ایّوب 5
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1«الان استغاثه کن و آیا کسی هست که تو راجواب دهد؟ و به کدامیک از مقدسان توجه خواهی نمود؟
1Зови; хоће ли ти се ко одазвати? И коме ћеш се између светих обратити?
2زیرا غصه، احمق رامی کشد و حسد، ابله را می‌میراند.
2Доиста безумног убија гнев, и лудог усмрћује срдња.
3من احمق رادیدم که ریشه می‌گرفت و ناگهان مسکن او رانفرین کردم.
3Ја видех безумника где се укоренио; али одмах проклех стан његов.
4فرزندان او از امنیت دور هستند ودر دروازه پایمال می‌شوند و رهاننده‌ای نیست.
4Синови су његови далеко од спасења и сатиру се на вратима а нема ко да избави.
5که گرسنگان محصول او را می‌خورند، و آن رانیز از میان خارها می‌چینند، و دهان تله برای دولت ایشان باز است.
5Летину његову једе гладни и испред трња купи је, и лупеж ждере благо њихово.
6زیرا که بلا از غبار درنمی آید، و مشقت از زمین نمی روید.
6Јер мука не излази из праха нити невоља из земље ниче.
7بلکه انسان برای مشقت مولود می‌شود، چنانکه شراره‌ها بالامی پرد.
7Него се човек рађа на невољу, као што искре из угљевља узлећу у вис.
8و لکن من نزد خدا طلب می‌کردم، ودعوی خود را بر خدا می‌سپردم،
8Али ја бих Бога тражио, и пред Бога бих изнео ствар своју,
9که اعمال عظیم و بی‌قیاس می‌کند و عجایب بی‌شمار؛
9Који чини ствари велике и неиспитиве, дивне, којима нема броја;
10که بر روی زمین باران می‌باراند، و آب بر روی صخره‌ها جاری می‌سازد،
10Који спушта дажд на земљу и шаље воду на поља;
11تا مسکینان را به مقام بلند برساند، و ماتمیان به سلامتی سرافراشته شوند.
11Који подиже понижене, и жалосне узвишује к спасењу;
12که فکرهای حیله گران را باطل می‌سازد، به طوری که دستهای ایشان هیچ کار مفیدنمی تواند کرد.
12Који расипа мисли лукавих да руке њихове не сврше ништа;
13که حکیمان را در حیله ایشان گرفتار می‌سازد، و مشورت مکاران مشوش می‌شود.
13Који хвата мудре у њиховом лукавству, и намеру опаких обара;
14در روز به تاریکی برمی خورند و به وقت ظهر، مثل شب کورانه راه می‌روند.
14Дању наилазе на мрак, и у подне пипају као по ноћи.
15که مسکین را از شمشیر دهان ایشان، و از دست زورآور نجات می‌دهد.
15Он избавља убогог од мача, од уста њихових и од руке силног.
16پس امید، برای ذلیل پیدا می‌شود و شرارت دهان خود را می‌بندد.
16Тако има надања сиромаху, а злоћа затискује уста своја.
17«هان، خوشابحال شخصی که خدا تنبیهش می‌کند. پس تادیب قادر مطلق را خوار مشمار.
17Гле, благо човеку кога Бог кара; и зато не одбацуј карање Свемогућег.
18زیرا که او مجروح می‌سازد و التیام می‌دهد، ومی کوبد و دست او شفا می‌دهد.
18Јер Он задаје ране, и завија; Он удара, и руке Његове исцељују.
19در شش بلا، تو را نجات خواهد داد و در هفت بلا، هیچ ضرر برتو نخواهد رسید.
19Из шест невоља избавиће те; ни у седмој неће те се зло дотаћи.
20در قحط تو را از موت فدیه خواهد داد، و در جنگ از دم شمشیر.
20У глади избавиће те од смрти и у рату од мача.
21ازتازیانه زبان پنهان خواهی ماند، و چون هلاکت آید، از آن نخواهی ترسید.
21Кад језик шиба, бићеш сакривен, нити ћеш се бојати пустоши кад дође.
22بر خرابی وتنگسالی خواهی خندید، و از وحوش زمین بیم نخواهی داشت.
22Смејаћеш се пустоши и глади, нити ћеш се бојати зверја земаљског.
23زیرا با سنگهای صحراهمداستان خواهی بود، و وحوش صحرا با توصلح خواهند کرد.
23Јер ћеш с камењем пољским бити у вери, и зверје ће пољско бити у миру с тобом.
24و خواهی دانست که خیمه تو ایمن است، و مسکن خود را تجسس خواهی کرد و چیزی مفقود نخواهی یافت.
24И видећеш да је мир у шатору твом, кућићеш кућу своју и нећеш се преварити.
25وخواهی دانست که ذریتت کثیر است و اولاد تومثل علف زمین.
25Видећеш како ће ти се умножити семе твоје, и пород ће твој бити као трава на земљи.
26و در شیخوخیت به قبرخواهی رفت، مثل بافه گندم که در موسمش برداشته می‌شود.
26Стар ћеш отићи у гроб као што се жито сноси у стог у своје време.
27اینک این را تفتیش نمودیم وچنین است، پس تو این را بشنو و برای خویشتن بدان.»
27Ето, разгледасмо то, тако је; послушај и разуми.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.