Job 28
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bible Mutal (Kosraean)
1Zeker, er is een plaats, waaruit het zilver komt, Een oord, waar het goud wordt gewassen,
1“Oasr luf ma silver uh pukpukyak we; Oasr pac acn ma gold uh aknasnasyeyuk we.
2Het ijzer uit de bodem gehaald, De steen tot koper gesmolten;
2Mwet uh pukanak osra liki ye fohk uh Ac munanla copper uh in kofelik ac sororla liki eot uh.
3Waar men in de uiterste duisternis doordringt, En de diepste plekken doorvorst. In de rotsen, duister en somber.
3Mwet uh suk pac acn ma lohsr oemeet in konauk ma oan we. Elos suk in acn loal lun faclu Ac pukanak yen lohsr uh in konauk eot uh.
4Worden schachten gehakt door een volk, dat er niet hoort, Dat door de wandelaars wordt vergeten, Daar ver van de mensen hangt en zweeft;
4Loes liki acn ma mwet uh muta we — Acn ma falken mwet uh soenna fahsr we — Mwet uh pikin laf ye eol uh, Yen ma elos ac mukena orekma we. Elos ac atla na ke sucl uh ke elos ac orekma in luf uh.
5En de aarde, waaruit het brood ontspruit, Wordt in haar ingewanden omgewoeld als door vuur.
5Mwe mongo kapak infohk uh yak, A ye pacna infohk se inge Ma nukewa itungyuki ac musalsalu.
6Haar rotsen zijn de plaats van saffier, Haar stof bevat goud;
6Eot infohk uh oasr wek sapphire kac, Ac kutkut in faclu oasr gold kac.
7De arend kent er de weg niet heen, Het valkenoog bespeurt hem niet;
7Won hawk uh tia ku in liye inkanek nu ke lufin puk ma saok uh, Won vulture tia pac wi sohksok fin acn inge.
8De roofdieren betreden hem niet, De luipaard gaat er niet heen.
8Wangin lion ku kutena kosro sulallal Wi forfor ke inkanek muku inge.
9De mens slaat zijn hand aan de harde steen, Woelt de bergen om van hun grondslag af,
9“Mwet uh pikin eot ma arulana keke, Ac ikruiya eol uh ke elos pukanla pe eol uh.
10Breekt gangen in de rotsen uit, Niets kostbaars ontsnapt aan zijn oog;
10Ke elos ac putala lufin eot uh, Elos konauk wek na saok.
11Hij zoekt de bronnen der stromen af, En brengt wat verborgen lag aan het licht.
11Elos ac pikin nwe sun acn ma infacl uh soror we me, Ac oru tuh ma wikla oan yen lohsr uh in ku in liyeyuk.
12Maar de wijsheid, waar is zij te vinden, En waar is het oord van het inzicht?
12Tusruktu, pia acn ma lalmwetmet uh ku in koneyukyak we? Kut ac luti ya kut in etala?
13De mens kent er de weg niet heen, In het land der levenden bevindt ze zich niet.
13“Lalmwetmet uh tia ma ac ku in koneyukyak yurin mwet uh; Wangin mwet etu lupan saokiya.
14De afgrond roept: In mij is ze niet! De zee herhaalt: Ze is niet bij mij!
14Yen loal in meoa uh, ku inkof uh Fahk mu lalmwetmet uh tia koneyukyak we.
15Zij wordt niet gekocht voor het fijnste goud, Geen zilver gewogen, om haar te betalen;
15Silver ac gold tia ku in sang moli.
16Zij wordt niet geschat tegen goud van Ofir, Tegen kostbare onyx, noch saffier;
16Gold ma wo oemeet, ku wek ma arulana saok, Tia ku in saok oana lalmwetmet uh.
17Geen goud, geen glaswerk kan haar evenaren, Geen gouden vaas is haar prijs.
17Lalmwetmet uh saok liki gold, Ac saok liki sufa orekla ke gold, ku glass ma wo emeet uh.
18Paarlen en kristal zijn naast haar niet in tel, Het vinden der wijsheid gaat dat van koralen te boven;
18Saok lun lalmwetmet uh yohk liki Ma saok inkof uh, ku wek crystal ac ruby.
19Topaas van Koesj kan het niet bij haar halen, Het zuiverst goud weegt niet tegen haar op.
19Wek topaz ac gold ma wo oemeet uh Tia ku in lumweyuk nu ke saok lun lalmwetmet uh.
20De wijsheid, waar komt zij vandaan; Het inzicht, waar is zijn plaats?
20“Fin angan, na pia mutaweyen lalmwetmet? Kut ac luti ya kut in etala?
21Zij ligt verborgen voor het oog van al wat leeft, Verscholen voor de vogels in de lucht;
21Wangin ma oasr moul la ku in liye, Finne won ke pacl el sohksok uh el tia pac liye.
22De onderwereld en dood roepen uit: Onze oren hebben enkel van haar bij geruchte gehoord.
22Finne misa, ku mwe kunausla, Eltal fahk mu eltal lohng mukena ke srumunyuk.
23Het is God, die de weg naar haar kent, Hij alleen weet, waar zij toeft.
23“God mukena pa etu inkanek nu we, Ac etu lah lalmwetmet uh ac koneyukyak oya,
24Want Hij blikte tot aan de grenzen der aarde, Zag al wat onder de hemel bestond:
24Mweyen El liye acn nukewa faclu, Ac liye ma nukewa ma oan ye kusrao.
25Toen Hij het gewicht van de wind bepaalde, De maat voor het water bestemde;
25Ke God El sang ku nu sin eng uh, Ac wotela lah ac pia lupan meoa uh;
26Toen Hij de regen zijn wet gaf, En de donder zijn weg.
26Ke pacl se God se sulela lah af uh ac kahkla oya, Ac inkanek ma pukunyeng in pulahl uh ac fahsr kac;
27Toen aanschouwde Hij haar en verkondigde haar, Kende Hij haar en doorgrondde haar;
27Pa ingan pacl se ma God El liye lalmwetmet, ac srikeya lupan woiya uh, Na El akkeyala.
28Maar Hij sprak tot den mens: Zie, de vreze des Heren is wijsheid, En het kwade te mijden is inzicht!
28“God El fahk nu sin mwet uh, ‘Kowos fin ke lalmwetmet, kowos enenu in sunakin Leum. Ac kowos fin lungse etauk, kowos enenu in forla liki ma koluk.’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.