Job 5
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Diodati Bibbia 1885
1Roep maar: er is niemand, die u antwoord geeft; Tot wien van de heiligen wilt ge u wenden?
1Grida pure, vi sarà egli alcuno che ti risponda? Ed a cui d'infra i santi ti rivolgerai tu?
2Het is dus de wrevel, die den dwaas vermoordt, De gramschap doodt dus den zot.
2Conciossiachè il cruccio uccida il pazzo, E lo sdegno faccia morir lo stolto.
3Ik heb den dwaas wel wortel zien schieten, Maar plotseling verrotte zijn akker;
3Io ho veduto il pazzo che si radicava; Ma incontanente ho maledetto il suo abitacolo.
4Zijn kinderen werden van hulp verstoken, Reddeloos vertrapt in de poort;
4I suoi figliuoli son lungi dalla salvezza, E sono oppressati nella porta, senza che alcuno li riscuota.
5Wat zij hebben geoogst, eet een hongerige op, En de dorstige rooft en drinkt de melk van hun kudde
5L'affamato divora la ricolta di esso, E la rapisce di mezzo le spine; E i ladroni trangugiano le sue facoltà.
6Want het kwaad schiet niet op uit het stof, En de rampspoed ontspruit uit de aarde niet:
6Perciocchè la sventura non ispunta dalla polvere, E il dolore non germoglia dalla terra;
7Maar het is de mens, die zichzelf de rampspoed verwekt, Zoals de vonken naar boven spatten!
7Benchè l'uomo nasca per soffrire, Come le faville delle brace per volare in alto.
8Ik, ik wend mij tot God, En leg mijn zaak aan de Godheid voor:
8Ma quant'è a me, io ricercherei pure Iddio, Ed addirizzerei il mio ragionamento a Dio;
9Hij, die grootse en ondoorgrondelijke dingen wrocht En ontelbare wonderen;
9Il quale fa cose sì grandi, che non si posson investigare; E tante cose maravigliose, che non si possono annoverare;
10Die regen over de aarde zendt, En water over de velden giet;
10Che manda la pioggia in su la terra, E le acque in su le campagne;
11Die de nederigen op de hoogte verheft, En treurenden het hoogste geluk doet smaken.
11Che innalza i bassi, E fa che quelli ch'erano in duolo sono esaltati per salvazione;
12Die de plannen der sluwen verijdelt, Zodat hun handen de ontwerpen niet ten uitvoer brengen;
12Che disperde i pensieri degli astuti, E fa che le lor mani non possono far nulla di bene ordinato.
13Die de wijzen vangt in hun eigen list, Zodat de toeleg der slimmen mislukt,
13Egli soprapprende i savi nella loro astuzia, E fa che il consiglio de' perversi va in ruina.
14En midden op de dag zij op duisternis stuiten, En rondtasten op klaarlichte dag, zoals in de nacht;
14Di giorno scontrano tenebre, E in pien mezzodì vanno a tentone come di notte.
15Maar die de geplaagden redt uit hun hand, Den arme uit de greep van den sterke:
15Ma egli salva il bisognoso dalla spada, Dalla gola loro, e dalla mano del possente.
16Zodat er weer hoop voor den zwakke is, En het onrecht de mond sluit.
16E vi è qualche speranza per lo misero; Ma l'iniquità ha la bocca turata.
17Gelukkig, gij mens, dien God kastijdt: Versmaad dus de straf van den Almachtige niet!
17Ecco, beato è l'uomo, il quale Iddio castiga; E però non disdegnar la correzione dell'Onnipotente.
18Want Hij wondt, maar verbindt, Hij kwetst, maar zijn handen genezen.
18Perciocchè egli è quel che manda la doglia e altresì la fascia; Egli è quel che fa la piaga, e le sue mani altresì guariscono.
19Uit zes noden zal Hij u redden, En in de zevende treft u geen kwaad:
19In sei afflizioni egli ti libererà, Ed in sette il male non ti toccherà.
20In hongersnood redt Hij u van de dood, In de oorlog uit de greep van het zwaard;
20In tempo di fame egli ti riscoterà dalla morte, E in tempo di guerra dalla spada.
21Gij zijt veilig voor de gesel der tong, Zonder vrees voor het dreigend geweld.
21Al tempo del flagello della lingua tu sarai nascosto; E non temerai la desolazione, quando verrà.
22Met geweld en gebrek zult ge lachen, Voor wilde beesten niet vrezen:
22Tu riderai del guasto e della carestia; E non temerai delle fiere della terra.
23Want ge hebt een verbond met de stenen op het veld, En het wild gedierte leeft in vriendschap met u
23Perciocchè tu avrai patto eziandio con le pietre de' campi; E le fiere della campagna ti saranno rendute pacifiche.
24Dan weet ge, dat uw tent in vrede is, Ge niets vermist, als ge uw woning doorzoekt;
24E tu conoscerai per prova che il tuo padiglione non sarà se non pace, E governerai la tua casa, e nulla ti verrà fallito.
25Dan weet ge, dat uw nageslacht talrijk zal zijn, Uw spruiten als het gras op het veld.
25E riconoscerai che la tua progenie sarà molta, E che i tuoi discendenti saranno come l'erba della terra.
26Eerst in uw ouderdom daalt ge ten grave, Zoals de schoof wordt binnengehaald, als het tijd is!
26Tu entrerai in estrema vecchiezza nel sepolcro, Come la bica delle biade è accumulata al suo tempo.
27Zie, dit hebben we nagespeurd, en zó is het; Luister er naar, en neem het ter harte!
27Ecco ciò noi ti diciamo ; noi l'abbiamo investigato; egli è così; Ascoltalo, e riconoscilo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.