ایّوب 4
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1و الیفاز تیمانی در جواب گفت:
1Then Eliphaz the Temanite answered and said,
2«اگر کسی جرات کرده، با تو سخن گوید، آیا تورا ناپسند می‌آید؟ لیکن کیست که بتواند از سخن‌گفتن بازایستد؟
2If we assay to commune with thee, wilt thou be grieved? but who can withhold himself from speaking?
3اینک بسیاری را ادب آموخته‌ای و دستهای ضعیف را تقویت داده‌ای.
3Behold, thou hast instructed many, and thou hast strengthened the weak hands.
4سخنان تو لغزنده را قایم داشت، و تو زانوهای لرزنده را تقویت دادی.
4Thy words have upholden him that was falling, and thou hast strengthened the feeble knees.
5لیکن الان به تو رسیده است و ملول شده‌ای، تو را لمس کرده است وپریشان گشته‌ای.
5But now it is come upon thee, and thou faintest; it toucheth thee, and thou art troubled.
6آیا توکل تو بر تقوای تونیست؟ و امید تو بر کاملیت رفتار تو نی؟
6Is not this thy fear, thy confidence, thy hope, and the uprightness of thy ways?
7الان فکر کن! کیست که بی‌گناه هلاک شد؟ و راستان درکجا تلف شدند؟
7Remember, I pray thee, who ever perished, being innocent? or where were the righteous cut off?
8چنانکه من دیدم آنانی که شرارت را شیار می‌کنند و شقاوت را می‌کارندهمان را می‌دروند.
8Even as I have seen, they that plow iniquity, and sow wickedness, reap the same.
9از نفخه خدا هلاک می‌شوندو از باد غضب او تباه می‌گردند.
9By the blast of God they perish, and by the breath of his nostrils are they consumed.
10غرش شیر ونعره سبع و دندان شیربچه‌ها شکسته می‌شود.
10The roaring of the lion, and the voice of the fierce lion, and the teeth of the young lions, are broken.
11شیر نر از نابودن شکار هلاک می‌شود وبچه های شیر ماده پراکنده می‌گردند.
11The old lion perisheth for lack of prey, and the stout lion’s whelps are scattered abroad.
12«سخنی به من در خفا رسید، و گوش من آواز نرمی از آن احساس نمود.
12Now a thing was secretly brought to me, and mine ear received a little thereof.
13در تفکرها ازرویاهای شب، هنگامی که خواب سنگین بر مردم غالب شود،
13In thoughts from the visions of the night, when deep sleep falleth on men,
14خوف و لرز بر من مستولی شد که جمیع استخوانهایم را به جنبش آورد.
14Fear came upon me, and trembling, which made all my bones to shake.
15آنگاه روحی از پیش روی من گذشت، و مویهای بدنم برخاست.
15Then a spirit passed before my face; the hair of my flesh stood up:
16در آنجا ایستاد، اما سیمایش راتشخیص ننمودم. صورتی در‌پیش نظرم بود. خاموشی بود و آوازی شنیدم
16It stood still, but I could not discern the form thereof: an image was before mine eyes, there was silence, and I heard a voice, saying ,
17که آیا انسان به حضور خدا عادل شمرده شود؟ و آیا مرد در نظرخالق خود طاهر باشد؟
17Shall mortal man be more just than God? shall a man be more pure than his maker?
18اینک بر خادمان خوداعتماد ندارد، و به فرشتگان خویش، حماقت نسبت می‌دهد.
18Behold, he put no trust in his servants; and his angels he charged with folly:
19پس چند مرتبه زیاده به ساکنان خانه های گلین، که اساس ایشان در غبار است، که مثل بید فشرده می‌شوند!
19How much less in them that dwell in houses of clay, whose foundation is in the dust, which are crushed before the moth?
20از صبح تا شام خردمی شوند، تا به ابد هلاک می‌شوند و کسی آن را به‌خاطر نمی آورد.
20They are destroyed from morning to evening: they perish for ever without any regarding it .
21آیا طناب خیمه ایشان ازایشان کنده نمی شود؟ پس بدون حکمت می‌میرند.
21Doth not their excellency which is in them go away? they die, even without wisdom.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.