Job 36
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Vierde rede: mag de mens God ter verantwoording roepen? Elihoe vervolgde, en sprak:
1Elihu loh koep a cong tih,
2Heb nog een weinig geduld, en ik zal u onderrichten, Want er valt nog genoeg ten gunste van de Godheid te zeggen;
2“Kamah taengah bet m'bulbo uh lamtah nangmih te olthui khaw Pathen yueng la koep kan thui eh.
3Ik wil mijn kennis tot het uiterste voeren, Om mijn Schepper te rechtvaardigen.
3Ka poeknah he khohla lamloh kam phueih tih duengnah he kai aka saii ham ni ka khueh.
4Neen, mijn woorden liegen niet: Ge hebt met iemand te doen, die het eerlijk meent.
4Ka olthui he a honghi pawt dongah nang taengkah lungming khaw a cuemthuek ham tueng pai.
5Ja, God is groot: Hij veracht den rechtschapene niet;
5Pathen tah khuet tih lungbuei thadueng a khuet te a sit moenih ne.
6Machtig: Hij laat den boze niet leven! Hij verschaft aan de verdrukten hun recht,
6Halang te hlun pawt tih mangdaeng te tiktamnah la a paek.
7Van de rechtvaardigen wendt Hij zijn ogen niet af; Hij zet ze bij koningen op de troon, Hoog plaatst Hij hun zetel voor eeuwig!
7A mik te hlangdueng taeng lamloh khap pawt tih manghai rhoek te ngolkhoel dongah a ngol sak. Te phoeiah amih a yoeyah la a thuung tih a sang sak.
8Maar worden zij in boeien geklonken, In koorden van ellende gevangen,
8Tedae hmaipom neh pin uh tih phacip phabaem rhuihet neh a tuuk uh atah,
9Dan brengt Hij hun daardoor hun gedrag onder het oog, En hun zonden uit hoogmoed ontstaan;
9Amih kah bisai neh a boekoeknah dongah a len uh te khaw amih taengah a thui pah.
10Zo opent Hij hun oor ter belering, En vermaant ze, zich van hun ongerechtigheid te bekeren.
10Thuituennah hamla amih hna te a vueh pah tih boethae lamloh mael hamla a thui pah.
11Wanneer ze dan luisteren, en Hem weer dienen, Dan slijten ze hun dagen in geluk, Hun jaren in weelde;
11A hnatun uh tih tho a thueng koinih a khohnin then neh thok tih a kum te a naepnoi la boeih.
12Maar wanneer ze niet willen horen, Dan gaan ze heen naar het graf, En komen om door onverstand.
12Tedae a hnatun uh pawt atah pumcumnah neh a paan uh vetih mingnah aka tal bangla pal uh ni.
13En de verstokten, die er toornig om worden, En niet smeken, als Hij ze bindt:
13Lungbuei lailak rhoek loh thintoek a khueh uh tih amih a khih vaengah pataeng bomnah bih pawh.
14Zij sterven al in hun jeugd, Hun leven vliedt heen in de jonge jaren.
14Amih hinglu te camoe la, a hingnah khaw hlanghalh lakli ah duek.
15Hij redt dus den ellendige door zijn ellende, En opent zijn oor door zijn nood!
15A phacip phabaem vaengah mangdaeng khaw a pumcum sak tih a hna te nennah neh a toeh.
16Zo trekt Hij ook u uit de muil van ellende Inplaats daarvan zal het onbekrompen overvloed zijn, En het genot van een dis, met vette spijzen beladen.
16Rhal ka lamloh hmuenka la nang m'poh. Te lam te mangdaeng mangtok om pawt tih na caboei dongkah mongnah maehhloi ngang.
17Maar oordeelt gij geheel als een boze zijn gericht zal u treffen,
17Halang kah dumlai khaw na cung sak tih dumlai neh laitloeknah loh m'moep.
18Pas dus op, dat de wrevel u geen straf komt brengen, Waarvan de grootste losprijs u niet zou ontslaan;
18Kosi loh nang te boeinah neh m'vuet ve ne. Te dongah tlansum cungkuem loh nang m'phaelh boel.
19Uw smeken tot Hem in de nood niets bereiken Al doet ge het ook uit al uw kracht.
19Rhal khuiah pawt khaw, na bombihnah neh thadueng, thayung boeih loh m'khoembael aya?
20Laat de dwaasheid u toch niet bedriegen Om u te verheffen met hen, die wijs willen zijn;
20A hmuikah pilnam a khum sak ham khoyin khaw hloem aih boeh.
21Wacht u ervoor, u tot de zonde te wenden, Want hierdoor juist werdt gij door ellende bezocht!
21Ngaithuen, boethae taengla mael boeh. Te te phacip phabaem lakah te na tuek coeng te.
22Zie, God is groot door zijn kracht: Wie is heerser als Hij?
22Pathen tah amah thadueng neh thaphoh uh coeng ke. Amah bangla unim aka saya?
23Wie schrijft Hem zijn weg voor, Wie zegt: Gij handelt verkeerd?
23Anih ham a longpuei te u long nim a tae pah tih u long nim, 'Dumlai na saii,’ a ti nah.
24Denk er aan, dat ook gij zijn daden verheft, Die de stervelingen moeten bezingen,
24Amah kah bisai na rhoeng sak ham te poek. Te ni hlang rhoek loh a hlai uh.
25Die iedere mens moet overwegen, Ieder mensenkind van verre beschouwt.
25Hlang boeih loh te te a hmuh uh tih hlanghing loh khohla lamkah a paelki.
26Zie, God is groot: wij begrijpen Hem niet, Het getal van zijn jaren is zelfs niet te schatten!
26Pathen tah a len dongah a kum tarhing te m'ming uh lek pawt tih khenah lek pawh.
27Hij trekt uit de zee de druppels omhoog, Vervluchtigt de regen tot zijn nevel,
27Tui dongkah aangpi a yoek tih khotlan te a tuihu lamloh a ciil.
28Die de wolken naar beneden doet stromen, En op alle mensen doet storten;
28Khomong khaw cip tih hlang soah muep pha.
29Wie begrijpt de sprei van de wolken En de gedaante van zijn tent?
29Khomai maiyan neh a dungtlungim kah pang ol a yakming mai ngawn.
30Zie, Hij spreidt zijn nevel uit over de zee, En houdt haar kolken bedekt.
30A vangnah loh a taengah a kah tih tuitunli yung duela a khuk.
31Want daarmee spijst Hij de volken En geeft Hij voedsel in overvloed.
31Te nen te pilnam taengah lai a tloek tih a yet taengah caak a paek.
32In zijn handen verbergt Hij de bliksem, En zendt hem af op zijn doel;
32A kut dongkah vangnah loh a khuk tih phek a cuuk ham khaw te te a uen.
33Zijn strijdkreet kondigt Hem aan, Zijn woede ontketent de storm!
33A khohum loh amah kawng te a doek tih boiva pataeng thintoek neh cet.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.