ایّوب 10
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1«جانم از حیاتم بیزار است. پس ناله خود را روان می‌سازم و در تلخی جان خود سخن می‌رانم.
1Додијао је души мојој живот мој; пустићу од себе тужњаву своју, говорићу у јаду душе своје.
2به خدا می‌گویم مرا ملزم مساز، و مرا بفهمان که از چه سبب با من منازعت می‌کنی؟
2Рећи ћу Богу: Немој ме осудити; кажи ми зашто се преш са мном.
3آیا برای تو نیکو است که ظلم نمایی وعمل دست خود را حقیر شماری، و بر مشورت شریران بتابی؟
3Је ли Ти мило да чиниш силу, да одбацујеш дело руку својих и савет безбожнички обасјаваш?
4آیا تو را چشمان بشر است؟ یامثل دیدن انسان می‌بینی؟
4Јесу ли у Тебе очи телесне? Видиш ли као што види човек?
5آیا روزهای تو مثل روزهای انسان است؟ یا سالهای تو مثل روزهای مرد است؟
5Јесу ли дани твоји као дани човечији, и године твоје као век људски,
6که معصیت مرا تفحص می‌کنی وبرای گناهانم تجسس می‌نمایی؟
6Те истражујеш моје безакоње и за грех мој разбираш?
7اگر‌چه می‌دانی که شریر نیستم و از دست تو رهاننده‌ای نیست.
7Ти знаш да нисам крив, и нема никога ко би избавио из Твоје руке.
8«دستهایت مرا جمیع و تمام سرشته است، و مرا آفریده است و آیا مرا هلاک می‌سازی؟
8Твоје су ме руке створиле и начиниле, и Ти ме одсвуда потиреш.
9به یادآور که مرا مثل سفال ساختی و آیا مرا به غباربرمی گردانی؟
9Опомени се да си ме као од кала начинио, и опет ћеш ме у прах обратити.
10آیا مرا مثل شیر نریختی و مثل پنیر، منجمد نساختی؟
10Ниси ли ме као млеко слио и као сир усирио ме?
11مرا به پوست و گوشت ملبس نمودی و مرا با استخوانها و پیها بافتی.
11Навукао си на ме кожу и месо, и костима и жилама сплео си ме.
12حیات و احسان به من عطا فرمودی و لطف توروح مرا محافظت نمود.
12Животом и милошћу даривао си ме; и старање Твоје чувало је дух мој.
13اما این چیزها را دردل خود پنهان کردی، و می‌دانم که اینها در فکرتو بود.
13И сакрио си то у срцу свом; али знам да је у Тебе.
14اگر گناه کردم، مرا نشان کردی و مرا ازمعصیتم مبرا نخواهی ساخت.
14Ако сам згрешио, опазио си ме, и ниси ме опростио безакоња мог.
15اگر شریر هستم وای بر من! و اگر عادل هستم سر خود رابرنخواهم افراشت، زیرا از اهانت پر هستم ومصیبت خود را می‌بینم!
15Ако сам скривио, тешко мени! Ако ли сам прав, не могу подигнути главе, пун срамоте и видећи муку своју.
16و اگر (سرم )برافراشته شود، مثل شیر مرا شکار خواهی کرد و باز عظمت خود را بر من ظاهر خواهی ساخت.
16И ако се подигне, гониш ме као лав, и опет чиниш чудеса на мени.
17گواهان خود را بر من پی درپی می‌آوری و غضب خویش را بر من می‌افزایی وافواج متعاقب یکدیگر به ضد منند.
17Понављаш сведочанства своја против мене, и умножаваш гнев свој на ме; војске једне за другом излазе на ме.
18پس برای چه مرا از رحم بیرون آوردی؟ کاش که جان می‌دادم و چشمی مرا نمی دید.
18Зашто си ме извадио из утробе? О да умрех! Да ме ни око не виде!
19پس می‌بودم، چنانکه نبودم و از رحم مادرم به قبر برده می‌شدم.
19Био бих као да никада нисам био; из утробе у гроб био бих однесен.
20آیا روزهایم قلیل نیست؟ پس مراترک کن، و از من دست بردار تا اندکی گشاده روشوم،
20Није ли мало дана мојих? Престани дакле и окани ме се да се мало опоравим,
21قبل از آنکه بروم به‌جایی که از آن برنخواهم گشت، به زمین ظلمت و سایه موت!
21Пре него отидем одакле се нећу вратити, у земљу тамну и у сен смртни,
22به زمین تاریکی غلیظ مثل ظلمات، زمین سایه موت و بی‌ترتیب که روشنایی آن مثل ظلمات است.»
22У земљу тамну као мрак и у сен смртни, где нема промене и где је видело као тама.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.