Йов 3
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Дупэ ачея, Йов а дескис гура ши а блестемат зиуа ын каре с-а нэскут.
1DOPO questo, Giobbe aprì la sua bocca, e maledisse il suo giorno.
2А луат кувынтул ши а зис:
2E prese a dire:
3„Блестемате сэ фие зиуа ын каре м-ам нэскут ши ноаптя каре а зис: ‘С-а зэмислит ун копил де парте бэрбэтяскэ!’
3Possa perire il giorno nel quale io nacqui, E la notte che fu detto: Un maschio è nato.
4Префакэ-се ын ынтунерик зиуа ачея, сэ ну Се ынгрижяскэ Думнезеу де еа дин чер ши сэ ну май стрэлучяскэ лумина песте еа!
4Quel giorno sia tenebroso; Iddio non ne abbia cura da alto, E non risplenda la luce sopra esso.
5С-о куприндэ ынтунерикул ши умбра морций, норь грошь сэ винэ песте еа ши негурь де песте зи с-о ынспэймынте!
5Tenebre, ed ombra di morte rendanlo immondo; La nuvola dimori sopra esso; Queste cose rendanlo spaventevole, quali sono i giorni più acerbi.
6Ноаптя ачея! С-о акопере ынтунерикул, сэ пярэ дин ан, сэ ну май фие нумэратэ ынтре лунь!
6Caligine ingombri quella notte; Non rallegrisi fra i giorni dell'anno, Non sia annoverata fra i mesi.
7Да, стярпэ сэ фие ноаптя ачея, дукэ-се веселия дин еа!
7Ecco, quella notte sia solitaria, Non facciansi in essa canti alcuni.
8Блестематэ сэ фие де чей че блестемэ зилеле, де чей че штиу сэ ынтэрыте левиатанул;
8Maledicanla coloro che maledicono i giorni, I quali son sempre apparecchiati a far nuovi lamenti.
9сэ се ынтунече стелеле дин амургул ей, ын задар сэ аштепте лумина ши сэ ну май вадэ ӂенеле зорилор зилей!
9Oscurinsi le stelle del suo vespro; Aspetti la luce, ma non ne venga alcuna, E non vegga le palpebre dell'alba;
10Кэч н-а ынкис пынтечеле каре м-а зэмислит, нич н-а аскунс суферинца динаинтя окилор мей.
10Perciocchè non serrò gli usci del seno di mia madre, E non fece sì che gli occhi miei non vedessero l'affanno.
11Де че н-ам мурит ын пынтечеле мамей меле? Де че ну мь-ам дат суфлетул ла еширя дин пынтечеле ей?
11Perchè non morii io dalla matrice? Perchè non trapassai come prima uscii del seno?
12Де че ам гэсит ӂенункь каре сэ мэ примяскэ? Ши цыце каре сэ-мь дя лапте?
12Perchè mi furono pòrte le ginocchia? Perchè le mammelle, acciocchè io poppassi?
13Акум аш фи кулкат, аш фи лиништит, аш дорми ши м-аш одихни
13Conciossiachè ora giacerei, e mi riposerei; Io dormirei, e pezzo fa sarei in riposo,
14ку ымпэраций ши чей марь де пе пэмынт, каре шь-ау зидит фалниче морминте,
14Con i re, e con i consiglieri della terra, I quali edificavano i luoghi deserti;
15ку домниторий каре авяу аур ши шь-ау умплут каселе ку арӂинт.
15Ovvero co' principi, che aveano dell'oro, Ed empievano le lor case d'argento;
16Сау н-аш май фи ын вяцэ, аш фи ка о стырпитурэ ынгропатэ, ка ниште копий каре н-ау вэзут лумина!
16Ovvero anche del tutto non sarei stato, come un abortivo nascosto, Come il feto che non ha veduta la luce.
17Аколо ну те май некэжеск чей рэй, аколо се одихнеск чей слеиць де путерь.
17Quivi cessano gli empi di travagliare altrui , E quivi si riposano gli stanchi.
18Аколо чей пушь ын ланцурь сунт лэсаць тоць ын паче, ну май ауд гласул асуприторулуй;
18Parimente i prigioni hanno requie, E non odono più la voce del sollecitator delle opere.
19чел май мик ши чел маре сунт тот уна аколо, ши робул скапэ де стэпынул сэу.
19Quivi è il piccolo e il grande; E il servo franco del suo signore.
20Пентру че дэ Думнезеу луминэ челуй че суферэ ши вяцэ челор амэрыць ла суфлет,
20Perchè dà egli la luce al miserabile, E la vita a coloro che sono in amaritudine d'animo?
21каре аштяптэ моартя, ши ну вине, мэкар кэ о дореск май мулт декыт о комоарэ,
21I quali aspettano la morte, e pure ella non viene ; E la ricercano più che tesori nascosti;
22каре н-ар май путя де букурие ши де веселие дакэ ар гэси мормынтул?
22E si rallegrano, fino a festeggiarne, E gioiscono, quando hanno trovato il sepolcro.
23Пентру че, зик, дэ Ел луминэ омулуй каре ну штие ынкотро сэ мяргэ, пе каре ыл ынгрэдеште Думнезеу дин тоате пэрциле?
23Perchè dà egli la luce all'uomo, la cui via è nascosta, E il quale Iddio ha assiepato d'ogn'intorno?
24Суспинеле ымь сунт храна де тоате зилеле ши жаля ми се варсэ ка апа.
24Conciossiachè, avanti che io prenda il mio cibo, il mio sospiro venga, E i miei ruggiti si versino come acqua.
25Де че мэ тем, ачея ми се ынтымплэ; де че мь-е фрикэ, де ачея ам парте!
25Perchè ciò di che io avea spavento mi è avvenuto, E mi è sopraggiunto quello di che avea paura.
26Н-ам нич линиште, нич паче, нич одихнэ, ши неказул дэ песте мине.”
26Io non ho avuta tranquillità, nè riposo, nè quiete; Ed è venuto il turbamento.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.