Ijob 29
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1Kaj plue Ijob parolis siajn sentencojn, kaj diris:
1And Job again took up his parable, and said:
2Ho, se estus al mi tiel, kiel en la antaŭaj monatoj, Kiel en la tempo, kiam Dio min gardis;
2Oh that I were as in the months of old, as in the days when God watched over me;
3Kiam Lia lumilo lumis super mia kapo; Kaj sub Lia lumo mi povis iri en mallumo;
3When His lamp shined above my head, and by His light I walked through darkness;
4Kiel estis al mi en la tagoj de mia juneco, Kiam la ŝirmado de Dio estis super mia tendo;
4As I was in the days of my youth, when the converse of God was upon my tent;
5Kiam la Plejpotenculo estis ankoraŭ kun mi, Kaj ĉirkaŭ mi estis miaj infanoj;
5When the Almighty was yet with me, and my children were about me;
6Kiam miaj paŝoj laviĝadis en butero, Kaj la roko verŝadis al mi fluojn da oleo!
6When my steps were washed with butter, and the rock poured me out rivers of oil!
7Kiam mi eliris el la pordego al la urbo Kaj aranĝis al mi sidon sur la placo,
7When I went forth to the gate unto the city, when I prepared my seat in the broad place,
8Vidis min junuloj kaj kaŝis sin, Kaj maljunuloj leviĝis kaj staris;
8The young men saw me and hid themselves, and the aged rose up and stood;
9Eminentuloj ĉesis paroli Kaj metis la manon sur sian buŝon;
9The princes refrained talking, and laid their hand on their mouth;
10La voĉo de altranguloj sin kaŝis, Kaj ilia lango algluiĝis al ilia palato.
10The voice of the nobles was hushed, and their tongue cleaved to the roof of their mouth.
11Kiam orelo aŭdis, ĝi nomis min feliĉa; Kiam okulo vidis, ĝi gloris min;
11For when the ear heard me, then it blessed me, and when the eye saw me, it gave witness unto me;
12Ĉar mi savadis kriantan malriĉulon, Kaj orfon, kiu ne havis helpanton.
12Because I delivered the poor that cried, the fatherless also, that had none to help him.
13Beno de pereanto venadis sur min, Kaj la koro de vidvino estis ĝojigata de mi.
13The blessing of him that was ready to perish came upon me; and I caused the widow's heart to sing for joy.
14Virteco estis mia vesto, Kaj mia justeco vestis min kiel mantelo kaj kapornamo.
14I put on righteousness, and it clothed itself with me; my justice was as a robe and a diadem.
15Mi estis okuloj por la blindulo, Kaj piedoj por la lamulo;
15I was eyes to the blind, and feet was I to the lame.
16Mi estis patro por la malriĉuloj, Kaj juĝan aferon de homoj nekonataj mi esploradis;
16I was a father to the needy; and the cause of him that I knew not I searched out.
17Mi rompadis la makzelojn al maljustulo, Kaj el liaj dentoj mi elŝiradis la kaptitaĵon.
17And I broke the jaws of the unrighteous, and plucked the prey out of his teeth.
18Kaj mi pensis: En mia nesto mi mortos, Kaj grandnombraj kiel sablo estos miaj tagoj;
18Then I said: 'I shall die with my nest, and I shall multiply my days as the phoenix;
19Mia radiko estas malkovrita por la akvo, Kaj roso noktas sur miaj branĉoj.
19My root shall be spread out to the waters, and the dew shall lie all night upon my branch;
20Mia gloro estas ĉiam nova, Kaj mia pafarko ĉiam refortiĝas en mia mano.
20My glory shall be fresh in me, and my bow shall be renewed in my hand.'
21Oni aŭskultadis min kaj atendadis, Kaj silentadis, kiam mi donadis konsilojn.
21Unto me men gave ear, and waited, and kept silence for my counsel.
22Post miaj vortoj oni ne plu parolis; Kaj miaj vortoj gutadis sur ilin.
22After my words they spoke not again; and my speech dropped upon them.
23Oni atendadis min kiel la pluvon, Kaj malfermadis sian buŝon, kiel por malfrua pluvo.
23And they waited for me as for the rain; and they opened their mouth wide as for the latter rain.
24Se mi iam ridis al ili, ili ne kredis tion; Kaj la lumo de mia vizaĝo ne falis.
24If I laughed on them, they believed it not; and the light of my countenance they cast not down.
25Kiam mi iris al ili, mi sidis sur la ĉefa loko; Mi loĝis kiel reĝo inter taĉmentoj, Kiel konsolanto de funebruloj.
25I chose out their way, and sat as chief, and dwelt as a king in the army, as one that comforteth the mourners.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.