Job 20
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Daarop nam Sofar van Naäma het woord en sprak:
1Então Zofar, o naamatita, respondeu:
2Mijn inzicht dwingt mij tot antwoord, Omdat het in mij stormt,
2“Portanto, os meus pensamentos me respondem, por causa da pressa que há em mim.
3Nu ik een grievend verwijt moet horen, En domme bluf mij antwoord geeft.
3Ouvi a repreensão que me envergonha. O espírito do meu entendimento me responde.
4Weet ge dan niet, dat van de vroegste tijd af, Sinds de mens op de aarde werd geplaatst,
4Você não sabe disso desde os tempos antigos, desde que o homem foi colocado na terra,
5Het gejuich van den boze slechts korte tijd duurt, De vreugde van den goddeloze een ogenblik?
5que o triunfo dos ímpios é breve, e a alegria do profano dura apenas um momento?
6Al verheft zijn gestalte zich hemelhoog, En reikt zijn hoofd tot de wolken:
6Embora a sua grandeza suba até os céus, e a sua cabeça alcance as nuvens,
7Als zijn eigen drek verdwijnt hij voor immer, Die hem zagen, roepen: Waar is hij?
7ainda assim ele perecerá para sempre como o seu próprio excremento. Aqueles que o viram dirão: ‘Onde ele está?’
8Spoorloos vervluchtigt hij als een droom, Wordt weggevaagd als een nachtgezicht;
8Ele voará como um sonho, e não será encontrado. Sim, ele será afugentado como uma visão da noite.
9Het oog, dat hem zag, bespeurt hem niet langer, De plaats, waar hij woonde, aanschouwt hem niet meer.
9O olho que o viu não o verá mais, nem o seu lugar o verá novamente.
10Zijn zonen bedelen bij armen, Zijn kinderen geven zijn rijkdom af;
10Seus filhos buscarão o favor dos pobres. Suas mãos devolverão a sua riqueza.
11En al is zijn gebeente vol jeugdige kracht, Het legt zich neer bij hem in het graf.
11Seus ossos estão cheios do vigor da sua juventude, mas a juventude se deitará com ele no pó.
12Hoe zoet het slechte in zijn mond mag smaken, Hoe hij het onder zijn tong ook verbergt,
12“Embora a maldade seja doce na sua boca, embora ele a esconda debaixo da sua língua,
13Hoe hij het smekt en niet doorslikt, En het tegen zijn gehemelte houdt:
13embora ele a poupe, e não a deixe ir, mas a retenha ainda em sua boca,
14Toch verschaalt zijn spijs in zijn ingewanden, Wordt in zijn binnenste adderengif;
14contudo a sua comida se transforma em suas entranhas. É veneno de cobra dentro dele.
15Hij slokt schatten in, maar braakt ze uit, God drijft ze weer uit zijn buik.
15Ele engoliu riquezas, e as vomitará de novo. Deus as expulsará do seu ventre.
16Adderengif moet hij drinken, Een slangentong zal hem doden;
16Ele sugará veneno de cobra. A língua da víbora o matará.
17Hij zal geen beken van olie genieten, Geen stromen van honing en boter.
17Ele não olhará para os rios, para as correntes que fluem mel e manteiga.
18Zijn winst geeft hij terug, en slokt ze niet door, Verheugt zich niet in de vrucht van zijn handel;
18Ele devolverá aquilo pelo qual trabalhou, e não o engolirá. Ele não se alegrará de acordo com os bens que adquiriu.
19Want hij heeft de armen verdrukt en verlaten, Hun huis geroofd, niet gebouwd.
19Pois ele oprimiu e desamparou os pobres. Ele tomou violentamente uma casa, e não a edificará.
20Omdat hij voor zijn buik geen verzadiging vond, Niets aan zijn eetlust ontsnapte,
20“Porque ele não conheceu tranquilidade em seu íntimo, ele não salvará nada daquilo em que se deleita.
21En niets aan zijn vraatzucht ontging: Daarom houdt zijn voorspoed geen stand!
21Não sobrou nada que ele não devorasse, portanto a sua prosperidade não durará.
22Op het toppunt van zijn geluk wordt het hem bang, Wordt hij door al de slagen van rampspoed getroffen;
22Na plenitude da sua fartura, a angústia o alcançará. A mão de todos os que estão na miséria virá sobre ele.
23Terwijl hij zijn buik vult, laat God zijn ziedende toorn op hem los, Laat schichten regenen op zijn ingewanden.
23Quando ele estiver prestes a encher o seu ventre, Deus lançará sobre ele o furor da sua ira. Ela choverá sobre ele enquanto estiver comendo.
24Als hij vlucht voor de ijzeren wapenrusting, Doorboort hem de koperen boog,
24Ele fugirá da arma de ferro. A flecha de bronze o atravessará.
25Puilt de schicht uit zijn rug, De bliksemende pijl uit zijn gal. Dan overvalt hem de doodschrik,
25Ele a arranca, e ela sai do seu corpo. Sim, a ponta reluzente sai do seu fígado. Terrores vêm sobre ele.
26De diepste duisternis houdt hem omvangen; Een vuur verslindt hem, dat niet is ontstoken, Vreet weg wat nog leeft in zijn tent.
26Toda a escuridão está reservada para os seus tesouros. Um fogo não atiçado o devorará. Ele consumirá o que sobrar em sua tenda.
27De hemelen openbaren zijn schuld, En de aarde staat tegen hem op;
27Os céus revelarão a sua iniquidade. A terra se levantará contra ele.
28Een stortvloed spoelt zijn woning weg, Een vloedgolf op de dag van zijn toorn!
28As riquezas da sua casa desaparecerão. Elas serão arrastadas no dia da sua ira.
29Dit is het lot van den boze, door God hem bedeeld, Het erfdeel, dat de Godheid hem toewijst!
29Esta é a porção do homem ímpio da parte de Deus, a herança que lhe foi designada por Deus.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.