Job 20
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bible Mutal (Kosraean)
1Daarop nam Sofar van Naäma het woord en sprak:
1Na Zophar el fahk,
2Mijn inzicht dwingt mij tot antwoord, Omdat het in mij stormt,
2“Job, kom arulana aktoasryeyu. Inge nga semutengla, ac kena tari topuk kom.
3Nu ik een grievend verwijt moet horen, En domme bluf mij antwoord geeft.
3Ma kom fahk ah kas in na pirakak, Tusruktu nga etu lah nga ac topuk fuka.
4Weet ge dan niet, dat van de vroegste tijd af, Sinds de mens op de aarde werd geplaatst,
4“Kom etu na lah oemeet me, Ke mutawauk in fili mwet uh fin faclu ah,
5Het gejuich van den boze slechts korte tijd duurt, De vreugde van den goddeloze een ogenblik?
5Wangin sie mwet koluk ku in engan paht.
6Al verheft zijn gestalte zich hemelhoog, En reikt zijn hoofd tot de wolken:
6Sahp el ac ku in kapak in mwet na fulat se, Nwe ke na insifal sun pukunyeng uh,
7Als zijn eigen drek verdwijnt hij voor immer, Die hem zagen, roepen: Waar is hij?
7Tusruktu el ac ukyukla oana kutkut uh. Mwet ma etal meet ah, Ac suk lah el som nu ya.
8Spoorloos vervluchtigt hij als een droom, Wordt weggevaagd als een nachtgezicht;
8El ac wanginla oana sie mweme, oana sie aruruma ke fong, Ac tiana sifil liyeyuk.
9Het oog, dat hem zag, bespeurt hem niet langer, De plaats, waar hij woonde, aanschouwt hem niet meer.
9El ac wanginla liki acn ma el tuh muta we meet ah;
10Zijn zonen bedelen bij armen, Zijn kinderen geven zijn rijkdom af;
10Ac tulik natul ac fah akfalyela ma lun mwet sukasrup ma el tuh pisrala ah.
11En al is zijn gebeente vol jeugdige kracht, Het legt zich neer bij hem in het graf.
11Meet, manol fusr ac el arulana fokoko, Tusruktu ac tia pat, ac fah ekla nu ke kutkut.
12Hoe zoet het slechte in zijn mond mag smaken, Hoe hij het onder zijn tong ook verbergt,
12“Ma koluk uh finne oana sie ma emwem nu ke oalul, Ac el finne okanla oan ye lohul,
13Hoe hij het smekt en niet doorslikt, En het tegen zijn gehemelte houdt:
13Ac tia lungse sisla, a kena in oanna inwalul elan engankin ema uh.
14Toch verschaalt zijn spijs in zijn ingewanden, Wordt in zijn binnenste adderengif;
14Tusruktu mongo inge ac ekla mwen ke sun insial — Mwen oana pwasin uh.
15Hij slokt schatten in, maar braakt ze uit, God drijft ze weer uit zijn buik.
15Mwet koluk uh wihtacla mwe kasrup ma el pisrala uh; Ac God El ac eisla sel, finne oan insial.
16Adderengif moet hij drinken, Een slangentong zal hem doden;
16Ma su mwet koluk se ukumya uu oana pwasin; Ac fah unilya oana ngalngul lun soko wet pwasin uh.
17Hij zal geen beken van olie genieten, Geen stromen van honing en boter.
17El ac fah tia moul in liye infacl ma oil in olive soror we uh, Ku infacl srisrik ma oasr milk ac honey soror kac.
18Zijn winst geeft hij terug, en slokt ze niet door, Verheugt zich niet in de vrucht van zijn handel;
18El ac enenu in fuhleak nufon ma el kemkatu kac meet ah; Ac fah wangin pacl elan insewowokin mwe kasrup lal,
19Want hij heeft de armen verdrukt en verlaten, Hun huis geroofd, niet gebouwd.
19Mweyen el tuh akkeokye ac pilesru mwet sukasrup, Ac eisla lohm ma siena mwet musaela.
20Omdat hij voor zijn buik geen verzadiging vond, Niets aan zijn eetlust ontsnapte,
20Rapku lal uh oru el tia ku in muti.
21En niets aan zijn vraatzucht ontging: Daarom houdt zijn voorspoed geen stand!
21Ke pacl el mongo uh, wanginna luwa, Ac inge, pacl in mut lal uh safla.
22Op het toppunt van zijn geluk wordt het hem bang, Wordt hij door al de slagen van rampspoed getroffen;
22Ke pacl se el sun na pwaye kasrpal, Na toasriyen mwe keok ma el oru inge nufon ac fah putatyang nu facl ac toanilya.
23Terwijl hij zijn buik vult, laat God zijn ziedende toorn op hem los, Laat schichten regenen op zijn ingewanden.
23Lela elan kang ma nukewa ma el ke kang uh! God El ac fah kael ke kasrkusrak ac folo lal.
24Als hij vlucht voor de ijzeren wapenrusting, Doorboort hem de koperen boog,
24El fin srike elan kaingkunla cutlass osra uh, Na soko osra in pisr, su muta uh orekla ke bronze, ac fah faksilya.
25Puilt de schicht uit zijn rug, De bliksemende pijl uit zijn gal. Dan overvalt hem de doodschrik,
25Soko osra in pisr ac fah sasla ke manol; Ac srah kacl uh ac fah tultul ke acn saromrom ke mutun osra uh, Ac el ac arulana tuninfongla.
26De diepste duisternis houdt hem omvangen; Een vuur verslindt hem, dat niet is ontstoken, Vreet weg wat nog leeft in zijn tent.
26Ma lal nukewa ma el elosak, ac fah kunausyukla; Sie e su tia ma tayak ke poun mwet Ac fah esukulak wi mwet nukewa in lohm sel.
27De hemelen openbaren zijn schuld, En de aarde staat tegen hem op;
27Kusrao ac akkalemyela koluk lun mwet se inge, Ac faclu fah orek loh lainul.
28Een stortvloed spoelt zijn woning weg, Een vloedgolf op de dag van zijn toorn!
28Sie sronot ac fah pokla mwe kasrup lal nukewa Ke len se ma God El nununku mwet koluk in kasrkusrak lal.
29Dit is het lot van den boze, door God hem bedeeld, Het erfdeel, dat de Godheid hem toewijst!
29“Pa inge safla lun mwet koluk uh, Safla se ma God El nuna akoela nu selos.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.