Ijob 10
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Tedis al mia animo mia vivo; Mi fordonos min al mia plendado; Mi parolos en la malĝojeco de mia animo.
1Додијао је души мојој живот мој; пустићу од себе тужњаву своју, говорићу у јаду душе своје.
2Mi diros al Dio: Ne kondamnu min, Sciigu al mi, pro kio Vi malpacas kontraŭ mi.
2Рећи ћу Богу: Немој ме осудити; кажи ми зашто се преш са мном.
3Ĉu Vi trovas tion bona, ke Vi turmentas, Ke Vi forpuŝas la laboritaĵon de Viaj manoj, Sendas brilon sur la entreprenon de malpiuloj?
3Је ли Ти мило да чиниш силу, да одбацујеш дело руку својих и савет безбожнички обасјаваш?
4Ĉu Vi havas okulojn karnajn, Kaj ĉu Vi rigardas, kiel homo rigardas?
4Јесу ли у Тебе очи телесне? Видиш ли као што види човек?
5Ĉu Viaj tagoj estas kiel la tagoj de homo, Aŭ ĉu Viaj jaroj estas kiel la vivtempo de homo,
5Јесу ли дани твоји као дани човечији, и године твоје као век људски,
6Ke Vi serĉas mian kulpon Kaj penas trovi mian pekon,
6Те истражујеш моје безакоње и за грех мој разбираш?
7Kvankam Vi scias, ke mi ne estas malbonagulo, Sed el Via mano neniu povas savi?
7Ти знаш да нисам крив, и нема никога ко би избавио из Твоје руке.
8Viaj manoj min formis kaj faris min tutan ĉirkaŭe, Kaj tamen Vi min pereigas!
8Твоје су ме руке створиле и начиниле, и Ти ме одсвуда потиреш.
9Rememoru, ke kiel argilon Vi min prilaboris; Kaj Vi returne faros min polvo.
9Опомени се да си ме као од кала начинио, и опет ћеш ме у прах обратити.
10Vi elverŝis ja min kiel lakton, Kaj kiel fromaĝon Vi min kundensigis.
10Ниси ли ме као млеко слио и као сир усирио ме?
11Per haŭto kaj karno Vi min vestis, Per ostoj kaj tendenoj Vi min plektis.
11Навукао си на ме кожу и месо, и костима и жилама сплео си ме.
12Vivon kaj bonon Vi donis al mi, Kaj Via prizorgado gardis mian spiriton.
12Животом и милошћу даривао си ме; и старање Твоје чувало је дух мој.
13Sed ĉi tion Vi kaŝis en Via koro; Mi scias, ke Vi tion intencis:
13И сакрио си то у срцу свом; али знам да је у Тебе.
14Se mi pekos, Vi tion rimarkos sur mi, Kaj mian pekon Vi ne lasos senpuna.
14Ако сам згрешио, опазио си ме, и ниси ме опростио безакоња мог.
15Se mi agis malbone, ve al mi! Se mi estas prava, mi ne povas tamen levi mian kapon, Estante tute humiligita Kaj vidante mian mizeron.
15Ако сам скривио, тешко мени! Ако ли сам прав, не могу подигнути главе, пун срамоте и видећи муку своју.
16Se ĝi leviĝas, Vi ĉasas min kiel leono, Kaj denove montras sur mi Vian mirindan potencon.
16И ако се подигне, гониш ме као лав, и опет чиниш чудеса на мени.
17Vi elmetas kontraŭ mi novajn atestojn, Plifortigas Vian koleron kontraŭ mi; Nova armeo min atakas.
17Понављаш сведочанства своја против мене, и умножаваш гнев свој на ме; војске једне за другом излазе на ме.
18Por kio Vi elirigis min el la ventro? Ho, se mi estus pereinta, ke nenies okulo min vidu!
18Зашто си ме извадио из утробе? О да умрех! Да ме ни око не виде!
19Tiam mi estus kiel ne estinta; El la ventro mi estus transportita en la tombon.
19Био бих као да никада нисам био; из утробе у гроб био бих однесен.
20Mia vivo estas ja mallonga; Ĉesu do, lasu min libera, por ke mi iom revigliĝu,
20Није ли мало дана мојих? Престани дакле и окани ме се да се мало опоравим,
21Antaŭ ol mi foriros senrevene En la landon de mallumo kaj de morta ombro,
21Пре него отидем одакле се нећу вратити, у земљу тамну и у сен смртни,
22En la landon, kie la lumo estas kiel mallumo, Kie estas morta ombro kaj senordeco, Kie estas lume kiel en mallumego.
22У земљу тамну као мрак и у сен смртни, где нема промене и где је видело као тама.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.