Job 36
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Vierde rede: mag de mens God ter verantwoording roepen? Elihoe vervolgde, en sprak:
1OLELO hou aku la o Elihu, i aku la,
2Heb nog een weinig geduld, en ik zal u onderrichten, Want er valt nog genoeg ten gunste van de Godheid te zeggen;
2E ahonui iki mai ia'u, a e hoike aku au ia oe, No ka mea, he wahi olelo ka'u i koe no ke Akua.
3Ik wil mijn kennis tot het uiterste voeren, Om mijn Schepper te rechtvaardigen.
3E lawe mai no au i kuu ike mai kahi loihi mai, A e hoapono aku au i kuu mea nana i hana.
4Neen, mijn woorden liegen niet: Ge hebt met iemand te doen, die het eerlijk meent.
4No ka mea, aole e wahahee ka'u olelo; O ka mea hemolele i ka ike, oia me oe.
5Ja, God is groot: Hij veracht den rechtschapene niet;
5Aia hoi, he mana ke Akua, aole ia e hoowahawaha: He mana kona, he ikaika ka naauao.
6Machtig: Hij laat den boze niet leven! Hij verschaft aan de verdrukten hun recht,
6Aole ia e hoopomaikai i ka aia: Aka, e haawi no ia i ka pono no na ilihune.
7Van de rechtvaardigen wendt Hij zijn ogen niet af; Hij zet ze bij koningen op de troon, Hoog plaatst Hij hun zetel voor eeuwig!
7Aole ia e lawe ae i kona mau maka mai ka poe pono aku; Aia no ia me na'lii maluna o ka nohoalii; A e hoonoho paa no oia ia lakou, i kiekie ai lakou.
8Maar worden zij in boeien geklonken, In koorden van ellende gevangen,
8A ina e hoopaaia lakou i na kaulahao, A e hoopaaia lakou i ke kaula o ka popilikia;
9Dan brengt Hij hun daardoor hun gedrag onder het oog, En hun zonden uit hoogmoed ontstaan;
9Alaila hoike no ia ia lakou i ka lakou hana, A me ko lakou hewa, no ka mea, ua hana kiekie lakou.
10Zo opent Hij hun oor ter belering, En vermaant ze, zich van hun ongerechtigheid te bekeren.
10Wehe ae no ia i ko lakou pepeiao no ke ao ana, A olelo aku e huli mai lakou mai ka hewa mai.
11Wanneer ze dan luisteren, en Hem weer dienen, Dan slijten ze hun dagen in geluk, Hun jaren in weelde;
11Ina hoolohe lakou, a malama ia ia, E noho lakou i ko lakou mau la me ka pomaikai, A i ko lakou mau makahiki me ka oluolu.
12Maar wanneer ze niet willen horen, Dan gaan ze heen naar het graf, En komen om door onverstand.
12Aka, i hoolohe ole lakou, e make lakou i ka pahikaua, A e make lakou iloko o ka naaupo.
13En de verstokten, die er toornig om worden, En niet smeken, als Hij ze bindt:
13A o ka poe aia ma ka naau, hoiliili lakou i ka inaina: Aole lakou e kahea aku, i ka wa e hoopaa aku ai oia ia lakou.
14Zij sterven al in hun jeugd, Hun leven vliedt heen in de jonge jaren.
14E make no lakou i ka wa ui, A ua pau ko lakou ola ana iwaena o ka poe haumia.
15Hij redt dus den ellendige door zijn ellende, En opent zijn oor door zijn nood!
15Hoopakele no ia i ka mea hune i kona popilikia, A wehe ae ia i ko lakou pepeiao i ka wa kaumaha.
16Zo trekt Hij ook u uit de muil van ellende Inplaats daarvan zal het onbekrompen overvloed zijn, En het genot van een dis, met vette spijzen beladen.
16A lawe auanei hoi oia ia oe mai kahi pilikia a kahi akea, Ma kahi aohe ona pilikia: A o ka mea e kauia ma kou papaaina, e piha ia i ka momona.
17Maar oordeelt gij geheel als een boze zijn gericht zal u treffen,
17Aka, i lawe paha oe i ka hewa o ka mea aia, O ka hoohewa, a me ka hoopai e hahai mai.
18Pas dus op, dat de wrevel u geen straf komt brengen, Waarvan de grootste losprijs u niet zou ontslaan;
18No ka mea, no ka huhu, [E ao,] o lawe aku oia ia oe me ka hahau ana; Alaila aole e hiki i ka panai nui ke hoopakele ia oe.
19Uw smeken tot Hem in de nood niets bereiken Al doet ge het ook uit al uw kracht.
19E manao anei oia i kou waiwai? Aole! aole ke gula, aole hoi na mea waiwai a pau.
20Laat de dwaasheid u toch niet bedriegen Om u te verheffen met hen, die wijs willen zijn;
20Mai iini oe i ka po, I ka wa i okiia'i na kanaka mai ko lakou wahi.
21Wacht u ervoor, u tot de zonde te wenden, Want hierdoor juist werdt gij door ellende bezocht!
21E makaala, mai malama oe i ka hewa: No ka mea, ua koho aku oe i keia mamua o ka popilikia.
22Zie, God is groot door zijn kracht: Wie is heerser als Hij?
22Aia hoi, o ke Akua ke hookiekie ma kona mana, Owai ke ao aku e like me ia?
23Wie schrijft Hem zijn weg voor, Wie zegt: Gij handelt verkeerd?
23Owai la i kuhikuhi aku ia ia i kona aoao? Owai la ke olelo aku, Ua hana oe i ka hewa?
24Denk er aan, dat ook gij zijn daden verheft, Die de stervelingen moeten bezingen,
24E hoomanao, e hoonui aku oe i kana hana, Ka mea a na kanaka i ike ai.
25Die iedere mens moet overwegen, Ieder mensenkind van verre beschouwt.
25E ike na kanaka a pau ia; E nana ke kanaka mai kahi loihi.
26Zie, God is groot: wij begrijpen Hem niet, Het getal van zijn jaren is zelfs niet te schatten!
26Aia hoi, he nui ke Akua, aole kakou i ike, A o ka heluna o na makahiki ona, aole e huliia.
27Hij trekt uit de zee de druppels omhoog, Vervluchtigt de regen tot zijn nevel,
27No ka mea, ua hoopii aku ia i na kulu wai; Ninini iho lakou he ua, noloko o kona ohu,
28Die de wolken naar beneden doet stromen, En op alle mensen doet storten;
28Ka mea a na naulu i hookulukulu iho ai, A ninini nui maluna o ke kanaka.
29Wie begrijpt de sprei van de wolken En de gedaante van zijn tent?
29E hoomaopopo anei kekahi i ka hohola ana o na ao? A me ka halulu ana o kona halelewa?
30Zie, Hij spreidt zijn nevel uit over de zee, En houdt haar kolken bedekt.
30Aia hoi, hohola aku no ia i kona malamalama maluna ona, A uhi no ia i ka hohonu o ke kai.
31Want daarmee spijst Hij de volken En geeft Hij voedsel in overvloed.
31No ka mea, ma o lakou la ke hooponopono nei ia i na kanaka; Ke haawi nei ia i ka ai a nui loa.
32In zijn handen verbergt Hij de bliksem, En zendt hem af op zijn doel;
32Me na poho lima ke uhi no ia i ka uila, A kauoha aku ia ia i kona wahi e kau ai:
33Zijn strijdkreet kondigt Hem aan, Zijn woede ontketent de storm!
33I kuhikuhi aku ia ia ia i kona mau makamaka; Aia ka ahu ana o ka huhu maluna o ka mea hewa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.