Йов 29
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Йов а луат дин ноу кувынтул ын пилде ши а зис:
1E GIOBBE riprese il suo ragionamento, e disse:
2„О, кум ну пот сэ фиу ка ын луниле трекуте, ка ын зилеле кынд мэ пэзя Думнезеу,
2Oh! fossi io pure come a' mesi di prima, Come al tempo che Iddio mi guardava!
3кынд кандела Луй стрэлучя дясупра капулуй меу ши лумина Луй мэ кэлэузя ын ынтунерик!
3Quando egli faceva rilucere la sua lampana sopra il mio capo, E quando io camminava al suo lume, per mezzo le tenebre;
4Кум ну сунт ка ын зилеле путерий меле, кынд Думнезеу вегя ка ун приетен песте кортул меу,
4Come io era al tempo della mia giovanezza, Mentre il consiglio di Dio governava il mio tabernacolo;
5кынд Чел Атотпутерник ынкэ ера ку мине ши кынд копиий мей стэтяу ын журул меу;
5Mentre l'Onnipotente era ancora meco, E i miei famigli mi erano d'intorno;
6кынд ми се скэлдау паший ын смынтынэ ши стынка вэрса лынгэ мине пырае де унтделемн!
6Mentre io lavava i miei passi nel burro, E le rocce versavano presso di me de' ruscelli d'olio.
7Дакэ ешям сэ мэ дук ла поарта четэций ши дакэ ымь прегэтям ун скаун ын пяцэ,
7Quando io andava fuori alla porta per la città, O mi faceva porre il mio seggio in su la piazza,
8тинерий се трэӂяу ынапой ла апропиеря мя, бэтрыний се скулау ши стэтяу ын пичоаре.
8I fanciulli, veggendomi, si nascondevano; E i vecchi si levavano, e stavano in piè;
9Май-марий ышь опряу кувынтэриле ши ышь пуняу мына ла гурэ.
9I principali si rattenevano di parlare, E si mettevano la mano in su la bocca;
10Гласул кэпетениилор тэчя ши ли се липя лимба де черул гурий.
10La voce de' rettori era celata, E la lor lingua era attaccata al lor palato;
11Урекя каре мэ аузя мэ нумя феричит, окюл каре мэ ведя мэ лэуда.
11L'orecchio che mi udiva mi celebrava beato; L'occhio che mi vedeva mi rendeva testimonianza;
12Кэч скэпам пе сэракул каре черя ажутор ши пе орфанул липсит де сприжин.
12Perciocchè io liberava il povero che gridava, E l'orfano che non avea chi l'aiutasse.
13Бинекувынтаря ненорочитулуй веня песте мине, умплям де букурие инима вэдувей.
13La benedizione di chi periva veniva sopra me; Ed io faceva cantare il cuor della vedova.
14Мэ ымбрэкам ку дрептатя ши-й служям де ымбрэкэминте, неприхэниря ымь ера манта ши турбан.
14Io mi vestiva di giustizia, ed ella altresì mi rivestiva; La mia dirittura mi era come un ammanto, e come una benda.
15Орбулуй ый ерам окь ши шкьопулуй, пичор.
15Io era occhi al cieco, E piedi allo zoppo.
16Челор ненорочиць ле ерам татэ ши черчетам причина челуй некуноскут.
16Io era padre a' bisognosi, E investigava la causa che mi era sconosciuta.
17Рупям фалка челуй недрепт ши-й смулӂям прада дин динць.
17E rompeva i mascellari al perverso, E gli faceva gittar la preda d'infra i denti.
18Атунч зичям: ‘Ын куйбул меу вой мури, зилеле меле вор фи мулте ка нисипул.
18Onde io diceva: Io morrò nel mio nido, E moltiplicherò i miei giorni come la rena.
19Апа ва пэтрунде ын рэдэчиниле меле, роуа ва ста тоатэ ноаптя песте рамуриле меле.
19La mia radice era aperta alle acque, E la rugiada era tutta la notte in su i miei rami.
20Слава мя ва ынверзи неынчетат ши аркул ымь ва ынтинери ын мынэ.’
20La mia gloria si rinnovava in me, E il mio arco si rinforzava in mano mia.
21Оамений мэ аскултау ши аштептау, тэчяу ынаинтя сфатурилор меле.
21Altri mi ascoltava, ed aspettava che io avessi parlato ; E taceva al mio consiglio.
22Дупэ кувынтэриле меле, ничунул ну рэспундя ши кувынтул меу ера пентру тоць о роуэ бинефэкэтоаре.
22Dopo che io avea parlato, niuno replicava; E i miei ragionamenti stillavano sopra loro.
23Мэ аштептау ка пе плоае, кэскау гура ка дупэ плоая де примэварэ.
23Essi mi aspettavano come la pioggia, Ed aprivano la bocca, come dietro alla pioggia della stagione della ricolta.
24Кынд ли се ынмуя инима, ле зымбям ши ну путяу изгони сенинэтатя де пе фрунтя мя.
24Se io rideva verso loro, essi nol credevano, E non facevano scader la chiarezza della mia faccia.
25Ымь плэчя сэ мэ дук ла ей ши мэ ашезам ын фрунтя лор; ерам ка ун ымпэрат ын мижлокул уней оштирь, ка ун мынгыетор лынгэ ниште ынтристаць.
25Se mi piaceva d'andar con loro, io sedeva in capo, Ed abitava con loro come un re fra le sue schiere, E come una persona che consola quelli che fanno cordoglio.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.