Ijob 5
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Diodati Bibbia 1885
1Voku do! ĉu iu respondos al vi? Kaj al kiu el la sanktuloj vi vin turnos?
1Grida pure, vi sarà egli alcuno che ti risponda? Ed a cui d'infra i santi ti rivolgerai tu?
2Malsaĝulon mortigas la kolero, Kaj sensenculon pereigas la incitiĝemeco.
2Conciossiachè il cruccio uccida il pazzo, E lo sdegno faccia morir lo stolto.
3Mi vidis malsaĝulon, kiu enradikiĝis, Kaj mi malbenis subite lian loĝejon.
3Io ho veduto il pazzo che si radicava; Ma incontanente ho maledetto il suo abitacolo.
4Malproksimaj de savo estos liaj filoj; Oni disbatos ilin ĉe la pordego, Kaj neniu ilin savos.
4I suoi figliuoli son lungi dalla salvezza, E sono oppressati nella porta, senza che alcuno li riscuota.
5Lian rikoltaĵon formanĝos malsatulo, El inter la dornoj li ĝin prenos, Kaj soifantoj englutos lian havaĵon.
5L'affamato divora la ricolta di esso, E la rapisce di mezzo le spine; E i ladroni trangugiano le sue facoltà.
6Ne el la polvo eliras malpiaĵo, Kaj ne el la tero elkreskas malbonago.
6Perciocchè la sventura non ispunta dalla polvere, E il dolore non germoglia dalla terra;
7Sed homo naskiĝas por suferoj, Kiel birdoj por flugado supren.
7Benchè l'uomo nasca per soffrire, Come le faville delle brace per volare in alto.
8Sed mi min turnus al Dio, Kaj al Li mi transdonus mian aferon;
8Ma quant'è a me, io ricercherei pure Iddio, Ed addirizzerei il mio ragionamento a Dio;
9Al Tiu, kiu faras grandaĵojn, kiujn neniu povas esplori, Mirindaĵojn, kiujn neniu povas kalkuli;
9Il quale fa cose sì grandi, che non si posson investigare; E tante cose maravigliose, che non si possono annoverare;
10Kiu donas pluvon sur la teron Kaj sendas akvon sur la kampojn,
10Che manda la pioggia in su la terra, E le acque in su le campagne;
11Por starigi malaltulojn alte, Ke la afliktitoj leviĝu savite.
11Che innalza i bassi, E fa che quelli ch'erano in duolo sono esaltati per salvazione;
12Li detruas la intencojn de ruzuloj, Ke iliaj manoj ne plenumas sian entreprenon.
12Che disperde i pensieri degli astuti, E fa che le lor mani non possono far nulla di bene ordinato.
13Li kaptas la saĝulojn per ilia ruzaĵo; Kaj la decido de maliculoj fariĝas senvalora.
13Egli soprapprende i savi nella loro astuzia, E fa che il consiglio de' perversi va in ruina.
14En la tago ili renkontas mallumon, Kaj en tagmezo ili palpas, kiel en nokto.
14Di giorno scontrano tenebre, E in pien mezzodì vanno a tentone come di notte.
15Li savas kontraŭ glavo, Kontraŭ la buŝo kaj mano de potenculo Li savas malriĉulon.
15Ma egli salva il bisognoso dalla spada, Dalla gola loro, e dalla mano del possente.
16Al la senhavulo aperas espero, Kaj la malboneco fermas sian buŝon.
16E vi è qualche speranza per lo misero; Ma l'iniquità ha la bocca turata.
17Feliĉa estas la homo, kiun punas Dio; Kaj la moralinstruon de la Plejpotenculo ne malŝatu;
17Ecco, beato è l'uomo, il quale Iddio castiga; E però non disdegnar la correzione dell'Onnipotente.
18Ĉar Li vundas, sed ankaŭ bandaĝas; Li batas, sed Liaj manoj ankaŭ resanigas.
18Perciocchè egli è quel che manda la doglia e altresì la fascia; Egli è quel che fa la piaga, e le sue mani altresì guariscono.
19En ses malfeliĉoj Li vin savos; En la sepa ne tuŝos vin la malbono.
19In sei afflizioni egli ti libererà, Ed in sette il male non ti toccherà.
20En tempo de malsato Li savos vin de la morto, Kaj en milito el la mano de glavo.
20In tempo di fame egli ti riscoterà dalla morte, E in tempo di guerra dalla spada.
21Kontraŭ la vipo de lango vi estos kaŝita; Kaj vi ne timos ruinigon, kiam ĝi venos.
21Al tempo del flagello della lingua tu sarai nascosto; E non temerai la desolazione, quando verrà.
22Dum ruinigo kaj malsato vi ridos; Kaj la bestojn de la tero vi ne timos;
22Tu riderai del guasto e della carestia; E non temerai delle fiere della terra.
23Ĉar kun la ŝtonoj de la kampo vi havos interligon, Kaj la bestoj de la kampo havos pacon kun vi.
23Perciocchè tu avrai patto eziandio con le pietre de' campi; E le fiere della campagna ti saranno rendute pacifiche.
24Kaj vi ekscios, ke paco estas en via tendo; Vi esploros vian loĝejon, kaj nenio mankos.
24E tu conoscerai per prova che il tuo padiglione non sarà se non pace, E governerai la tua casa, e nulla ti verrà fallito.
25Kaj vi ekscios, ke grandnombra estas via idaro Kaj via naskitaro estas kiel la herbo de la tero.
25E riconoscerai che la tua progenie sarà molta, E che i tuoi discendenti saranno come l'erba della terra.
26En maljuneco vi iros en la tombon, Kiel envenas garbaro en sia tempo.
26Tu entrerai in estrema vecchiezza nel sepolcro, Come la bica delle biade è accumulata al suo tempo.
27Vidu, ni tion esploris, kaj tiel ĝi estas; Atentu tion, kaj sciu tion.
27Ecco ciò noi ti diciamo ; noi l'abbiamo investigato; egli è così; Ascoltalo, e riconoscilo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.