Job 29
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Job vervolgde zijn rede, en sprak
1Йов а луат дин ноу кувынтул ын пилде ши а зис:
2Ach, was ik als in vroeger maanden, In de tijd, toen God mij behoedde,
2„О, кум ну пот сэ фиу ка ын луниле трекуте, ка ын зилеле кынд мэ пэзя Думнезеу,
3Toen Hij zijn lamp boven mijn hoofd liet stralen, En ik bij zijn licht door de duisternis ging;
3кынд кандела Луй стрэлучя дясупра капулуй меу ши лумина Луй мэ кэлэузя ын ынтунерик!
4Zoals ik was in mijn beste dagen Toen God mijn tent nog beschutte!
4Кум ну сунт ка ын зилеле путерий меле, кынд Думнезеу вегя ка ун приетен песте кортул меу,
5Toen de Almachtige nog met mij was, Mijn kinderen mij nog omringden;
5кынд Чел Атотпутерник ынкэ ера ку мине ши кынд копиий мей стэтяу ын журул меу;
6Toen mijn voeten zich baadden in boter, De rots, waar ik stond, beken olie liet stromen;
6кынд ми се скэлдау паший ын смынтынэ ши стынка вэрса лынгэ мине пырае де унтделемн!
7Als ik uitging naar de poort van de stad, En op het plein mijn zetel liet zetten:
7Дакэ ешям сэ мэ дук ла поарта четэций ши дакэ ымь прегэтям ун скаун ын пяцэ,
8Trokken de jongemannen zich terug, zodra ze mij zagen, Rezen de grijsaards op en bleven staan,
8тинерий се трэӂяу ынапой ла апропиеря мя, бэтрыний се скулау ши стэтяу ын пичоаре.
9Staakten de edelen hun gesprek En legden de hand op hun mond.
9Май-марий ышь опряу кувынтэриле ши ышь пуняу мына ла гурэ.
10De stem der leiders verstomde, Hun tong kleefde aan hun gehemelte vast;
10Гласул кэпетениилор тэчя ши ли се липя лимба де черул гурий.
11Toen het oor, dat het hoorde, mij gelukkig prees En het oog, dat het zag, mij bijval schonk!
11Урекя каре мэ аузя мэ нумя феричит, окюл каре мэ ведя мэ лэуда.
12Want ik hielp den arme, die om bijstand riep, Den wees, die geen helper meer had;
12Кэч скэпам пе сэракул каре черя ажутор ши пе орфанул липсит де сприжин.
13Dien de ondergang dreigde, zegende mij, Het hart der weduwe vrolijkte ik op;
13Бинекувынтаря ненорочитулуй веня песте мине, умплям де букурие инима вэдувей.
14Rechtschapenheid trok ik aan als een kleed, Mijn gerechtigheid als een mantel en kroon.
14Мэ ымбрэкам ку дрептатя ши-й служям де ымбрэкэминте, неприхэниря ымь ера манта ши турбан.
15Ik was de ogen voor blinden, De voeten voor kreupelen;
15Орбулуй ый ерам окь ши шкьопулуй, пичор.
16Voor armen was ik een vader, Voor onbekenden onderzocht ik het pleit.
16Челор ненорочиць ле ерам татэ ши черчетам причина челуй некуноскут.
17Maar den boosdoener brak ik de tanden, En rukte hem de prooi uit zijn kaken.
17Рупям фалка челуй недрепт ши-й смулӂям прада дин динць.
18Ik dacht bij mijzelf: Oud zal ik sterven Mijn dagen zullen talrijk zijn als het zand;
18Атунч зичям: ‘Ын куйбул меу вой мури, зилеле меле вор фи мулте ка нисипул.
19Mijn wortel zal openstaan voor het water, De dauw op mijn takken vernachten;
19Апа ва пэтрунде ын рэдэчиниле меле, роуа ва ста тоатэ ноаптя песте рамуриле меле.
20Mijn eer blijft steeds nieuw, Mijn boog wint aan jeugdige kracht in mijn hand!
20Слава мя ва ынверзи неынчетат ши аркул ымь ва ынтинери ын мынэ.’
21Ze luisterden zwijgend naar mij En wachtten mijn beslissing af;
21Оамений мэ аскултау ши аштептау, тэчяу ынаинтя сфатурилор меле.
22Had ik uitgesproken, dan nam niemand het woord, Maar mijn rede druppelde op hen neer.
22Дупэ кувынтэриле меле, ничунул ну рэспундя ши кувынтул меу ера пентру тоць о роуэ бинефэкэтоаре.
23Ze verlangden naar mij als naar regen, Met open mond als naar een late bui.
23Мэ аштептау ка пе плоае, кэскау гура ка дупэ плоая де примэварэ.
24Lachte ik hun toe, ze durfden het niet geloven, En vingen het stralen van mijn aangezicht op.
24Кынд ли се ынмуя инима, ле зымбям ши ну путяу изгони сенинэтатя де пе фрунтя мя.
25Bezocht ik hen, ik zat bovenaan, Troonde als een vorst bij zijn troepen, als een die treurenden troost.
25Ымь плэчя сэ мэ дук ла ей ши мэ ашезам ын фрунтя лор; ерам ка ун ымпэрат ын мижлокул уней оштирь, ка ун мынгыетор лынгэ ниште ынтристаць.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.