Job 21
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bible Mutal (Kosraean)
1Job antwoordde, en sprak:
1Na Job el fahk,
2Luistert aandachtig naar wat ik ga zeggen; En dat uw troost zich daartoe bepale!
2“Porongo ma nga fahk uh; Pwayena ma nga siyuk komtal in akwoyeyu kac.
3Laat mij uitspreken op mijn beurt, Wanneer ik klaar ben, kunt ge spotten!
3Fuhlema kitin pacl luk in kaskas, ac nga fin tari, Na komtal ku in isrunyu, komtal fin lungse.
4Heb ik me soms over mensen beklaagd, Of heb ik geen grond, om mismoedig te zijn?
4“Alein luk uh tia ma in lain mwet; Oasr sripen semuteng luk uh.
5Ziet mij aan, en staat verstomd, En legt uw hand op de mond!
5Ngetma liyeyu. Ya lumuk tia fal In oru komtal in lut ac kofla kaskas ke komtal suiyuwi uh?
6Wanneer ik er aan denk, sta ik verbijsterd, En huivert mijn vlees:
6Ke nga nunku ma sikyak nu sik uh, Nga arulana oela, ac rarak ke sangeng.
7“Waarom blijven de bozen in leven Worden zij oud en groeien in kracht?”
7“Efu ku God El lela mwet koluk uh in moul, Nwe ke na elos matuoh, ac wona nu selos?
8Hun kroost gedijt voor hun aanschijn, Hun geslacht houdt stand voor hun ogen;
8Oasr tulik natulos ac nutin natulos, Ac elos moulna muta nwe ke na elos liye ke tulik inge matula uh.
9Hun huizen zijn veilig en zonder vrees, Gods roede valt er niet op neer.
9God El tiana sang ongoiya nu ke lohm selos uh; Ac elos tia wi pula mwe aksangeng uh.
10Hun stier bespringt en bevrucht, Hun koeien kalven en hebben geen misdracht;
10Aok, cow mukul natulos orek fahko, wo ouiya pacl nukewa, Ac cow mutan uh oswela ma natulos wanginna ma misa.
11Als een kudde laten ze hun jongens naar buiten, En hun kinderen springen rond.
11Tulik natulos uh kasrusrsrusr na srital oana sheep fusr uh,
12Ze zingen bij pauken en citer, Vermaken zich bij de tonen der fluit;
12Ac onsrosro nu ke pusren mwe on harp ac flute.
13Ze slijten hun dagen in weelde, En dalen in vrede ten grave.
13Elos moul ke moul na misla Ac pacl in misa lalos uh, elos ac misa na in misla ac tiana keok.
14Toch zeggen ze tot God: Blijf verre van ons, We willen uw wegen niet kennen!
14“Mwet koluk uh fahk nu sin God, ‘Fahsr liki kut! Mansis kut in tia etu ma kom lungse.
15Wat is de Almachtige, dat we Hem zouden dienen; Wat baat het ons, te smeken tot Hem?
15Su Ku liki Ku inge tuh kut in orekma nu sel? Mea, ac oasr ma wo nu sesr kut fin pre nu sel?’
16Ligt hun geluk niet in hun eigen hand, Bemoeit Hij Zich wel met de plannen der bozen?
16Elos fahk mu wo ouiya lalos uh ma na ke ku lalos sifacna, Tusruktu nga tia ku in insese nu ke luman nunak lalos inge.
17Hoe dikwijls gaat de lamp der bozen wel uit, En stort er rampspoed op hen neer? Hoe dikwijls vernielt Hij de slechten in zijn toorn, Grijpen de weeën hen aan in zijn gramschap;
17“Ku nu oasr pacl ma kuniyukla kalem lun mwet koluk uh? Ku nu oasr sie selos pula mwe ongoiya? Nu oasr pacl God El kai mwet koluk uh ke kasrkusrak
18Worden zij als stro voor de wind, Als kaf, opgejaagd door de storm?
