Ijob 29
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Kaj plue Ijob parolis siajn sentencojn, kaj diris:
1Йов а луат дин ноу кувынтул ын пилде ши а зис:
2Ho, se estus al mi tiel, kiel en la antaŭaj monatoj, Kiel en la tempo, kiam Dio min gardis;
2„О, кум ну пот сэ фиу ка ын луниле трекуте, ка ын зилеле кынд мэ пэзя Думнезеу,
3Kiam Lia lumilo lumis super mia kapo; Kaj sub Lia lumo mi povis iri en mallumo;
3кынд кандела Луй стрэлучя дясупра капулуй меу ши лумина Луй мэ кэлэузя ын ынтунерик!
4Kiel estis al mi en la tagoj de mia juneco, Kiam la ŝirmado de Dio estis super mia tendo;
4Кум ну сунт ка ын зилеле путерий меле, кынд Думнезеу вегя ка ун приетен песте кортул меу,
5Kiam la Plejpotenculo estis ankoraŭ kun mi, Kaj ĉirkaŭ mi estis miaj infanoj;
5кынд Чел Атотпутерник ынкэ ера ку мине ши кынд копиий мей стэтяу ын журул меу;
6Kiam miaj paŝoj laviĝadis en butero, Kaj la roko verŝadis al mi fluojn da oleo!
6кынд ми се скэлдау паший ын смынтынэ ши стынка вэрса лынгэ мине пырае де унтделемн!
7Kiam mi eliris el la pordego al la urbo Kaj aranĝis al mi sidon sur la placo,
7Дакэ ешям сэ мэ дук ла поарта четэций ши дакэ ымь прегэтям ун скаун ын пяцэ,
8Vidis min junuloj kaj kaŝis sin, Kaj maljunuloj leviĝis kaj staris;
8тинерий се трэӂяу ынапой ла апропиеря мя, бэтрыний се скулау ши стэтяу ын пичоаре.
9Eminentuloj ĉesis paroli Kaj metis la manon sur sian buŝon;
9Май-марий ышь опряу кувынтэриле ши ышь пуняу мына ла гурэ.
10La voĉo de altranguloj sin kaŝis, Kaj ilia lango algluiĝis al ilia palato.
10Гласул кэпетениилор тэчя ши ли се липя лимба де черул гурий.
11Kiam orelo aŭdis, ĝi nomis min feliĉa; Kiam okulo vidis, ĝi gloris min;
11Урекя каре мэ аузя мэ нумя феричит, окюл каре мэ ведя мэ лэуда.
12Ĉar mi savadis kriantan malriĉulon, Kaj orfon, kiu ne havis helpanton.
12Кэч скэпам пе сэракул каре черя ажутор ши пе орфанул липсит де сприжин.
13Beno de pereanto venadis sur min, Kaj la koro de vidvino estis ĝojigata de mi.
13Бинекувынтаря ненорочитулуй веня песте мине, умплям де букурие инима вэдувей.
14Virteco estis mia vesto, Kaj mia justeco vestis min kiel mantelo kaj kapornamo.
14Мэ ымбрэкам ку дрептатя ши-й служям де ымбрэкэминте, неприхэниря ымь ера манта ши турбан.
15Mi estis okuloj por la blindulo, Kaj piedoj por la lamulo;
15Орбулуй ый ерам окь ши шкьопулуй, пичор.
16Mi estis patro por la malriĉuloj, Kaj juĝan aferon de homoj nekonataj mi esploradis;
16Челор ненорочиць ле ерам татэ ши черчетам причина челуй некуноскут.
17Mi rompadis la makzelojn al maljustulo, Kaj el liaj dentoj mi elŝiradis la kaptitaĵon.
17Рупям фалка челуй недрепт ши-й смулӂям прада дин динць.
18Kaj mi pensis: En mia nesto mi mortos, Kaj grandnombraj kiel sablo estos miaj tagoj;
18Атунч зичям: ‘Ын куйбул меу вой мури, зилеле меле вор фи мулте ка нисипул.
19Mia radiko estas malkovrita por la akvo, Kaj roso noktas sur miaj branĉoj.
19Апа ва пэтрунде ын рэдэчиниле меле, роуа ва ста тоатэ ноаптя песте рамуриле меле.
20Mia gloro estas ĉiam nova, Kaj mia pafarko ĉiam refortiĝas en mia mano.
20Слава мя ва ынверзи неынчетат ши аркул ымь ва ынтинери ын мынэ.’
21Oni aŭskultadis min kaj atendadis, Kaj silentadis, kiam mi donadis konsilojn.
21Оамений мэ аскултау ши аштептау, тэчяу ынаинтя сфатурилор меле.
22Post miaj vortoj oni ne plu parolis; Kaj miaj vortoj gutadis sur ilin.
22Дупэ кувынтэриле меле, ничунул ну рэспундя ши кувынтул меу ера пентру тоць о роуэ бинефэкэтоаре.
23Oni atendadis min kiel la pluvon, Kaj malfermadis sian buŝon, kiel por malfrua pluvo.
23Мэ аштептау ка пе плоае, кэскау гура ка дупэ плоая де примэварэ.
24Se mi iam ridis al ili, ili ne kredis tion; Kaj la lumo de mia vizaĝo ne falis.
24Кынд ли се ынмуя инима, ле зымбям ши ну путяу изгони сенинэтатя де пе фрунтя мя.
25Kiam mi iris al ili, mi sidis sur la ĉefa loko; Mi loĝis kiel reĝo inter taĉmentoj, Kiel konsolanto de funebruloj.
25Ымь плэчя сэ мэ дук ла ей ши мэ ашезам ын фрунтя лор; ерам ка ун ымпэрат ын мижлокул уней оштирь, ка ун мынгыетор лынгэ ниште ынтристаць.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.