io dimenticherò il mio lamento, Io lascerò il mio cruccio, e mi rinforzerò;
28сунт ынгрозит де тоате дурериле меле. Штиу кэ ну мэ вей скоате невиноват.
28Io sono spaventato di tutti i miei tormenti, Io so che tu non mi reputerai innocente.
29Ши дакэ вой фи жудекат виноват, пентру че сэ мэ май трудеск деӂяба?
29Io sarò reo; Perchè adunque mi affaticherei in vano?
30Кяр дакэ м-аш спэла ку зэпадэ, кяр дакэ мь-аш курэци мыниле ку лешие,
30Quando io mi fossi lavato con acque di neve, E nettatomi le mani col sapone;
31Ту тот м-ай куфунда ын мочирлэ, де с-ар скырби пынэ ши хайнеле де мине!
31Allora pure tu mi tufferesti in una fossa, E i miei vestimenti mi avrebbero in abbominio.
32Кэч Ел ну есте ун ом ка мине, ка сэ-Й пот рэспунде ши сэ мерӂем ымпреунэ ла жудекатэ.
32Perciocchè egli non è un uomo, come son io, perchè io gli risponda, E perchè noi veniamo insieme a giudicio.
33Нич ну есте вреун мижлочитор ынтре ной, каре сэ-шь пунэ мына песте ной амындой.
33Ei non v'è niuno che possa dar sentenza fra noi, Che possa metter la mano sopra amendue noi.
34Сэ-Шь трагэ ынсэ варга де дясупра мя ши сэ ну мэ май тулбуре спайма Луй.
34Ma rimuova egli pur la sua verga d'addosso a me, E non mi conturbi il suo spavento.
35Атунч вой ворби ши ну мэ вой теме де Ел. Алтфел, ну сунт стэпын пе мине.
35Allora io parlerò, e non avrò paura di lui; Perciocchè in questo stato io non sono in me stesso.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.