Ijob 10
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Diodati Bibbia 1885
1Tedis al mia animo mia vivo; Mi fordonos min al mia plendado; Mi parolos en la malĝojeco de mia animo.
1L'anima mia si annoia della mia vita. Io mi lascerò scorrere addosso il mio lamento; Io parlerò nell'amaritudine dell'anima mia.
2Mi diros al Dio: Ne kondamnu min, Sciigu al mi, pro kio Vi malpacas kontraŭ mi.
2Io dirò a Dio: Non condannarmi; Fammi assapere perchè tu litighi meco.
3Ĉu Vi trovas tion bona, ke Vi turmentas, Ke Vi forpuŝas la laboritaĵon de Viaj manoj, Sendas brilon sur la entreprenon de malpiuloj?
3Ti par egli ben fatto di oppressare, Di sdegnar l'opera delle tue mani, E di risplendere sopra il consiglio degli empi?
4Ĉu Vi havas okulojn karnajn, Kaj ĉu Vi rigardas, kiel homo rigardas?
4Hai tu occhi di carne? Vedi tu come vede l'uomo?
5Ĉu Viaj tagoj estas kiel la tagoj de homo, Aŭ ĉu Viaj jaroj estas kiel la vivtempo de homo,
5Sono i tuoi giorni come i giorni dell'uomo mortale? Sono i tuoi anni come l'età umana?
6Ke Vi serĉas mian kulpon Kaj penas trovi mian pekon,
6Che tu faccia inchiesta della mia iniquità, E prenda informazione del mio peccato?
7Kvankam Vi scias, ke mi ne estas malbonagulo, Sed el Via mano neniu povas savi?
7A te si appartiene di conoscere che io non son reo; E non vi è niuno che riscuota dalla tua mano.
8Viaj manoj min formis kaj faris min tutan ĉirkaŭe, Kaj tamen Vi min pereigas!
8Le tue mani mi hanno formato e composto; E tu mi distruggi tutto quanto d'ogn'intorno.
9Rememoru, ke kiel argilon Vi min prilaboris; Kaj Vi returne faros min polvo.
9Deh! ricordati che tu mi hai formato come dell'argilla; E tu mi fai ritornare in polvere.
10Vi elverŝis ja min kiel lakton, Kaj kiel fromaĝon Vi min kundensigis.
10Non mi hai tu colato come latte, E fatto rappigliar come un cacio?
11Per haŭto kaj karno Vi min vestis, Per ostoj kaj tendenoj Vi min plektis.
11Tu mi hai vestito di pelle e di carne E mi hai contesto d'ossa e di nervi.
12Vivon kaj bonon Vi donis al mi, Kaj Via prizorgado gardis mian spiriton.
12Tu mi hai data la vita, ed hai usata benignità inverso me; E la tua cura ha guardato lo spirito mio.
13Sed ĉi tion Vi kaŝis en Via koro; Mi scias, ke Vi tion intencis:
13E pur tu avevi riposte queste cose nel cuor tuo; Io conosco che questo era appo te.
14Se mi pekos, Vi tion rimarkos sur mi, Kaj mian pekon Vi ne lasos senpuna.
14Se io ho peccato, tu mi hai notato, E non mi hai assolto della mia iniquità.
15Se mi agis malbone, ve al mi! Se mi estas prava, mi ne povas tamen levi mian kapon, Estante tute humiligita Kaj vidante mian mizeron.
15Se io sono stato reo, guai a me; E se son giusto, non però alzo il capo, Essendo sazio d'ignominia, e veggendo la mia afflizione;
16Se ĝi leviĝas, Vi ĉasas min kiel leono, Kaj denove montras sur mi Vian mirindan potencon.
16E se pur l'alzo, tu mi cacci a giusa di fiero leone, E torni a dimostrarti maraviglioso contro a me.
17Vi elmetas kontraŭ mi novajn atestojn, Plifortigas Vian koleron kontraŭ mi; Nova armeo min atakas.
17Tu mi produci in faccia nuovi testimoni tuoi; Tu accresci la tua indegnazione contro a me; Eserciti a muta sono sopra me.
18Por kio Vi elirigis min el la ventro? Ho, se mi estus pereinta, ke nenies okulo min vidu!
18Perchè dunque mi hai tratto fuor della matrice? Io vi sarei spirato, e l'occhio d'alcuno non mi avrebbe veduto.
19Tiam mi estus kiel ne estinta; El la ventro mi estus transportita en la tombon.
19Io sarei stato come se non avessi giammai avuto essere; Io sarei stato portato dal seno alla sepoltura.
20Mia vivo estas ja mallonga; Ĉesu do, lasu min libera, por ke mi iom revigliĝu,
20I miei giorni non sono eglino poca cosa? cessa dunque, E rimanti da me, sì che io mi rinforzi un poco;
21Antaŭ ol mi foriros senrevene En la landon de mallumo kaj de morta ombro,
21Avanti che io me ne vada alla terra delle tenebre, Dell'ombra della morte, onde mai non tornerò;
22En la landon, kie la lumo estas kiel mallumo, Kie estas morta ombro kaj senordeco, Kie estas lume kiel en mallumego.
22Alla terra d'oscurità simile a caligine; D'ombra di morte, ove non è ordine alcuno; E la quale, quando fa chiaro, è simile a caligine.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.