Job 21
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Job antwoordde, en sprak:
1A OLELO mai la o loba, i mai la,
2Luistert aandachtig naar wat ik ga zeggen; En dat uw troost zich daartoe bepale!
2E hoolohe pono oukou i ka'u olelo, A o keia ko oukou hooluolu ana.
3Laat mij uitspreken op mijn beurt, Wanneer ik klaar ben, kunt ge spotten!
3E ae mai oukou ia'u e olelo aku ai au, A mahope o kuu olelo, e hoomaewaewa oukou.
4Heb ik me soms over mensen beklaagd, Of heb ik geen grond, om mismoedig te zijn?
4Owau hoi, i ke kanaka anei kuu ulono ana? A ina pela, no ke aha la ka huhu ole o kuu uhane?
5Ziet mij aan, en staat verstomd, En legt uw hand op de mond!
5E nana oukou ia'u a e pihoihoi, A e kau oukou i ka lima maluna o ka waha.
6Wanneer ik er aan denk, sta ik verbijsterd, En huivert mijn vlees:
6A ina e hoomanao wau, ua weliweli au, A loohia kuu io e ka haalulu.
7“Waarom blijven de bozen in leven Worden zij oud en groeien in kracht?”
7No ke aha la e ola ana ka poe hewa, E elemakule ana, e nui ana hoi i ka waiwai?
8Hun kroost gedijt voor hun aanschijn, Hun geslacht houdt stand voor hun ogen;
8O ko lakou hua, ua hookupaaia me lakou imua o ko lakou alo, A o ka lakou poe keiki imua o ko lakou maka.
9Hun huizen zijn veilig en zonder vrees, Gods roede valt er niet op neer.
9Ua maluhia ko lakou mau hale, aohe makau, Aole hoi ka laau hahau o ke Akua maluna o lakou.
10Hun stier bespringt en bevrucht, Hun koeien kalven en hebben geen misdracht;
10Hapai no ka lakou bipi, aole hoi i hemahema; Hua mai no ka lakou bipiohi, aole i hanau hapa.
11Als een kudde laten ze hun jongens naar buiten, En hun kinderen springen rond.
11Kuu aku lakou i ka lakou poe kamalii me he kumu hipa la, A lelele no ka lakou poe keiki.
12Ze zingen bij pauken en citer, Vermaken zich bij de tonen der fluit;
12Hoomaka lakou me ka pahu kani a me ka lira, A olioli lakou i ke kani ana o ka hokiokio.
13Ze slijten hun dagen in weelde, En dalen in vrede ten grave.
13Noho lakou i ko lakou mau la me ka pomaikai, A iho koke lakou i ka po.
14Toch zeggen ze tot God: Blijf verre van ons, We willen uw wegen niet kennen!
14A olelo iho lakou i ke Akua, E hele oe mai o makou aku; A o ka ike i kou mau aoao, aohe makou makemake.
15Wat is de Almachtige, dat we Hem zouden dienen; Wat baat het ons, te smeken tot Hem?
15Owai ka Mea mana, i malama ai kakou ia ia? Heaha ka mea e loaa ai, ke nonoi kakou ia ia?
16Ligt hun geluk niet in hun eigen hand, Bemoeit Hij Zich wel met de plannen der bozen?
16Aia hoi, aole ma ko lakou lima ko lakou pomaikai: O ke kuka ana o ka poe hewa, ua mamao aku ia ia'u.
17Hoe dikwijls gaat de lamp der bozen wel uit, En stort er rampspoed op hen neer? Hoe dikwijls vernielt Hij de slechten in zijn toorn, Grijpen de weeën hen aan in zijn gramschap;
17He pinepine i pio ai ke kukui o ka poe hewa, A e hiki koke mai hoi ko lakou make maluna o lakou, A ua hooili mai ia i na eha ma kona inaina.
18Worden zij als stro voor de wind, Als kaf, opgejaagd door de storm?
18Ua like lakou me ka mauu maloo imua o ka makani, E like hoi me ka opala a ka puahiohio i lawe aku.
19Gij zegt: God wreekt zijn misdaad op zijn kinderen, En zal hem zo zijn wraak laten voelen!
19Ua hoomau ke Akua i kona hewa no kana poe keiki: Ua uku mai ia ia ia, a e ike auanei oia.
20Maar zijn eigen ogen moesten zijn rampspoed aanschouwen, Zelf moest hij de toorn van den Almachtige drinken!
20E ike no kona maka i kona popilikia. E inu no ia i ka huhu o ka Mea mana.
21Want wat bekommert hij zich om zijn gezin na zijn dood, Wanneer het getal zijner maanden ten einde is?
21No ka mea, heaha la kana hana iloko o kona hale mahope ona, I ka manawa e okiia'i mawaena ka huina o kona mau malama?
22Zou men soms God de les willen lezen, Hij, die de hemelingen richt?
22K ao mai anei kekahi i ke Akua i ka ike, I ka mea hooponopono i ka poe kiekie?
23En de een gaat dood, geheel voldaan, Volkomen gelukkig en rustig,
23Make no kekahi iwaena o kona pomaikai, E noho nanea ana a me ka oluolu.
24Zijn lenden vol vet, Het merg in zijn beenderen nog fris.
24Ua piha kona mau aoao i ka momona, Ua mau kona mau iwi i ka lolo.
25De ander sterft met een verbitterd gemoed, Zonder ooit het geluk te hebben gesmaakt!
25A make no kekahi me ka naau ehaeha, Aole ia i hoao i ka lealea.
26Tezamen liggen ze neer in het stof, Door de wormen bedekt!
26E moe pu laua i ka lepo, A e paapu na ilo maluna o laua.
27Zeker, ik ken uw gedachten, En de bedenkingen, die gij tegen mij aanvoert;
27Aia hoi, ua ike no wau i ko oukou mau noonoo ana, A me ko oukou mau manao a oukou i hoino ai ia'u.
28Gij zegt: “Waar is het huis van den tyran, Waar de tent, waar de bozen in wonen?”
28No ka mea, ke olelo nei oukou, Auhea ka hale o ke alii? Auhea hoi ka uhi o na halelewa o ka poe hewa?
29Hebt gij de reizigers dan nooit ondervraagd, Of aanvaardt gij hun getuigenis niet:
29Aole anei oukou i ninau i ka poe e maalo ae ana ma ke ala? A ike ole anei oukou i ko lakou mau hoailona?
30“De boze blijft gespaard op de dag van verderf, En ontsnapt op de dag van de gramschap!”
30No ka mea, ua waihoia ka poe hewa no ka la popilikia, A e laweia mai lakou no ka la e inaina ai.
31Wie houdt hem zijn wandel voor ogen, Wie zet hem betaald wat hij deed?
31Owai ka mea e hoike aku i kona aoao imua ona? A owai ka mea e uku aku ia ia i kana mea i hana'i?
32Hij wordt ten grave gedragen, En een tombe houdt er de wacht.
32A e laweia aku oia i ka luakupapau, A e kiaiia oia ma ka hale kupapau.
33Zacht ligt hij neer Op de kluiten in het dal; Heel de wereld trekt achter hem aan, Talloos velen lopen uit voor zijn stoet.
33E kau oluolu maluna ona na papaa lepo o ke awawa, A mahope ona e hahai aku na kanaka a pau, E like me ka poe mamua ona he lehulehu no.
34Wat is uw vertroosting dus schraal, Uw antwoord anders dan leugens!
34A pehea la ko oukou hooluolu make hewa ana mai ia'u, A ua hewa ka oukou olelo ana mai?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.