18Ac okulosla oana mah uh ke eng upa, Ku oana kutkut ma sohkla ke pacl in paka uh?
19Gij zegt: God wreekt zijn misdaad op zijn kinderen, En zal hem zo zijn wraak laten voelen!
19“Komtal fahk mu God El akkeokye sie tulik ke sripen ma koluk lun papa tumal uh. Mo! Lela God Elan akkeokye na mwet se ma orekma koluk an; Lela in kalem selos lah God El oru ouinge ke sripen koluk ma elos sifacna oru.
20Maar zijn eigen ogen moesten zijn rampspoed aanschouwen, Zelf moest hij de toorn van den Almachtige drinken!
20Lela mwet koluk uh in sifacna us mwatan ma koluk lalos an; Lela elos in pula kasrkusrak lun God Kulana.
21Want wat bekommert hij zich om zijn gezin na zijn dood, Wanneer het getal zijner maanden ten einde is?
21Moul lun sie mwet fin safla, Mea pwaye lah ac oasr nunak lal ke tulik natul, lah elos engan ku tia?
22Zou men soms God de les willen lezen, Hij, die de hemelingen richt?
22Mea, mwet uh ku in luti God, Su nununku mwet nukewa, finne elos su muta yen fulat?
23En de een gaat dood, geheel voldaan, Volkomen gelukkig en rustig,
23“Sie kain mwet ac misa ke pacl na ma yohk wo ouiya nu sel, Ac el mutana okak ac misla.
24Zijn lenden vol vet, Het merg in zijn beenderen nog fris.
24Manol factfat na wo, ac koanon sri kacl uh srakna ku.
25De ander sterft met een verbitterd gemoed, Zonder ooit het geluk te hebben gesmaakt!
25A sie kain mwet uh wangin na pwaye engan lal; El inse toasr na ke el moul nwe ke na el misa.
26Tezamen liggen ze neer in het stof, Door de wormen bedekt!
26Tusruktu elos kewa ac oana sie: elos ac misa, pukpuki, Ac manolos afla ke wet.
27Zeker, ik ken uw gedachten, En de bedenkingen, die gij tegen mij aanvoert;
27“Nga etu nunak koluk lomtal ingan.
28Gij zegt: “Waar is het huis van den tyran, Waar de tent, waar de bozen in wonen?”
28Komtal fahk, ‘Pia lohm sin leum sac inge; Mwet se ma mutana oru ma koluk?’
29Hebt gij de reizigers dan nooit ondervraagd, Of aanvaardt gij hun getuigenis niet:
29“Ku komtal soenna wi sramsram nu sin mwet ma muta forfor nu saya uh? Komtal tiana etu kain mwe sramsram ma elos ac som nwe foloko srumun uh?
30“De boze blijft gespaard op de dag van verderf, En ontsnapt op de dag van de gramschap!”
30Ke len ma God El ac kasrkusrak ac akkeokye mwet uh, Mwet koluk uc wacna tia pula ma upa.
31Wie houdt hem zijn wandel voor ogen, Wie zet hem betaald wat hij deed?
31Wanginna mwet muta tukakin mwet koluk uh, Ku folokin nu sel ke ma koluk nukewa ma el orala.
32Hij wordt ten grave gedragen, En een tombe houdt er de wacht.
32Ke el ac utukla nu ke kulyuk uh, Nu ke luf kial su arulana taranyuk wo,
33Zacht ligt hij neer Op de kluiten in het dal; Heel de wereld trekt achter hem aan, Talloos velen lopen uit voor zijn stoet.
33Mwet puspis ac fah wi fahsr nu ke pukmas uh, Ac finne fohkon acn uh, ac fah arulana mulala nu facl.
34Wat is uw vertroosting dus schraal, Uw antwoord anders dan leugens!
34“A komtal! Komtal srike in akwoyeyu ke kas lusrongten! Top lomtal an kikiap nufon!”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.