Job 21
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
King James Version with Apocrypha
1Job antwoordde, en sprak:
1But Job answered and said,
2Luistert aandachtig naar wat ik ga zeggen; En dat uw troost zich daartoe bepale!
2Hear diligently my speech, and let this be your consolations.
3Laat mij uitspreken op mijn beurt, Wanneer ik klaar ben, kunt ge spotten!
3Suffer me that I may speak; and after that I have spoken, mock on.
4Heb ik me soms over mensen beklaagd, Of heb ik geen grond, om mismoedig te zijn?
4As for me, is my complaint to man? and if it were so , why should not my spirit be troubled?
5Ziet mij aan, en staat verstomd, En legt uw hand op de mond!
5Mark me, and be astonished, and lay your hand upon your mouth.
6Wanneer ik er aan denk, sta ik verbijsterd, En huivert mijn vlees:
6Even when I remember I am afraid, and trembling taketh hold on my flesh.
7“Waarom blijven de bozen in leven Worden zij oud en groeien in kracht?”
7Wherefore do the wicked live, become old, yea, are mighty in power?
8Hun kroost gedijt voor hun aanschijn, Hun geslacht houdt stand voor hun ogen;
8Their seed is established in their sight with them, and their offspring before their eyes.
9Hun huizen zijn veilig en zonder vrees, Gods roede valt er niet op neer.
9Their houses are safe from fear, neither is the rod of God upon them.
10Hun stier bespringt en bevrucht, Hun koeien kalven en hebben geen misdracht;
10Their bull gendereth, and faileth not; their cow calveth, and casteth not her calf.
11Als een kudde laten ze hun jongens naar buiten, En hun kinderen springen rond.
11They send forth their little ones like a flock, and their children dance.
12Ze zingen bij pauken en citer, Vermaken zich bij de tonen der fluit;
12They take the timbrel and harp, and rejoice at the sound of the organ.
13Ze slijten hun dagen in weelde, En dalen in vrede ten grave.
13They spend their days in wealth, and in a moment go down to the grave.
14Toch zeggen ze tot God: Blijf verre van ons, We willen uw wegen niet kennen!
14Therefore they say unto God, Depart from us; for we desire not the knowledge of thy ways.
15Wat is de Almachtige, dat we Hem zouden dienen; Wat baat het ons, te smeken tot Hem?
15What is the Almighty, that we should serve him? and what profit should we have, if we pray unto him?
16Ligt hun geluk niet in hun eigen hand, Bemoeit Hij Zich wel met de plannen der bozen?
16Lo, their good is not in their hand: the counsel of the wicked is far from me.
17Hoe dikwijls gaat de lamp der bozen wel uit, En stort er rampspoed op hen neer? Hoe dikwijls vernielt Hij de slechten in zijn toorn, Grijpen de weeën hen aan in zijn gramschap;
17How oft is the candle of the wicked put out! and how oft cometh their destruction upon them! God distributeth sorrows in his anger.
18Worden zij als stro voor de wind, Als kaf, opgejaagd door de storm?
18They are as stubble before the wind, and as chaff that the storm carrieth away.
19Gij zegt: God wreekt zijn misdaad op zijn kinderen, En zal hem zo zijn wraak laten voelen!
19God layeth up his iniquity for his children: he rewardeth him, and he shall know it .
20Maar zijn eigen ogen moesten zijn rampspoed aanschouwen, Zelf moest hij de toorn van den Almachtige drinken!
20His eyes shall see his destruction, and he shall drink of the wrath of the Almighty.
21Want wat bekommert hij zich om zijn gezin na zijn dood, Wanneer het getal zijner maanden ten einde is?
21For what pleasure hath he in his house after him, when the number of his months is cut off in the midst?
22Zou men soms God de les willen lezen, Hij, die de hemelingen richt?
22Shall any teach God knowledge? seeing he judgeth those that are high.
23En de een gaat dood, geheel voldaan, Volkomen gelukkig en rustig,
23One dieth in his full strength, being wholly at ease and quiet.
24Zijn lenden vol vet, Het merg in zijn beenderen nog fris.
24His breasts are full of milk, and his bones are moistened with marrow.
25De ander sterft met een verbitterd gemoed, Zonder ooit het geluk te hebben gesmaakt!
25And another dieth in the bitterness of his soul, and never eateth with pleasure.
26Tezamen liggen ze neer in het stof, Door de wormen bedekt!
26They shall lie down alike in the dust, and the worms shall cover them.
27Zeker, ik ken uw gedachten, En de bedenkingen, die gij tegen mij aanvoert;
27Behold, I know your thoughts, and the devices which ye wrongfully imagine against me.
28Gij zegt: “Waar is het huis van den tyran, Waar de tent, waar de bozen in wonen?”
28For ye say, Where is the house of the prince? and where are the dwelling places of the wicked?
29Hebt gij de reizigers dan nooit ondervraagd, Of aanvaardt gij hun getuigenis niet:
29Have ye not asked them that go by the way? and do ye not know their tokens,
30“De boze blijft gespaard op de dag van verderf, En ontsnapt op de dag van de gramschap!”
30That the wicked is reserved to the day of destruction? they shall be brought forth to the day of wrath.
31Wie houdt hem zijn wandel voor ogen, Wie zet hem betaald wat hij deed?
31Who shall declare his way to his face? and who shall repay him what he hath done?
32Hij wordt ten grave gedragen, En een tombe houdt er de wacht.
32Yet shall he be brought to the grave, and shall remain in the tomb.
33Zacht ligt hij neer Op de kluiten in het dal; Heel de wereld trekt achter hem aan, Talloos velen lopen uit voor zijn stoet.
33The clods of the valley shall be sweet unto him, and every man shall draw after him, as there are innumerable before him.
34Wat is uw vertroosting dus schraal, Uw antwoord anders dan leugens!
34How then comfort ye me in vain, seeing in your answers there remaineth falsehood?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.