ایّوب 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1و صوفر نعماتی در جواب گفت:
1А Софар Намаћанин одговори и рече:
2«آیابه کثرت سخنان جواب نباید داد و مردپرگو عادل شمرده شود؟
2Зар на многе речи нема одговора? Или ће човек говорљив остати прав?
3آیا بیهوده‌گویی تومردمان را ساکت کند و یا سخریه کنی و کسی تورا خجل نسازد؟
3Хоће ли твоје лажи ућуткати људе? И кад се ругаш, зар те неће нико посрамити?
4و می‌گویی تعلیم من پاک است، و من در نظر تو بی‌گناه هستم.
4Јер си рекао: Чиста је наука моја, и чист сам пред очима твојим.
5و لیکن کاش که خدا سخن بگوید و لبهای خود را بر تو بگشاید،
5Али кад би Бог проговорио и усне своје отворио на те,
6و اسرار حکمت را برای تو بیان کند. زیرا که درماهیت خود دو طرف دارد. پس بدان که خدا کمتراز گناهانت تو را سزا داده است.
6И показао ти тајне мудрости, јер их је двојином више, познао би да те Бог кара мање него што заслужује твоје безакоње.
7آیا عمق های خدا را می‌توانی دریافت نمود؟ یا به کنه قادرمطلق توانی رسید؟
7Можеш ли ти тајне Божије докучити, или докучити савршенство Свемогућег?
8مثل بلندیهای آسمان است؛ چه خواهی کرد؟ گودتر از هاویه است؛ چه توانی دانست؟
8То су висине небеске, шта ћеш учинити? Дубље је од пакла, како ћеш познати?
9پیمایش آن از جهان طویل تر واز دریا پهن تر است.
9Дуже од земље, шире од мора.
10اگر سخت بگیرد و حبس نماید و به محاکمه دعوت کند کیست که او راممانعت نماید؟
10Да преврати, или затвори или сабере, ко ће Му бранити?
11زیرا که بطالت مردم را می‌داندو شرارت را می‌بیند اگرچه در آن تامل نکند.
11Јер зна ништавило људско, и видећи неваљалство зар неће пазити?
12ومرد جاهل آنوقت فهیم می‌شود که بچه خروحشی، انسان متولد شود.
12Човек безуман постаје разуман, премда се човек рађа као дивље магаре.
13اگر تو دل خود راراست سازی و دستهای خود را بسوی او درازکنی،
13Да ти управиш срце своје и подигнеш руке своје к Њему,
14اگر در دست تو شرارت باشد، آن را ازخود دور کن، و بی‌انصافی در خیمه های تو ساکن نشود.
14Ако је безакоње у руци твојој, да га уклониш, и не даш да неправда буде у шаторима твојим,
15پس یقین روی خود را بی‌عیب برخواهی افراشت، و مستحکم شده، نخواهی ترسید.
15Тада ћеш подигнути лице своје без мане и стајаћеш тврдо и нећеш се бојати;
16زیرا که مشقت خود را فراموش خواهی کرد، و آن را مثل آب رفته به یاد خواهی آورد،
16Заборавићеш муку, као воде која протече опомињаћеш је се;
17و روزگار تو از وقت ظهر روشن ترخواهد شد، و اگرچه تاریکی باشد، مثل صبح خواهد گشت.
17Настаће ти време ведрије него подне, синућеш, бићеш као јутро;
18و مطمئن خواهی بود چونکه امید داری، و اطراف خود را تجسس نموده، ایمن خواهی خوابید.
18Уздаћеш се имајући надање, закопаћеш се, и мирно ћеш спавати.
19و خواهی خوابید وترساننده‌ای نخواهد بود، و بسیاری تو راتملق خواهند نمود.
19Лежаћеш, и нико те неће плашити, и многи ће ти се молити.
20لیکن چشمان شریران کاهیده می‌شود و ملجای ایشان از ایشان نابود می‌گردد و امید ایشان جان کندن ایشان است.»
20Али очи ће безбожницима ишчилети, и уточишта им неће бити, и надање ће им бити издисање.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.