Job 41
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Vangt gij den Krokodil met de angel, Bindt ge hem de tong met koorden vast;
1Поць ту сэ принзь левиатанул ку ундица сау сэ-й леӂь лимба ку о фуние?
2Steekt ge hem een stok door de neus, Haalt ge een ring door zijn kaken;
2Ый вей путя петрече папура прин нэрь сау сэ-й стрэпунӂь ку ун кырлиг фалка?
3Zal hij heel veel tot u smeken, Of lieve woordjes tot u richten?
3Ыць ва фаче ел мулте ругэминць? Ыць ва ворби ел ку ун глас дулче?
4Zal hij een contract met u sluiten, En neemt ge hem voorgoed in uw dienst;
4Ва фаче ел ун легэмынт ку тине, ка сэ-ць фие роб пе вечие?
5Kunt ge met hem als met een vogeltje spelen, Bindt ge hem voor uw dochtertjes vast;
5Те вей жука ту ку ел ка ши ку о пасэре? Ыл вей лега ту ка сэ-ць ынвеселешть фетеле?
6Kunnen uw makkers hem verhandelen, En onder de venters verdelen?
6Фак пескарий негоц ку ел? Ыл ымпарт ей ынтре негусторь?
7Kunt ge zijn huid met spiesen beplanten, Zijn kop met een vissersharpoen?
7Ый вей акопери пеля ку цепуше ши капул ку кинӂь?
8Probeer eens, de hand op hem te leggen, Maar denk aan de strijd; ge doet het zeker niet weer,
8Ридикэ-ць нумай мына ымпотрива луй, ши ну-ць ва май вени густ сэ-л ловешть.
9Want uw hoop komt vast bedrogen uit! Reeds bij zijn aanblik wordt men neergeslagen
9Ятэ кэ ешть ыншелат ын аштептаря та де а-л принде: нумай сэ-л везь, ши казь ла пэмынт!
10Er is niemand vermetel genoeg, hem te wekken. Wie houdt voor hem stand,
10Нимень ну есте атыт де ындрэзнец ка сэ-л ынтэрыте. Чине Ми с-ар ымпотриви ын фацэ?
11Wie treedt tegen hem op, en blijft ongedeerd: Onder de ganse hemel Is er niet één!
11Куй сунт датор, ка сэ-й плэтеск? Суб чер тотул есте ал Меу.
12Ik wil niet zwijgen over zijn leden, Maar spreken over zijn nooit geëvenaarde kracht.
12Вряу сэ май ворбеск ярэшь де мэдулареле луй ши де тэрия луй, ши де фрумусеця ынтокмирий луй.
13Wie heeft ooit zijn kleed opgelicht, Is doorgedrongen tussen zijn dubbel kuras?
13Чине-й ва путя ридика вешмынтул? Чине ва путя пэтрунде ынтре фэлчиле луй?
14Wie opent de dubbele deur van zijn muil; Rondom zijn tanden verschrikking!
14Чине ва путя дескиде порциле гурий луй? Шируриле динцилор луй кыт сунт де ынспэймынтэтоаре!
15Zijn rug is als rijen van schilden, Die als een muur van steen hem omsluiten
15Скутуриле луй мэреце ши путерниче сунт уните ымпреунэ ка принтр-о печете;
16Het een ligt vlak naast het ander, Geen tocht kan er door;
16се цин унул де алтул ши нич аерул н-ар путя трече принтре еле.
17Ze grijpen aan elkander vast, En sluiten onscheidbaar aaneen.
17Сунт ка ниште фраць каре се ымбрэцишязэ, се апукэ ши рэмын недеспэрциць.
18Door zijn niezen danst het licht, Zijn ogen zijn als de wimpers van het morgenrood;
18Стрэнутуриле луй фак сэ стрэлучяскэ лумина; окий луй сунт ка ӂяна зорилор.
19Uit zijn muil steken toortsen, En schieten vuurvonken uit;
19Дин гура луй цышнеск флэкэрь, скапэрэ скынтей де фок дин еа.
20Er stijgt rook uit zijn neusgaten op, Als uit een dampende en ziedende ketel.
20Дин нэриле луй есе фум, ка динтр-ун вас каре фербе, ка динтр-о кэлдаре фербинте.
21Zijn adem zet kolen in vuur, Uit zijn bek stijgen vlammen omhoog;
21Суфларя луй апринде кэрбуний ши гура луй арункэ флэкэрь.
22In zijn nek zetelt kracht, Ontsteltenis danst voor hem uit;
22Тэрия луй стэ ын грумаз ши ынаинтя луй саре гроаза.
23Zijn vleeskwabben sluiten stevig aaneen, Onbeweeglijk aan hem vastgegoten;
23Пэрциле луй челе кэрноасе се цин ымпреунэ, ка турнате пе ел, неклинтите.
24Zijn hart is vast als een kei, Hecht als een onderste molensteen:
24Инима луй есте таре ка пятра, таре ка пятра де моарэ каре стэ дедесубт.
25Voor zijn majesteit sidderen de baren Trekken de golven der zee zich terug.
25Кынд се скоалэ ел, тремурэ витежий ши спайма ый пуне пе фугэ.
26Het zwaard, dat hem treft, is er niet tegen bestand, Geen lans, geen speer en geen schicht.
26Деӂяба есте ловит ку сабия; кэч сулица, сэӂята ши павэза ну фолосеск ла нимик.
27Hij rekent het ijzer voor stro, Voor vermolmd hout het koper;
27Пентру ел, ферул есте ка паюл, арама, ка лемнул путред.
28Geen pijlen jagen hem op de vlucht, Slingerstenen zijn hem maar kaf;
28Сэӂята ну-л пуне пе фугэ, петреле дин праштие сунт ка плява пентру ел.
29Een werpspies schijnt hem een riet, Hij lacht om het suizen der knots.
29Ну веде ын гьоагэ декыт ун фир де пай ши рыде ла шуератул сэӂецилор.
30Onder zijn buik zitten puntige scherven, Als een dorsslee krabt hij ermee op het slijk;
30Суб пынтечеле луй сунт цепь аскуциць: ай зиче кэ есте о грапэ ынтинсэ песте норой.
31Hij doet de afgrond koken als een ketel, Verandert de zee in een wierookpan;
31Фаче сэ клокотяскэ фундул мэрий ка ун казан ши-л клатинэ ка пе ун вас плин ку мир.
32Achter hem aan een lichtend spoor, Als had de afgrond zilveren lokken.
32Ын урмэ, ел ласэ о кэраре луминоасэ, ши адынкул паре ка плетеле унуй бэтрын.
33Zijns gelijke is er op aarde niet; Geschapen, om niemand te vrezen;
33Пе пэмынт нимик ну-й есте стэпын; есте фэкут ка сэ ну се тямэ де нимик.
34Op al wat trots is, ziet hij neer, Hij is koning over alle verscheurende beesten!
34Привеште ку диспрец тот че есте ынэлцат, есте ымпэратул челор май мындре добитоаче.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.