ایّوب 32
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1پس آن سه مرد از جواب دادن به ایوب باز ماندند چونکه او در نظر خود عادل بود.
1So these three men ceased to answer Job, because he was righteous in his own eyes.
2آنگاه خشم الیهو ابن برکئیل بوزی که ازقبیله رام بود مشتعل شد، و غضبش بر ایوب افروخته گردید، از این جهت که خویشتن را ازخدا عادلتر می‌نمود.
2Then was kindled the wrath of Elihu the son of Barachel the Buzite, of the kindred of Ram: against Job was his wrath kindled, because he justified himself rather than God.
3و خشمش بر سه رفیق خود افروخته گردید، از این جهت که هر‌چندجواب نمی یافتند، اما ایوب را مجرم می‌شمردند.
3Also against his three friends was his wrath kindled, because they had found no answer, and yet had condemned Job.
4و الیهو از سخن‌گفتن با ایوب درنگ نموده بود زیرا که ایشان در عمر، از وی بزرگتربودند.
4Now Elihu had waited till Job had spoken, because they were elder than he.
5اما چون الیهو دید که به زبان آن سه مردجوابی نیست، پس خشمش افروخته شد.
5When Elihu saw that there was no answer in the mouth of these three men, then his wrath was kindled.
6و الیهو ابن برکئیل بوزی به سخن آمده، گفت: «من در عمر صغیر هستم، و شما موسفید. بنابراین ترسیده، جرات نکردم که رای خود را برای شمابیان کنم.
6And Elihu the son of Barachel the Buzite answered and said, I am young, and ye are very old; wherefore I was afraid, and durst not shew you mine opinion.
7و گفتم روزها سخن گوید، و کثرت سالها، حکمت را اعلام نماید.
7I said, Days should speak, and multitude of years should teach wisdom.
8لیکن در انسان روحی هست، و نفخه قادرمطلق، ایشان را فطانت می‌بخشد.
8But there is a spirit in man: and the inspiration of the Almighty giveth them understanding.
9بزرگان نیستند که حکمت دارند، و نه پیران که انصاف را می‌فهمند.
9Great men are not always wise: neither do the aged understand judgment.
10بنابراین می‌گویم که مرا بشنو. و من نیز رای خود را بیان خواهم نمود.
10Therefore I said, Hearken to me; I also will shew mine opinion.
11اینک از سخن‌گفتن با شما درنگ نمودم، و براهین شما را گوش گرفتم. تا سخنان را کاوش گردید.
11Behold, I waited for your words; I gave ear to your reasons, whilst ye searched out what to say.
12و من در شما تامل نمودم و اینک کسی از شما نبود که ایوب را ملزم سازد. یا سخنان او را جواب دهد.
12Yea, I attended unto you, and, behold, there was none of you that convinced Job, or that answered his words:
13مبادا بگویید که حکمت رادریافت نموده‌ایم، خدا او را مغلوب می‌سازد و نه انسان.
13Lest ye should say, We have found out wisdom: God thrusteth him down, not man.
14زیرا که سخنان خود را به ضد من ترتیب نداده است، و به سخنان شما او را جواب نخواهم داد.
14Now he hath not directed his words against me: neither will I answer him with your speeches.
15ایشان حیران شده، دیگر جواب ندادند، وسخن از ایشان منقطع شد.
15They were amazed, they answered no more: they left off speaking.
16پس آیا من انتظاربکشم چونکه سخن نمی گویند؟ و ساکت شده، دیگر جواب نمی دهند؟
16When I had waited, (for they spake not, but stood still, and answered no more;)
17پس من نیز از حصه خود جواب خواهم داد، و من نیز رای خود رابیان خواهم نمود.
17I said , I will answer also my part, I also will shew mine opinion.
18زیرا که از سخنان، مملوهستم. و روح باطن من، مرا به تنگ می‌آورد.
18For I am full of matter, the spirit within me constraineth me.
19اینک دل من مثل شرابی است که مفتوح نشده باشد، و مثل مشکهای تازه نزدیک است بترکد.
19Behold, my belly is as wine which hath no vent; it is ready to burst like new bottles.
20سخن خواهم راند تا راحت یابم و لبهای خودرا گشوده، جواب خواهم داد.
20I will speak, that I may be refreshed: I will open my lips and answer.
21حاشا از من که طرفداری نمایم و به احدی کلام تملق‌آمیز گویم.
21Let me not, I pray you, accept any man’s person, neither let me give flattering titles unto man.
22چونکه به گفتن سخنان تملق‌آمیز عارف نیستم. والا خالقم مرا به زودی خواهد برداشت.
22For I know not to give flattering titles; in so doing my maker would soon take me away.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.