Ijob 29
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Diodati Bibbia 1885
1Kaj plue Ijob parolis siajn sentencojn, kaj diris:
1E GIOBBE riprese il suo ragionamento, e disse:
2Ho, se estus al mi tiel, kiel en la antaŭaj monatoj, Kiel en la tempo, kiam Dio min gardis;
2Oh! fossi io pure come a' mesi di prima, Come al tempo che Iddio mi guardava!
3Kiam Lia lumilo lumis super mia kapo; Kaj sub Lia lumo mi povis iri en mallumo;
3Quando egli faceva rilucere la sua lampana sopra il mio capo, E quando io camminava al suo lume, per mezzo le tenebre;
4Kiel estis al mi en la tagoj de mia juneco, Kiam la ŝirmado de Dio estis super mia tendo;
4Come io era al tempo della mia giovanezza, Mentre il consiglio di Dio governava il mio tabernacolo;
5Kiam la Plejpotenculo estis ankoraŭ kun mi, Kaj ĉirkaŭ mi estis miaj infanoj;
5Mentre l'Onnipotente era ancora meco, E i miei famigli mi erano d'intorno;
6Kiam miaj paŝoj laviĝadis en butero, Kaj la roko verŝadis al mi fluojn da oleo!
6Mentre io lavava i miei passi nel burro, E le rocce versavano presso di me de' ruscelli d'olio.
7Kiam mi eliris el la pordego al la urbo Kaj aranĝis al mi sidon sur la placo,
7Quando io andava fuori alla porta per la città, O mi faceva porre il mio seggio in su la piazza,
8Vidis min junuloj kaj kaŝis sin, Kaj maljunuloj leviĝis kaj staris;
8I fanciulli, veggendomi, si nascondevano; E i vecchi si levavano, e stavano in piè;
9Eminentuloj ĉesis paroli Kaj metis la manon sur sian buŝon;
9I principali si rattenevano di parlare, E si mettevano la mano in su la bocca;
10La voĉo de altranguloj sin kaŝis, Kaj ilia lango algluiĝis al ilia palato.
10La voce de' rettori era celata, E la lor lingua era attaccata al lor palato;
11Kiam orelo aŭdis, ĝi nomis min feliĉa; Kiam okulo vidis, ĝi gloris min;
11L'orecchio che mi udiva mi celebrava beato; L'occhio che mi vedeva mi rendeva testimonianza;
12Ĉar mi savadis kriantan malriĉulon, Kaj orfon, kiu ne havis helpanton.
12Perciocchè io liberava il povero che gridava, E l'orfano che non avea chi l'aiutasse.
13Beno de pereanto venadis sur min, Kaj la koro de vidvino estis ĝojigata de mi.
13La benedizione di chi periva veniva sopra me; Ed io faceva cantare il cuor della vedova.
14Virteco estis mia vesto, Kaj mia justeco vestis min kiel mantelo kaj kapornamo.
14Io mi vestiva di giustizia, ed ella altresì mi rivestiva; La mia dirittura mi era come un ammanto, e come una benda.
15Mi estis okuloj por la blindulo, Kaj piedoj por la lamulo;
15Io era occhi al cieco, E piedi allo zoppo.
16Mi estis patro por la malriĉuloj, Kaj juĝan aferon de homoj nekonataj mi esploradis;
16Io era padre a' bisognosi, E investigava la causa che mi era sconosciuta.
17Mi rompadis la makzelojn al maljustulo, Kaj el liaj dentoj mi elŝiradis la kaptitaĵon.
17E rompeva i mascellari al perverso, E gli faceva gittar la preda d'infra i denti.
18Kaj mi pensis: En mia nesto mi mortos, Kaj grandnombraj kiel sablo estos miaj tagoj;
18Onde io diceva: Io morrò nel mio nido, E moltiplicherò i miei giorni come la rena.
19Mia radiko estas malkovrita por la akvo, Kaj roso noktas sur miaj branĉoj.
19La mia radice era aperta alle acque, E la rugiada era tutta la notte in su i miei rami.
20Mia gloro estas ĉiam nova, Kaj mia pafarko ĉiam refortiĝas en mia mano.
20La mia gloria si rinnovava in me, E il mio arco si rinforzava in mano mia.
21Oni aŭskultadis min kaj atendadis, Kaj silentadis, kiam mi donadis konsilojn.
21Altri mi ascoltava, ed aspettava che io avessi parlato ; E taceva al mio consiglio.
22Post miaj vortoj oni ne plu parolis; Kaj miaj vortoj gutadis sur ilin.
22Dopo che io avea parlato, niuno replicava; E i miei ragionamenti stillavano sopra loro.
23Oni atendadis min kiel la pluvon, Kaj malfermadis sian buŝon, kiel por malfrua pluvo.
23Essi mi aspettavano come la pioggia, Ed aprivano la bocca, come dietro alla pioggia della stagione della ricolta.
24Se mi iam ridis al ili, ili ne kredis tion; Kaj la lumo de mia vizaĝo ne falis.
24Se io rideva verso loro, essi nol credevano, E non facevano scader la chiarezza della mia faccia.
25Kiam mi iris al ili, mi sidis sur la ĉefa loko; Mi loĝis kiel reĝo inter taĉmentoj, Kiel konsolanto de funebruloj.
25Se mi piaceva d'andar con loro, io sedeva in capo, Ed abitava con loro come un re fra le sue schiere, E come una persona che consola quelli che fanno cordoglio.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.