Job 36
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Vierde rede: mag de mens God ter verantwoording roepen? Elihoe vervolgde, en sprak:
1Елиху а урмат ши а зис:
2Heb nog een weinig geduld, en ik zal u onderrichten, Want er valt nog genoeg ten gunste van de Godheid te zeggen;
2„Аштяптэ пуцин ши вой урма, кэч май ам ынкэ де ворбит пентру Думнезеу.
3Ik wil mijn kennis tot het uiterste voeren, Om mijn Schepper te rechtvaardigen.
3Ымь вой луа темеюриле де департе ши вой доведи дрептатя Зидиторулуй меу.
4Neen, mijn woorden liegen niet: Ge hebt met iemand te doen, die het eerlijk meent.
4Фий ынкрединцат, кувынтэриле меле ну сунт минчунь, чи ай де-а фаче ку ун ом ку симцэминте курате.
5Ja, God is groot: Hij veracht den rechtschapene niet;
5Думнезеу есте путерник, дар ну ляпэдэ пе нимень ши есте путерник прин тэрия причеперий Луй.
6Machtig: Hij laat den boze niet leven! Hij verschaft aan de verdrukten hun recht,
6Ел ну ласэ пе чел рэу сэ трэяскэ ши фаче дрептате челуй ненорочит.
7Van de rechtvaardigen wendt Hij zijn ogen niet af; Hij zet ze bij koningen op de troon, Hoog plaatst Hij hun zetel voor eeuwig!
7Ну-Шь ынтоарче окий де ла чей фэрэ приханэ ши-й пуне пе скаунул де домние ку ымпэраций, ый ашазэ пентру тотдяуна ка сэ домняскэ.
8Maar worden zij in boeien geklonken, In koorden van ellende gevangen,
8Се ынтымплэ сэ кадэ ын ланцурь ши сэ фие приншь ын легэтуриле ненорочирий?
9Dan brengt Hij hun daardoor hun gedrag onder het oog, En hun zonden uit hoogmoed ontstaan;
9Ле пуне ынаинте фаптеле лор, фэрэделеӂиле лор, мындрия лор.
10Zo opent Hij hun oor ter belering, En vermaant ze, zich van hun ongerechtigheid te bekeren.
10Ый ынштиинцязэ ка сэ се ындрепте, ый ындямнэ сэ се ынтоаркэ де ла нелеӂюире.
11Wanneer ze dan luisteren, en Hem weer dienen, Dan slijten ze hun dagen in geluk, Hun jaren in weelde;
11Дакэ аскултэ ши се супун, ышь сфыршеск зилеле ын феричире ши аний ын букурие.
12Maar wanneer ze niet willen horen, Dan gaan ze heen naar het graf, En komen om door onverstand.
12Дакэ н-аскултэ, пер учишь де сабие, мор ын орбиря лор.
13En de verstokten, die er toornig om worden, En niet smeken, als Hij ze bindt:
13Нелеӂюиций се мыние, ну стригэ кэтре Думнезеу кынд ый ынлэнцуе;
14Zij sterven al in hun jeugd, Hun leven vliedt heen in de jonge jaren.
14ышь перд вяца ын тинереце, мор ка чей десфрынаць.
15Hij redt dus den ellendige door zijn ellende, En opent zijn oor door zijn nood!
15Дар Думнезеу скапэ пе чел ненорочит прин ненорочиря луй ши прин суферинцэ ыл ынштиинцязэ.
16Zo trekt Hij ook u uit de muil van ellende Inplaats daarvan zal het onbekrompen overvloed zijn, En het genot van een dis, met vette spijzen beladen.
16Ши пе тине те ва скоате дин стрымтоаре, ка сэ те пунэ ла лок ларг, ын слобозение деплинэ, ши маса та ва фи ынкэркатэ ку букате густоасе.
17Maar oordeelt gij geheel als een boze zijn gericht zal u treffen,
17Дар, дакэ-ць аперь причина ка ун нелеӂюит, педяпса есте недезлипитэ де причина та.
18Pas dus op, dat de wrevel u geen straf komt brengen, Waarvan de grootste losprijs u niet zou ontslaan;
18Супэраря сэ ну те ымпингэ ла батжокурэ ши мэримя прецулуй рэскумпэрэрий сэ ну те дукэ ын рэтэчире!
19Uw smeken tot Hem in de nood niets bereiken Al doet ge het ook uit al uw kracht.
19Оаре ар ажунӂе стригэтеле тале сэ те скоатэ дин неказ ши кяр тоате путериле пе каре ле-ай путя десфэшура?
20Laat de dwaasheid u toch niet bedriegen Om u te verheffen met hen, die wijs willen zijn;
20Ну суспина дупэ ноапте, каре я попоареле дин локул лор.
21Wacht u ervoor, u tot de zonde te wenden, Want hierdoor juist werdt gij door ellende bezocht!
21Фереште-те сэ фачь рэу, кэч суферинца те ындямнэ ла рэу.
22Zie, God is groot door zijn kracht: Wie is heerser als Hij?
22Думнезеу есте маре ын путеря Луй; чине ар путя сэ ынвеце пе алций ка Ел?
23Wie schrijft Hem zijn weg voor, Wie zegt: Gij handelt verkeerd?
23Чине Ый чере сокотялэ де кэиле Луй ши чине ындрэзнеште сэ-Й спунэ: ‘Фачь рэу’?
24Denk er aan, dat ook gij zijn daden verheft, Die de stervelingen moeten bezingen,
24Ну уйта сэ лаузь фаптеле Луй, пе каре тоць оамений требуе сэ ле мэряскэ!
25Die iedere mens moet overwegen, Ieder mensenkind van verre beschouwt.
25Орьче ом ле привеште, фиекаре муритор ле веде де департе.
26Zie, God is groot: wij begrijpen Hem niet, Het getal van zijn jaren is zelfs niet te schatten!
26Ятэ че маре е Думнезеу! Дар ной ну-Л путем причепе, нумэрул анилор Луй нимень ну л-а пэтрунс.
27Hij trekt uit de zee de druppels omhoog, Vervluchtigt de regen tot zijn nevel,
27Кэч Ел траӂе ла Ел пикэтуриле де апэ, ле префаче ын абур ши дэ плоая,
28Die de wolken naar beneden doet stromen, En op alle mensen doet storten;
28пе каре норий о стрекоарэ ши о пикурэ песте мулцимя оаменилор.
29Wie begrijpt de sprei van de wolken En de gedaante van zijn tent?
29Ши чине поате причепе руперя норулуй ши бубуитул кортулуй Сэу?
30Zie, Hij spreidt zijn nevel uit over de zee, En houdt haar kolken bedekt.
30Ятэ, Ел Ышь ынтинде лумина ын журул Луй ши акоперэ адынчимиле мэрий.
31Want daarmee spijst Hij de volken En geeft Hij voedsel in overvloed.
31Прин ачесте мижлоаче, Ел жудекэ попоареле ши дэ белшуг де хранэ.
32In zijn handen verbergt Hij de bliksem, En zendt hem af op zijn doel;
32Я фулӂерул ын мынэ ши-л арункэ асупра потривничилор Луй.
33Zijn strijdkreet kondigt Hem aan, Zijn woede ontketent de storm!
33Дэ де весте кэ е де фацэ принтр-ун бубуит ши пынэ ши турмеле Ый симт апропиеря.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.