Job 20
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Diodati Bibbia 1885
1Daarop nam Sofar van Naäma het woord en sprak:
1E SOFAR Naamatita rispose, e disse:
2Mijn inzicht dwingt mij tot antwoord, Omdat het in mij stormt,
2Perciò i miei pensamenti m'incitano a rispondere, E perciò questa mia fretta è in me.
3Nu ik een grievend verwijt moet horen, En domme bluf mij antwoord geeft.
3Io ho udita la mia vituperosa riprensione; Ma lo spirito mio mi spinge a rispondere del mio intendimento.
4Weet ge dan niet, dat van de vroegste tijd af, Sinds de mens op de aarde werd geplaatst,
4Non sai tu questo, che è stato d'ogni tempo, Da che l'uomo fu posto sopra la terra;
5Het gejuich van den boze slechts korte tijd duurt, De vreugde van den goddeloze een ogenblik?
5Che il trionfo degli empi è di breve durata, E che la letizia dell'ipocrita è sol per un momento?
6Al verheft zijn gestalte zich hemelhoog, En reikt zijn hoofd tot de wolken:
6Avvegnachè la sua altezza salisse fino al cielo, E il suo capo giungesse infino alle nuvole;
7Als zijn eigen drek verdwijnt hij voor immer, Die hem zagen, roepen: Waar is hij?
7Pur perirà egli in perpetuo, come lo sterco suo; Quelli che l'avranno veduto, diranno: Ove è egli?
8Spoorloos vervluchtigt hij als een droom, Wordt weggevaagd als een nachtgezicht;
8Egli se ne volerà via come un sogno, e non sarà più ritrovato, E si dileguerà come una visione notturna.
9Het oog, dat hem zag, bespeurt hem niet langer, De plaats, waar hij woonde, aanschouwt hem niet meer.
9L'occhio che l'avrà veduto nol vedrà più, E il suo luogo nol mirerà più.
10Zijn zonen bedelen bij armen, Zijn kinderen geven zijn rijkdom af;
10I suoi figliuoli procacceranno il favor de' poveri, E le sue mani restituiranno quel ch'egli avrà rapito per violenza.
11En al is zijn gebeente vol jeugdige kracht, Het legt zich neer bij hem in het graf.
11Le sue ossa saranno ripiene degli eccessi della sua gioventù, I quali giaceranno con lui in su la polvere.
12Hoe zoet het slechte in zijn mond mag smaken, Hoe hij het onder zijn tong ook verbergt,
12Se il male gli è stato dolce nella bocca, Se egli l'ha nascosto sotto la sua lingua;
13Hoe hij het smekt en niet doorslikt, En het tegen zijn gehemelte houdt:
13Se l'ha riserbato, e non l'ha gittato fuori; Anzi l'ha ritenuto in mezzo del suo palato;
14Toch verschaalt zijn spijs in zijn ingewanden, Wordt in zijn binnenste adderengif;
14Il suo cibo gli si cangerà nelle sue viscere, E diverrà veleno d'aspido nelle sue interiora.
15Hij slokt schatten in, maar braakt ze uit, God drijft ze weer uit zijn buik.
15Egli avrà trangugiate le ricchezze, ma egli le vomiterà; Iddio gliele caccerà fuor del ventre.
16Adderengif moet hij drinken, Een slangentong zal hem doden;
16Egli avrà succiato il veleno dell'aspido, La lingua della vipera l'ucciderà.
17Hij zal geen beken van olie genieten, Geen stromen van honing en boter.
17Egli non vedrà i ruscelli, I fiumi, i torrenti del miele e del burro.
18Zijn winst geeft hij terug, en slokt ze niet door, Verheugt zich niet in de vrucht van zijn handel;
18Egli renderà ciò che con fatica avrà acquistato , e non l'inghiottirà; Pari alla potenza sua sarà il suo mutamento, e non ne goderà.
19Want hij heeft de armen verdrukt en verlaten, Hun huis geroofd, niet gebouwd.
19Perciocchè egli ha oppressato altrui , egli lascerà dietro a sè de' bisognosi; Perciocchè egli ha rapita la casa altrui , egli non edificherà la sua .
20Omdat hij voor zijn buik geen verzadiging vond, Niets aan zijn eetlust ontsnapte,
20Perciocchè egli non ha mai sentito riposo nel suo ventre, Non potrà salvar nulla delle sue più care cose.
21En niets aan zijn vraatzucht ontging: Daarom houdt zijn voorspoed geen stand!
21Nulla gli rimarrà da mangiare, E però egli non avrà più speranza ne' suoi beni.
22Op het toppunt van zijn geluk wordt het hem bang, Wordt hij door al de slagen van rampspoed getroffen;
22Quando egli sarà ripieno a sufficienza, allora sarà distretto; Tutte le mani de' miseri gli verranno contra.
23Terwijl hij zijn buik vult, laat God zijn ziedende toorn op hem los, Laat schichten regenen op zijn ingewanden.
23Quando egli sarà per empiersi il ventre, Iddio gli manderà addosso l'ardore della sua ira, E la farà piovere sopra lui, e sopra il suo cibo.
24Als hij vlucht voor de ijzeren wapenrusting, Doorboort hem de koperen boog,
24Quando egli fuggirà dalle armi di ferro, Un arco di rame lo trafiggerà.
25Puilt de schicht uit zijn rug, De bliksemende pijl uit zijn gal. Dan overvalt hem de doodschrik,
25Come prima la saetta sarà tratta fuori, La punta gli passerà per mezzo il fiele, Dopo esser uscita del suo turcasso; Spaventi gli saranno addosso.
26De diepste duisternis houdt hem omvangen; Een vuur verslindt hem, dat niet is ontstoken, Vreet weg wat nog leeft in zijn tent.
26Tutte le tenebre saran nascoste ne' suoi nascondimenti; Un fuoco non soffiato lo divorerà; Chi sopravviverà nel suo tabernacolo, capiterà male.
27De hemelen openbaren zijn schuld, En de aarde staat tegen hem op;
27I cieli scopriranno la sua iniquità, E la terra si leverà contro a lui.
28Een stortvloed spoelt zijn woning weg, Een vloedgolf op de dag van zijn toorn!
28La rendita della sua casa sarà trasportata ad altri ; Ogni cosa sua scorrerà via, nel giorno dell'ira di esso,
29Dit is het lot van den boze, door God hem bedeeld, Het erfdeel, dat de Godheid hem toewijst!
29Questa è la parte assegnata da Dio all'uomo empio, E l'eredità ch'egli riceve da Dio per le sue parole.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.