ایّوب 4
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1و الیفاز تیمانی در جواب گفت:
1И отвечал Елифаз Феманитянин и сказал:
2«اگر کسی جرات کرده، با تو سخن گوید، آیا تورا ناپسند می‌آید؟ لیکن کیست که بتواند از سخن‌گفتن بازایستد؟
2если попытаемся мы сказать к тебе слово,- не тяжело ли будет тебе? Впрочем кто может возбранить слову!
3اینک بسیاری را ادب آموخته‌ای و دستهای ضعیف را تقویت داده‌ای.
3Вот, ты наставлял многих и опустившиеся руки поддерживал,
4سخنان تو لغزنده را قایم داشت، و تو زانوهای لرزنده را تقویت دادی.
4падающего восставляли слова твои, и гнущиеся колени ты укреплял.
5لیکن الان به تو رسیده است و ملول شده‌ای، تو را لمس کرده است وپریشان گشته‌ای.
5А теперь дошло до тебя, и ты изнемог; коснулось тебя, и ты упал духом.
6آیا توکل تو بر تقوای تونیست؟ و امید تو بر کاملیت رفتار تو نی؟
6Богобоязненность твоя не должна ли быть твоею надеждою, и непорочность путей твоих - упованием твоим?
7الان فکر کن! کیست که بی‌گناه هلاک شد؟ و راستان درکجا تلف شدند؟
7Вспомни же, погибал ли кто невинный, и где праведные бывали искореняемы?
8چنانکه من دیدم آنانی که شرارت را شیار می‌کنند و شقاوت را می‌کارندهمان را می‌دروند.
8Как я видал, то оравшие нечестие и сеявшие зло пожинают его;
9از نفخه خدا هلاک می‌شوندو از باد غضب او تباه می‌گردند.
9от дуновения Божия погибают и от духа гнева Его исчезают.
10غرش شیر ونعره سبع و دندان شیربچه‌ها شکسته می‌شود.
10Рев льва и голос рыкающего умолкает, и зубы скимнов сокрушаются;
11شیر نر از نابودن شکار هلاک می‌شود وبچه های شیر ماده پراکنده می‌گردند.
11могучий лев погибает без добычи, и дети львицы рассеиваются.
12«سخنی به من در خفا رسید، و گوش من آواز نرمی از آن احساس نمود.
12И вот, ко мне тайно принеслось слово, и ухо мое приняло нечто от него.
13در تفکرها ازرویاهای شب، هنگامی که خواب سنگین بر مردم غالب شود،
13Среди размышлений о ночных видениях, когда сон находит на людей,
14خوف و لرز بر من مستولی شد که جمیع استخوانهایم را به جنبش آورد.
14объял меня ужас и трепет и потряс все кости мои.
15آنگاه روحی از پیش روی من گذشت، و مویهای بدنم برخاست.
15И дух прошел надо мною; дыбом стали волосы на мне.
16در آنجا ایستاد، اما سیمایش راتشخیص ننمودم. صورتی در‌پیش نظرم بود. خاموشی بود و آوازی شنیدم
16Он стал,- но я не распознал вида его,- только облик был пред глазами моими; тихое веяние,- и я слышу голос:
17که آیا انسان به حضور خدا عادل شمرده شود؟ و آیا مرد در نظرخالق خود طاهر باشد؟
17человек праведнее ли Бога? и муж чище ли Творца своего?
18اینک بر خادمان خوداعتماد ندارد، و به فرشتگان خویش، حماقت نسبت می‌دهد.
18Вот, Он и слугам Своим не доверяет и в Ангелах Своих усматривает недостатки:
19پس چند مرتبه زیاده به ساکنان خانه های گلین، که اساس ایشان در غبار است، که مثل بید فشرده می‌شوند!
19тем более - в обитающих в храминах из брения, которых основание прах, которые истребляются скорее моли.
20از صبح تا شام خردمی شوند، تا به ابد هلاک می‌شوند و کسی آن را به‌خاطر نمی آورد.
20Между утром и вечером они распадаются; не увидишь, как они вовсе исчезнут.
21آیا طناب خیمه ایشان ازایشان کنده نمی شود؟ پس بدون حکمت می‌میرند.
21Не погибают ли с ними и достоинства их? Они умирают, не достигнув мудрости.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.