ایّوب 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1و صوفر نعماتی در جواب گفت:
1Then answered Zophar the Naamathite, and said,
2«آیابه کثرت سخنان جواب نباید داد و مردپرگو عادل شمرده شود؟
2Should not the multitude of words be answered? and should a man full of talk be justified?
3آیا بیهوده‌گویی تومردمان را ساکت کند و یا سخریه کنی و کسی تورا خجل نسازد؟
3Should thy lies make men hold their peace? and when thou mockest, shall no man make thee ashamed?
4و می‌گویی تعلیم من پاک است، و من در نظر تو بی‌گناه هستم.
4For thou hast said, My doctrine is pure, and I am clean in thine eyes.
5و لیکن کاش که خدا سخن بگوید و لبهای خود را بر تو بگشاید،
5But oh that God would speak, and open his lips against thee;
6و اسرار حکمت را برای تو بیان کند. زیرا که درماهیت خود دو طرف دارد. پس بدان که خدا کمتراز گناهانت تو را سزا داده است.
6And that he would shew thee the secrets of wisdom, that they are double to that which is! Know therefore that God exacteth of thee less than thine iniquity deserveth .
7آیا عمق های خدا را می‌توانی دریافت نمود؟ یا به کنه قادرمطلق توانی رسید؟
7Canst thou by searching find out God? canst thou find out the Almighty unto perfection?
8مثل بلندیهای آسمان است؛ چه خواهی کرد؟ گودتر از هاویه است؛ چه توانی دانست؟
8It is as high as heaven; what canst thou do? deeper than hell; what canst thou know?
9پیمایش آن از جهان طویل تر واز دریا پهن تر است.
9The measure thereof is longer than the earth, and broader than the sea.
10اگر سخت بگیرد و حبس نماید و به محاکمه دعوت کند کیست که او راممانعت نماید؟
10If he cut off, and shut up, or gather together, then who can hinder him?
11زیرا که بطالت مردم را می‌داندو شرارت را می‌بیند اگرچه در آن تامل نکند.
11For he knoweth vain men: he seeth wickedness also; will he not then consider it ?
12ومرد جاهل آنوقت فهیم می‌شود که بچه خروحشی، انسان متولد شود.
12For vain man would be wise, though man be born like a wild ass’s colt.
13اگر تو دل خود راراست سازی و دستهای خود را بسوی او درازکنی،
13If thou prepare thine heart, and stretch out thine hands toward him;
14اگر در دست تو شرارت باشد، آن را ازخود دور کن، و بی‌انصافی در خیمه های تو ساکن نشود.
14If iniquity be in thine hand, put it far away, and let not wickedness dwell in thy tabernacles.
15پس یقین روی خود را بی‌عیب برخواهی افراشت، و مستحکم شده، نخواهی ترسید.
15For then shalt thou lift up thy face without spot; yea, thou shalt be stedfast, and shalt not fear:
16زیرا که مشقت خود را فراموش خواهی کرد، و آن را مثل آب رفته به یاد خواهی آورد،
16Because thou shalt forget thy misery, and remember it as waters that pass away:
17و روزگار تو از وقت ظهر روشن ترخواهد شد، و اگرچه تاریکی باشد، مثل صبح خواهد گشت.
17And thine age shall be clearer than the noonday; thou shalt shine forth, thou shalt be as the morning.
18و مطمئن خواهی بود چونکه امید داری، و اطراف خود را تجسس نموده، ایمن خواهی خوابید.
18And thou shalt be secure, because there is hope; yea, thou shalt dig about thee, and thou shalt take thy rest in safety.
19و خواهی خوابید وترساننده‌ای نخواهد بود، و بسیاری تو راتملق خواهند نمود.
19Also thou shalt lie down, and none shall make thee afraid; yea, many shall make suit unto thee.
20لیکن چشمان شریران کاهیده می‌شود و ملجای ایشان از ایشان نابود می‌گردد و امید ایشان جان کندن ایشان است.»
20But the eyes of the wicked shall fail, and they shall not escape, and their hope shall be as the giving up of the ghost.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.